کلیسای شیطان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

کلیسای شیطان یک سازمان مذهبی برای معتقدین به مبادی مذهبی شیطان‌پرستی است که عقایدشان در انجیل شیطان نوشته شده توسط آنتوان لاوی نگاشته شده است. این کلیسا در ۳۰ آوریل ۱۹۶۶ (میلادی) در سانفرانسیسکو تأسیس شد.

اعتقادات و باورهای کلیسای شیطان[ویرایش]

کلیسا اعتقاد ندارد که شیطان مانند یک نهاد به معنی واقعی کلمه وجود دارد و لاوی کسی را به پرستش شیطان تشویق نمی‌کرد. در یک مصاحبه پیتر گیلمور کاهن اعظم فعلی کلیسای شیطان اظهار داشت: «احساس واقعی من این است که هر کسی که به وجود نیرو‌های ما فوق طبیعت اعتقاد دارد دیوانه است. وقتی آنها به خدا یا شیطان اعتقاد دارند از شعور محروم می‌شوند»، گیلمور کلمه «شیطان» را یک مدل یا یک حالت رفتار تعریف می‌کند و اشاره می‌کند که این کلمه در زبان عبری به معنای «دشمن» یا «مخالف» است. گیلمور می‌گوید: « شیطان پرستی با خداناباوری و در نظر گرفتن این دیدگاه که جهان نسبت به ما بی تفاوت است شروع می‌شود هیچ خدا، شیطان یا مراقبی وجود ندارد.» لاوی به دنبال پیوستن مجموعهی اعتقاداتش به جهان بینی سکولار که از علوم طبیعی نشات گرفته است، بود، بنابراین او اساسی خداناباورانه با انتقاد از مسیحیت و سایر باورهای مافوق طبیعه ارائه کرد.

اعضای کلیسا ممکن است همچنین در مجموعه‌ای از سحر و جادو که لاوی آن را جادوهای کوچک و بزرگ می تعریف می‌کند، شرکت کنند. جادوی بزرگ عملی تشریفاتی-آیینی ست که به معنای تمرکز انرژی عاطفی فرد برای یک هدف خاص است، جادوی کوچک عملی با استفاده از روانشناسی کاربردی و افسون برای منحرف کردن فرد یا وضعیت به میل فرد است. اگر چه بیش تر اندیشه لاوی نزدیک به شکلی از جهان بینی سکولار و علمی‌است، دیگران این اعتقاد را بیان کردند که نیروهای مختلف جادویی در وجود فرد، وجود دارد؛ بنابراین به جای این گونه توصیف ماورا طبیعه، لاوی بیان کرد که این نیروها بخشی از جهان طبیعی اند ولی تاکنون توسط علم کشف نشده‌اند. در انجیل شیطانی لاوی جادو با عنوان «تغییر در شرایط یا حوادث مطابق با میل و ارادهی فرد، که با استفاده از روش‌های معمولی پذیرفته شده، غیر قابل تغییر است.» بیان کرد.

اصول کلیسا به گفتهی آنتون لاوی بیشتر در خدمت رشد مادی فردست در نتیجه شیطان‌پرستی لاوی یک دین ماده گرایانه است تا روحانی. او معتقد است که: "سالهاست که بین روانشناسی و مذهب فاصلهی زیادی وجود دارد و هیچ مذهبی بر اساس نیازهای غریزی انسان بنا نشده است. همهی مذاهب کنونی تأکید بر پرهیزکاری و ریاضت دارند، در حالیکه شیطان گرایی لاوی، مذهبی معتقد به ارضای نفس است و پرهیزکردن از ارضای نفس را عملی بی‌مورد و از روی ترس می‌داند. شیطان‌پرستی لاوی یک مذهب بسیار خودخواهانه و نفس گرایانه است، ما معتقد به شهوت و قدرت هستیم، ما معتقد به بلندپروازی و طمع هستیم و تمام آنچه را که ادیان دیگر گناه می‌خوانند راهی به سوی ارضای نفس و رستگاری خود می‌دانیم.

نماد کلیسای شیطان (خلاصه ای مقاله‌ای از گیلمور)[ویرایش]

قبل از کلیسای شیطان و انتشار انجیل شیطانی نمادهای آشنای کنونی بز، پنتاگرام، لویتان به عنوان نمادهای شیطان‌پرستی استفاده نمی‌شدند، بررسی ادبیات و تصاویر تأسیسات کلیسای شیطان به سال ۱۹۶۶ بر می‌گردد: شیطان‌پرستی که معمولاً توسط صلیب وارونه یا صلیب و تقلید کفر آمیز از هنر مسیحی نشان داده می‌شود، همچنین تصاویر بز، شیطان، دیو برای نشان دادن شیطان‌پرستی استفاده می‌شود. با این حال در حال حاضر علامت ما «بافومت» است که به عنوان نماد شیطان‌پرستی در ذهن مردم و رسانه پس از تأسیس کلیسای شیطان توسط دکتر آنتوان لاوی ثبت شده است. پنتاگرام مدت طولانی است که به فعالیت‌های شیطانی مرتبط است، حداقل از اوایل قرون وسطی کتابچه‌های مراسم سحر و جادو و کتاب‌های راهنما ادعا کرده‌اند که سرچشمه‌اش ملک سلیمان است که از شهرت افسانه‌ای اش برای جادو کردن و به کارگیری شیاطین در ساخت معبدش استفاده می‌کرده است. از قدیمی‌ترین این متون می‌توان به وصیتنامهی سلیمان در صد سال قبل از میلاد مسیح اشاره کرد که در آن نمودار یک پنتاگرام مرتبط با حلقهی سلیمان که رویش این نقش حک شده بود و با آن شیاطین فرا می‌خواند و به کار می‌گرفت وجود دارد.

نحوهی عضویت و امکانات کلیسای شیطان[ویرایش]

کلیسا انواع مراسم تشییع جنازه، عروسی، غسل تعمید، عشای ربانی را انجام می‌دهد، کلیسا دارای شبکهی رادیویی، مجله و انواع فیلم‌های مرتبط است. برای عضویت در کلیسا شیطان باید سنی بالای هیجده داشت و خواندن کتاب‌های انجیل شیطانی و آیین پرستش شیطانی لاوی و کتاب مقدس شیطانی گیلمور ضروری ست.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]