حلقه‌های زحل: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
محتوای حذف‌شده محتوای افزوده‌شده
Fatranslator (بحث | مشارکت‌ها)
متن پیشنهادی آمیک + منبع
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:Saturn eclipse exaggerated.jpg|بندانگشتی|چپ|400px|مجموعه کامل حلقه‌ها در تصویری از [[زحل]] تحت تابش نور خورشید برای دید بهتر، که در ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۶ توسط [[فضاپیمای کاسینی]] گرفته شد.]]
[[پرونده:Saturn eclipse exaggerated.jpg|بندانگشتی|چپ|400px|مجموعه کامل حلقه‌ها در تصویری از [[زحل]] تحت تابش نور خورشید برای دید بهتر، که در ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۶ توسط [[فضاپیمای کاسینی]] گرفته شد.]]
'''حلقه‌های زحل''' گسترده‌ترین سیستم [[حلقه سیاره‌ای]] در بین سیاره‌های [[منظومه خورشیدی]] است. این حلقه‌ها از ذرات بسیار کوچکی در اندازه‌های چند میکرومتر تا چندین متر تشکیل شده‌است که به صورت توده‌ای از غبار به دور [[مدار (سیاره)|مدار]] [[زحل]] در گردش می‌باشد. ذرات این حلقه‌ها بیشتر از یخ آب و آلودگی‌هایی همچون [[گرد و غبار]] و دیگر مواد شیمیایی تشکیل شده‌است.
'''حلقه‌های زحل''' گسترده‌ترین سیستم [[حلقه سیاره‌ای]] در بین سیاره‌های [[منظومه خورشیدی]] است. این حلقه‌ها از ذرات بسیار کوچکی در اندازه‌های چند میکرومتر تا چندین متر تشکیل شده‌است که به صورت توده‌ای از غبار به دور [[مدار (سیاره)|مدار]] [[زحل]] در گردش می‌باشد. حلقه‌های زحل از [[یخ]] خالص با خلوص ۹۹٫۹٪ و احتمالاً، به همراه تکه‌های خُرد‌شدهٔ [[تولین]] و [[سیلیکات]] تشکیل‌شده است.<ref>{{cite journal |title=A close look at Saturn's rings with Cassini VIMS |display-authors=1 |last=Nicholson |first=P.D. |author2=16 co-authors |journal=[[Icarus (journal)|Icarus]] |date=2008 |volume=193 |issue=1 |pages=182–212 |doi=10.1016/j.icarus.2007.08.036 |bibcode=2008Icar..193..182N }}</ref>


اگر چه روشنایی حلقه‌ها [[قدر ظاهری]] زحل را افزایش می‌دهد، اما این حلقه‌ها از روی زمین با چشم‌های غیرمسلح قابل دیدن نیستند. در سال ۱۶۱۰ میلادی زمانی که [[گالیله]] برای اولین بار [[تلسکوپ]] را به سوی آسمان گرفت، به اولین شخصی تبدیل شد که توانست حلقه‌های زحل را مشاهده کند. هر چند که او نتوانست ماهیت حقیقی این حلقه‌ها را مشخص کند. در سال ۱۶۵۵ میلادی، [[کریستیان هویگنس]] اولین شخصی بود که حلقه‌ها را با عنوان دیسک‌های اطراف زحل معرفی نمود.<ref>{{یادکرد-ویکی
اگر چه روشنایی حلقه‌ها [[قدر ظاهری]] زحل را افزایش می‌دهد، اما این حلقه‌ها از روی زمین با چشم‌های غیرمسلح قابل دیدن نیستند. در سال ۱۶۱۰ میلادی زمانی که [[گالیله]] برای اولین بار [[تلسکوپ]] را به سوی آسمان گرفت، به اولین شخصی تبدیل شد که توانست حلقه‌های زحل را مشاهده کند. هر چند که او نتوانست ماهیت حقیقی این حلقه‌ها را مشخص کند. در سال ۱۶۵۵ میلادی، [[کریستیان هویگنس]] اولین شخصی بود که حلقه‌ها را با عنوان دیسک‌های اطراف زحل معرفی نمود.<ref>{{یادکرد-ویکی

نسخهٔ ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۰۷

مجموعه کامل حلقه‌ها در تصویری از زحل تحت تابش نور خورشید برای دید بهتر، که در ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۶ توسط فضاپیمای کاسینی گرفته شد.

حلقه‌های زحل گسترده‌ترین سیستم حلقه سیاره‌ای در بین سیاره‌های منظومه خورشیدی است. این حلقه‌ها از ذرات بسیار کوچکی در اندازه‌های چند میکرومتر تا چندین متر تشکیل شده‌است که به صورت توده‌ای از غبار به دور مدار زحل در گردش می‌باشد. حلقه‌های زحل از یخ خالص با خلوص ۹۹٫۹٪ و احتمالاً، به همراه تکه‌های خُرد‌شدهٔ تولین و سیلیکات تشکیل‌شده است.[۱]

اگر چه روشنایی حلقه‌ها قدر ظاهری زحل را افزایش می‌دهد، اما این حلقه‌ها از روی زمین با چشم‌های غیرمسلح قابل دیدن نیستند. در سال ۱۶۱۰ میلادی زمانی که گالیله برای اولین بار تلسکوپ را به سوی آسمان گرفت، به اولین شخصی تبدیل شد که توانست حلقه‌های زحل را مشاهده کند. هر چند که او نتوانست ماهیت حقیقی این حلقه‌ها را مشخص کند. در سال ۱۶۵۵ میلادی، کریستیان هویگنس اولین شخصی بود که حلقه‌ها را با عنوان دیسک‌های اطراف زحل معرفی نمود.[۲]

منابع

  1. Nicholson, P.D.; et al. (2008). "A close look at Saturn's rings with Cassini VIMS". Icarus. 193 (1): 182–212. Bibcode:2008Icar..193..182N. doi:10.1016/j.icarus.2007.08.036.
  2. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Rings of Saturn». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۴ می ۲۰۱۲.