کلیسای شیطان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کلیسای شیطان (به انگلیسی: Church of Satan) یک سازمان مذهبی برای معتقدین به مبادی مذهبی شیطان‌پرستی است که عقایدشان در انجیل شیطانی نوشته شده توسط انتان لاوی نگاشته شده‌است. این کلیسا در ۳۰ آوریل ۱۹۶۶ (میلادی) در سانفرانسیسکو تأسیس شد. اما در سال ۲۰۰۱ و چهار سال پس از درگذشت لاوی، این سازمان به منهتن نیویورک منتقل شد.

اعتقادات و باورهای کلیسای شیطان[ویرایش]

کلیسا اعتقاد ندارد که شیطان مانند یک نهاد به معنی واقعی کلمه وجود دارد و لاوی کسی را به پرستش شیطان تشویق نمی‌کرد. در یک مصاحبه پیتر گیلمور کاهن اعظم فعلی کلیسای شیطان اظهار داشت: «احساس واقعی من این است که هر کسی که به وجود نیروهای ما فوق طبیعت اعتقاد دارد دیوانه است. وقتی آن‌ها به خدا یا شیطان اعتقاد دارند از شعور محروم می‌شوند»، گیلمور کلمه «شیطان» را یک مدل یا یک حالت رفتار تعریف می‌کند و اشاره می‌کند که این کلمه در زبان عبری به معنای «دشمن» یا «مخالف» است. گیلمور می‌گوید: «شیطان‌پرستی با خداناباوری و در نظر گرفتن این دیدگاه که جهان نسبت به ما بی‌تفاوت است شروع می‌شود. هیچ خدا، شیطان یا مراقبی وجود ندارد.» لاوی به دنبال پیوستن مجموعه ی اعتقاداتش به جهان بینی سکولار که از علوم طبیعی نشات گرفته‌است، بود، بنابراین او اساسی خداناباورانه با انتقاد از مسیحیت و سایر باورهای مافوق طبیعه ارائه کرد.

اعضای کلیسا ممکن است همچنین در مجموعه‌ای از سحر و جادو که لاوی آنها را جادوهای کوچک و بزرگ تعریف می‌کند، شرکت کنند. جادوی بزرگ عملی تشریفاتی-آیینی ست که به معنای تمرکز انرژی عاطفی فرد برای یک هدف خاص است، جادوی کوچک عملی با استفاده از روانشناسی کاربردی و افسون برای منحرف کردن فرد یا وضعیت به میل فرد است. اگر چه بیشتر اندیشه لاوی نزدیک به شکلی از جهان بینی سکولار و علمی است، دیگران این اعتقاد را بیان کردند که نیروهای مختلف جادویی در وجود فرد، وجود دارد؛ بنابراین به جای این گونه توصیف ماورا طبیعه، لاوی بیان کرد که این نیروها بخشی از جهان طبیعی اند ولی تاکنون توسط علم کشف نشده‌اند. در انجیل شیطانی لاوی جادو را با عنوان «تغییر در شرایط یا حوادث مطابق با میل و ارادهٔ فرد، در صورتی که با استفاده از روش‌های معمولی پذیرفته شده، غیرقابل تغییر باشد.» بیان کرد.

اصول کلیسا به گفتهٔ انتان لاوی بیشتر در خدمت رشد مادی فرد است در نتیجه شیطان‌پرستی لاوی یک دین ماده گرایانه است تا روحانی. او معتقد است که: "سال هاست که بین روانشناسی و مذهب فاصله ی زیادی وجود دارد و هیچ مذهبی بر اساس نیازهای غریزی انسان بنا نشده است. همهٔ مذاهب کنونی تأکید بر پرهیزکاری و ریاضت دارند، در حالیکه شیطان گرایی لاوی، مذهبی معتقد به ارضای نفس است و پرهیزکردن از ارضای نفس را عملی بی‌مورد و از روی ترس می‌داند. شیطان‌گرایی لاوی یک مذهب بسیار خودخواهانه و نفس گرایانه است، ما معتقد به شهوت و قدرت هستیم، ما معتقد به بلندپروازی و طمع هستیم و آنچه را که ادیان دیگر گناه می‌خوانند راهی به سوی ارضای نفس و رستگاری خود می‌دانیم."

نماد کلیسای شیطان (خلاصه‌ ی مقاله‌ای از پیتر گیلمور)[ویرایش]

قبل از کلیسای شیطان و انتشار انجیل شیطانی نمادهای آشنای کنونی بز، پنتاگرام، لویاتان به عنوان نمادهای شیطان‌پرستی استفاده نمی‌شدند، بررسی ادبیات و تصاویر تأسیسات کلیسای شیطان به سال ۱۹۶۶ بر می‌گردد: شیطان‌پرستی که معمولاً توسط صلیب وارونه یا صلیب و تقلید کفر آمیز از هنر مسیحی نشان داده می‌شود، همچنین تصاویر بز، شیطان، دیو برای نشان دادن شیطان‌پرستی استفاده می‌شود. با این حال در حال حاضر علامت ما «بافومت» است که به عنوان نماد شیطان‌پرستی در ذهن مردم و رسانه پس از تأسیس کلیسای شیطان توسط دکتر انتان لاوی ثبت شده‌است. پنتاگرام مدت طولانی است که به فعالیت‌های شیطانی مرتبط است، حداقل از اوایل قرون وسطی کتابچه‌های مراسم سحر و جادو و کتاب‌های راهنما ادعا کرده‌اند که سرچشمه‌اش ملک سلیمان است که از شهرت افسانه‌ای اش برای جادو کردن و به‌کارگیری شیاطین در ساخت معبدش استفاده می‌کرده‌است. از قدیمی‌ترین این متون می‌توان به وصیتنامه سلیمان در صد سال قبل از میلاد مسیح اشاره کرد که در آن نمودار یک پنتاگرام مرتبط با حلقه سلیمان که رویش این نقش حک شده بود و با آن شیاطین را فرا می‌خواند و به کار می‌گرفت، وجود دارد.

نحوه ی عضویت و امکانات کلیسای شیطان[ویرایش]

کلیسا انواع مراسم تشییع جنازه، عروسی، غسل تعمید، عشای سیاه را انجام می‌دهد، کلیسا دارای شبکه رادیویی، مجله و انواع فیلم‌های مرتبط است. برای عضویت در کلیسای شیطان، خواندن کتاب‌های انجیل شیطانی و آیین شیطانی لاوی و کتاب دستنوشته های شیطانی گیلمور ضروری ست.
ضمنا باید سن بالای هجده داشت و زیر هجده عضویتش امکان پذیر نیست مگر آن که پدر و مادرش قبلا عضو شده باشند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]