پایابرنجن
ظاهر
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/96/Anklet_and_toering.jpg/150px-Anklet_and_toering.jpg)
پایابرنجَن یا پایاورنجَن یا پایآورنجَن یا پایبرنجین یا پای زیب (به عربی: خلخال)، که در زبان گفتاری بدان پابند گفته میشود،[۱] زنجیری است از طلا یا نقره یا دیگر فلزات آذینی که بر مچ پا بسته میشود و گاه دارای آویزهایی برای ایجاد صداست.[۲] پابند میتواند از فلز نباشد. مانند پابندهای بافت.
در اصل هر دستبندی میتواند پابد هم باشد و پابند اغلب بلندتر است.[۳]
در مراسم و آیینها
[ویرایش]در برخی ادیان که کشتن جانداران گناهی بزرگ است؛ به همین دلیل، برخی پیروان با بستن خلخال به پا و ایجاد صدا در سطح زمین بههنگام راهرفتن، حشرات سرِ راه خود را فراری میدهند تا زیر پا له نشوند.
در ادبیات
[ویرایش]وین بدان گوید باری من از این زر کُنَمی | ماهرویان را از گوهر، خلخال و سِوار |
- توضیح: «سِوار» بهمعنی دستبند است.
روانه شد چو سیمین کوه درحال | درافکنده به کوه آواز خلخال |
پس بفرمودش که برسازد ز زر | از سِوار و طوق و خلخال و کمر |
- توضیح: «کمر» در بیت یادشده بهمعنی کمربند زینتی است.
منابع
[ویرایش]- ↑ و زیور الات مخصوص سیستان بلوچستان است که در جاهای دیگر نیز رایج شده. «ایدههای خوشگل برای پابند». خانومگل. بایگانیشده از اصلی در ۱۰ فوریه ۲۰۱۴. دریافتشده در ۱۲ مه ۲۰۱۴.
- ↑ سرواژهٔ «خلخال» در لغتنامهٔ دهخدا
- ↑ پابند آویزدار