ملمداس
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مِلمِداس، در آیین زرتشت و اساطیر ایرانی، نام زنی است بسیار زیبا، که آراسته به انواع گوهرهای گرانبها میباشد. ملمداس بر جوانان پدیدار میشود و آنان را به همآغوشی با خویش فرامی خواند، اما به هنگام همخوابی پاهای او، همچون اره ای جوان هوسباز را قربانی میسازد و او را تکّه تکّه مینماید.
ملمداس را میتوان همتای جهی در اساطیر زرتشتی دانست. برخی نیز از شباهت ملمداس با سیرن در اساطیر یونان سخن گفتهاند. در حاشیهٔ خلیج فارس به این موجود افسانهای منمنداس میگویند.[۱]
منابع [ویرایش]
- جان. راسل. هینیلز. شناخت اساطیر ایران. ترجمهٔ باجلان فرّخی. چاپ دوم. تهران: انتشارات اساطیر، ۱۳۸۵. ISBN 964-331-264-X.
پانویس [ویرایش]
|
||||||||||
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون دین زرتشتی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
