مردم بلوچ
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع بر طبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
مردم بلوچ یکی از اقوام ایرانیتبار ساکن در پاکستان، ایران، و افغانستان هستند. مردم بلوچ به زبان بلوچی سخن میگویند، که یکی از زبانهای شاخه شمال غربی زبانهای ایرانی است. بیشتر مردم بلوچ، مسلمان اهل سنت هستند.
جمعیت مردم بلوچ در حدود ۱۵ میلیون تن براورد شدهاست. که به طور تخمینی ۸ میلیون تن در پاکستان، ۹۰۰ هزار تن در ایران، ۲۰۰ هزار تن در افغانستان، ۴۱۰ هزار تن در عمان، ۲۲۰ هزار تن در امارات، و سایر آنان در دیگر کشورها زندگی میکنند.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] پیشینه
نخستین ظهور بلوچان در آثار تاریخی در کتاب حدودالعالم (۹۸۲م/۳۷۲ق) و نیز در مقدسی (حدود ۹۸۵/م/۳۷۵ق) با نام بلوص است.[۱] در شاهنامه ذکر مسکن این قوم در حدود شمال خراسان امروزی آمدهاست. در کتابهای جغرافیائی از این ملت (همراه با طایفه کوچ - یا قفص) در حدود کرمان یاد میشود. پس از آن بر اثر عوامل تاریخی این ملت بلوچ به کنارههای دریای عمان رسیده و در همانجا اقامت کردند.
[ویرایش] سرزمین
سرزمین مردم بلوچ، معروف به بلوچستان است که میان کشورهای پاکستان، ایران، و افغانستان تقسیم شدهاست. بیشتر مردم بلوچ در ایالت بلوچستان پاکستان، استان سیستان و بلوچستان ایران، و استانهای قندهار و نیمروز افغانستان زندگی میکنند. گروهی از بلوچان ایران آنها نیز در کرمان، خراسان، هرمزگان، لارستان، و سیستان زندگی میکنند. همچنین بلوچها در کشورهای عربی (به ویژه عمان و امارات) و جنوب غربی پنجاب سکونت دارند. بعضی مهاجران بلوچ در جستجوی کار و کسب معاش، به گرگان و حتی ترکمنستان هم رفتهاند و در آن نواحی ساکن شدهاند.
[ویرایش] طایفههای بلوچ
بلوچ به چندین طایفه تقسیم میشوند.
پ همچنین این اقوام دارای 38 تیرهاست که مهمترین آنها عبارتند از: تمندانی (تفتان) نتوزهی(میرجاوه لادیز جون آباد)، گنگوزهی(گزو پشت کوه)، حسین بر(گشت سراوان جالق)، میرکازهی(اسکل آباد)، زنگی زهی(سراهی خاش)، بهادرزهی(سازینک)، جری زهی (زاهدان)، میربلوچزهی(نازیل میرآباد) ، شنبه زهی، شه کرم زهی میباشد. که در مرکزیت خاش و مناطق میر جاوه گوهرکوه و(اجباری) که در پاکستان وایران هستندکه اکثریتشان در زاهدان ایرانشهر وروستای چاه احمد است اما تمرکزشان در روستای ناگت (الله آباد استخرو) میباشند کشانی این تیره نیز بیشتر در شهر زاهدان یا زابل زندگی میکنند و جمعیت بیشتر ان نیز در کشور های همسایه از جمله : پاکستان - افغانستان - ترکمنستان و روسیه زندگی میکنند
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] پانویسها
^ اِلفِنباین، یوزف، بلوچی در راهنمای زبانهای ایرانی، جلد دوم، زبانهای ایرانی نو، ویراستار اشمیت رودیگر، تهران: انتشارات ققنوس، ۱۳۸۲-۱۳۸۳، ص۵۷۷.
|
|||||||
