اشوزوشت
| اشوزوشت | |
|---|---|
 |
|
| کیستی : | جغد افسانهای ایرانی |
| نام دیگر : | مرغ بهمن |
| معنی نام : | دوست حق |
| آفریننده : | اهورامزدا |
| دشمن : | دیوهای مازَنی |
| ویژگیها : | دانستن اوستا، خوردن ناخنهای زرتشت |
اَشوزوشت (Ašō.zušta) یا مُرغ بَهمَن نام جغد افسانهای در اسطورههای ایرانی است که ناخن میخورد.
در اسطورههای ایرانی، اشوزوشت را اهورامزدا آفریده تا یاریگر نیروهای خوبی باشد. او اوستا میداند و هنگامی که گفتارهای اوستا را برمیخواند دیوها به ترس میافتند.[۱]
هنگامی که زرتشت ناخن خود را میگیرد، پیروان خوبی، بایستی ورد ویژهای بخوانند و افسونی بر این ناخنها قرار دهند. سپس اشوزوشت بایستی این ناخنهای افسونشده را بردارد و بخورد. اگر این کار صورت نگیرد این ناخنها به دست دیوهای مازَنی و جادوگران میافتند و آنها با استفاده از این ناخنها به اشوزوشت حمله خواهند کرد و او را خواهند کشت.[۲] این ناخنها باید در هر صورت شکسته و خرد شوند وگرنه دیوها و جادوگران از آنها به عنوان سلاح استفاده خواهند کرد.[۱]
نام اشوزوشت در زبان اوستایی به معنی «دوست حق» است. اشو در اوستایی به معنای حق و مقدس و واژهٔ زوشت به معنی (و همریشه با) دوست است. او را مرغ بهمن (وُهومَن) نیز مینامند.[۳]
در «صددر» آمده : «اورمزد به افزونی مرغی بیافریده است که او را «آشوزشت » خوانند و «بهمنمرغ » نیز خوانند.[۴]
وردی که باید از سوی دینداران خوانده شود اینست:
"ای مرغ اشوزوشت! از این ناخنها به تو آگاهی میدهم و آنها را ویژةٔ تو میدانم. باشد تا برای تو نیزهها و کاردهای بسیاری شوند، کمانها و تیرهای شاهینپر بسیار و فلاخنهای بسیاری شوند علیه دیوان مازنی."[۵]
[ویرایش] منابع
- ↑ Iranian Mythology by Albert j. Carnoy
- ↑ وندیداد، فرگرد ۱۷، در:
Translated by James Darmesteter, from Sacred Books of the East, American edition, volume 3, New York, 1898. - ↑ کتاب صددر، بخش ۱۴،
Translated by E. W. West, from Sacred Books of the East, volume 24, Clarendon Press, 1885. - ↑ دهخدا: سرواژه بوف.
- ↑ Holy Zend Avesta - Vendidad English translation by James Darmesteter, Dhalla, B. N. Dhabhar, L. Mills, J. H. Peterson, C. Bartholomae
|
||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||
