منقار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بعضی از پرندگان منقارهایی عجیب دارند

منقار یا نوک نام عضوی خارجی از بدن پرندگان می‌باشد که برای غذا خوردن، نظافت، جابجا کردن اشیا، کاوش برای غذا، اظهار عشق و غذا دادن به جوجه‌ها استفاده میشود. منقار همچنین به نوعی در بدن بعضی از دایناسورها، پرنده‌ورکیان، تک‌سوراخیان، سرپایان، آب‌بازسانان، بادکنک‌ماهیان، لاک‌پشت‌ها و حیواناتی دیگر وجود دارد.

ساختمان[ویرایش]

منقارها دارای تنوع زیادی هستند. منقار از ترکیب فک بالا و فک پایین ساخته شده است. منقار از استخوان ساخته شده است که برای حفظ وزن در حالت پرواز، معمولاً توخالی و یا پرمنفذ ساخته شده است. سطح خارجی منقارها از ماده شاخی (keratin) که مو و ناخن نیز از آن ساخته شده است، درست شده است. بین لایهٔ سخت خارجی و استخوان، رگهای خونی و عصب‌ها قرار دارند. منقارها دارای دو سوراخ میباشند که به دستگاه تنفسی متصل میباشد.[۱] سوراخها معمولاً در قاعدهٔ منقار و در سطح بالایی قرار دارند. کیوی تنها پرنده‌ای است که سوراخهای بینی‌اش در انتهای منقارش قرار دارد.[۲] در بعضی از پرندگان سوراخهای بینی گوشتی می‌باشد.

پانویس[ویرایش]

  1. "Respiration and Circulation". Ornithology.com. Retrieved 2009-01-09. 
  2. # Davies, S.J.J.F. (2003). "Kiwis". in Hutchins, Michael. Grzimek's Animal Life Encyclopedia. 8 Birds I Tinamous and Ratites to Hoatzins (2 ed.). Farmington Hills, MI: Gale Group. pp. 89–90. ISBN 0-7876-5784-0.
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ منقار موجود است.