توماس یانگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
توماس یانگ
Young Thomas black white.jpg
متولد ۱۳ ژوئن ۱۷۷۳(۱۷۷۳-06-۱۳)
میلورتون٬سامرست
مرگ ۱۰ مه ۱۸۲۹ میلادی (۵۵)
لندن٬انگلستان
رشته فعالیت فیزیک

توماس یانگ(به انگلیسی: Thomas Young) (۱۳ ژوئن٬۱۷۷۳ -۱۰ مه ٬۱۸۲۹) یکی از بزرگترین فیزیکدانان قرن هجدهم ونوزدهم بود. و با آزمایش مهمی که به آزمایش یانگ معروف است موجی بودن نور را اثبات کرد.

او به ((یانگ اعجوبه)) معروف شد. زیرا در ۲ سالگی خواندن می‌دانست و در هشت سالگی به تنهایی به آموختن ریاضی پرداخت و در ۹ سالگی شروع به یادگیری زبان‌های فرانسوی - ایتالیایی - عبری - عربی و فارسی کرد به طوری که در ۱۴ سالگی این زبان‌ها را می‌دانست.

یانگ تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته پزشکی گذرانید و به سال ۱۷۹۹ دکترای پزشکی خود را گرفت و در انستیتوی سلطنتی لندن مشغول به کار شد. او مطالعات خود را بر روی ساختمان چشم و ماهیت نور متمرکز کرد و اولین تئوری خود را درباره تطابق در بینایی مطرح کرد. بر طبق این تئوری برای آن که تصویر اجسامی که در فواصل متفاوت قرار دارند بر روی شبکیه تشکیل گردد شعاع انحنای عدسی چشم تغییر می‌کند.

آزمایش یانگ[ویرایش]

نوشتار اصلی: آزمایش یانگ

در این آزمایش یک چشمه نقطه‌ای نور به سطحی برخورد می‌کند که دو شکاف دارد و سپس به پرده برخورد می‌کند ترتیب نورهای آن به صورت یک نوار روشن سپس نوار تاریک و دوباره نوار روشن و... است که توجیه این پدیده فقط با در نظر گرفتن ماهیت موجی نور امکان‌پذیر خواهد بود.

منابع[ویرایش]

  • کتاب فیزیک پیش دانشگاهی رشته ریاضی-فیزیک صفحه ۱۷۸ ISBN 964-05-1157-9

[پرشین لرن]

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ توماس یانگ موجود است.

آثار علمی او:


کار عمده یانگ آزمایش‌هایی است که بر روی نور انجام داده‌است او در سال ۱۸۰۳ به آزمایشی دست زد که نتیجه آن تایید فرضیه موجی هویگنس درباره ماهیت نور بود. آزمایش یانگ مربوط به نوری است که از دو شکاف باریک می‌گذرد و نوارهای تاریک و روشن را به وجود می‌آورد. قبول این مطلب که چگونه جمع دو نور تاریکی را به وجود می‌آورد به سادگی ممکن نبود ولیکن نتیجه آزمایش یانگ صحت فرضیه موجی بودن نور و پدیده تداخل امواج نور را تایید کرد. یانگ با اندازه‌گیری فاصله نوارهای تاریک و روشن و نیز فاصله شکاف‌هایی که نور از آن‌ها می‌گذشت طول موج نورهای مرئی را اندازه گرفت.

پدیده انکسار مضاعف نیز مورد توجه یانگ قرار گرفت. در این پدیده هرگاه نور به بعضی از بلورها برخورد کند به دو پرتوی شکسته تجزیه می‌شود. یانگ از روی این پدیده به عرضی بودن امواج نور پی برد.

از کارهای دیگر یانگ مطالعه بر نیروی کشش سطحی مایعات و نیز نیروی کشش در جامدات است و به دلیل کارهای علمی او در این مورد ضریب کشسانی موسوم به ((مدول یانگ)) را به نام او انتخاب کرده‌اند.

یانگ در عمر پر برکت خود علاوه بر تحقیق در علوم تجربی در خط هیروگلیف هم صاحبنظر شد و از این رو مورد توجه پژوهشگران تاریخ و تمدن نیز قرار گرفت.