کلیسای شیطان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
کلیسای شیطان
Baphosimb.svg
سیگیل بافومت، نماد رسمی شیطان‌گرایی لاویی[۱]
مخفف سی اُ اِس (CoS)
طبقه‌بندی شیطان‌گرایی لاویی
گرایش شیطان‌گرایی لاویی
متون انجیل شیطانی
الهیات ایگوتئیزم
رهبری کاهن
ساختار سازمانی کابال
انجمن‌ها غیر اکیومنیکال
نواحی جغرافیایی بین‌المللی
مقرها پوکیپسی، نیویورک
بنیانگذار انتان لاوی
منشأ ۳۰ آوریل ۱۹۶۶
خانهٔ سیاه، سان فرانسیسکو
جدایی معبد ست (۱۹۷۵)، نخستین کلیسای شیطان (۱۹۹۹)
اعضا اعلام نشده
نام(های) دیگر کلیسای شیطانی
انتشارات شعلهٔ سیاه، کلووِن هوف
سایت رسمی www.churchofsatan.com

کلیسای شیطان (به انگلیسی: Church of Satan) یک سازمان مذهبی برای معتقدین به دین شیطان‌گرایی لاویی است که عقایدشان در انجیل شیطانی، اثر انتان لاوی نگاشته شده‌است. این کلیسا در ۳۰ آوریل ۱۹۶۶ (میلادی) در سان فرانسیسکو تأسیس شد؛ اما در سال ۲۰۰۱ و چهار سال پس از درگذشت لاوی، این سازمان به منطقه هادسون واقع در محله منهتن شهر نیویورک منتقل شد.

اعتقادات و باورهای کلیسای شیطان[ویرایش]

کلیسای شیطان اعتقاد ندارد که شیطان یک موجود یا قدرت است، و لاوی کسی را به پرستش شیطان دعوت نمی‌کرد. در یک مصاحبه پیتر گیلمور کاهن اعظم فعلی کلیسای شیطان اظهار داشت: «احساس واقعی من این است که هر کسی که به وجود نیروهای ما فوق طبیعت اعتقاد دارد، دیوانه است. وقتی آن‌ها به خدا یا شیطان اعتقاد دارند از شعور محروم می‌شوند»، گیلمور کلمه «شیطان» را یک مدل یا حالت رفتار تعریف می‌کند و اشاره می‌کند که این کلمه در زبان عبری به معنای «دشمن» یا «مخالف» است. گیلمور می‌گوید: «شیطان‌پرستی، با خداناباوری و در نظر گرفتن این دیدگاه که جهان نسبت به ما بی‌تفاوت است شروع می‌شود. هیچ خدا، شیطان یا مراقبی وجود ندارد.» لاوی به دنبال پیوند مجموعهٔ اعتقاداتش به جهان بینی سکولار بود که از علوم طبیعی نشات گرفته‌است؛ بنابراین او اساسی خداناباورانه با انتقاد از مسیحیت و سایر باورهای مافوق طبیعه ارائه کرد.

اعضای کلیسا ممکن است همچنین در مجموعه‌ای از سحر و جادو که لاوی آنها را جادوهای کوچک و بزرگ تعریف می‌کند، شرکت کنند. جادوی بزرگ عملی تشریفاتی-آیینی است که به معنای تمرکز انرژی عاطفی فرد برای یک هدف خاص می‌باشد، جادوی کوچک عملی با استفاده از روانشناسی کاربردی و افسون برای منحرف کردن فرد یا وضعیت به میل فرد است. اگر چه بیشتر اندیشهٔ لاوی نزدیک به شکلی از جهان بینی سکولار و علمی است، دیگران این اعتقاد را بیان کردند که نیروهای مختلف جادویی در وجود فرد، وجود دارد؛ بنابراین به جای این گونه توصیف ماورا طبیعه، لاوی بیان کرد که این نیروها بخشی از جهان طبیعی اند ولی تاکنون توسط علم کشف نشده‌اند. در انجیل شیطانی، لاوی جادو را «تغییر در شرایط یا حوادث مطابق با میل و ارادهٔ فرد، در صورتی که با استفاده از روش‌های معمولی پذیرفته شده، غیرقابل تغییر باشد» تعریف کرد.

اصول کلیسا به گفتهٔ انتان لاوی بیشتر در خدمت رشد مادی فرد است در نتیجه شیطان‌پرستی لاوی یک دین ماده گرایانه است تا روحانی. او معتقد است: «سال هاست که بین روانشناسی و مذهب فاصلهٔ زیادی وجود دارد و هیچ مذهبی بر اساس نیازهای غریزی انسان بنا نشده‌است. همهٔ مذاهب کنونی تأکید بر پرهیزکاری و ریاضت دارند، در حالیکه شیطان گرایی لاوی، مذهبی معتقد به ارضای نفس است و پرهیزکردن از ارضای نفس را عملی بی‌مورد و از روی ترس می‌داند. شیطان‌گرایی لاوی یک مذهب بسیار خودخواهانه و نفس گرایانه است، ما معتقد به شهوت و قدرت هستیم، ما معتقد به بلندپروازی و طمع هستیم و آنچه را که ادیان دیگر گناه می‌خوانند راهی به سوی ارضای نفس و رستگاری خود می‌دانیم.»

نماد کلیسای شیطان «خلاصهٔ مقاله‌ای از پیتر گیلمور»[ویرایش]

قبل از کلیسای شیطان و انتشار انجیل شیطانی، نمادهای آشنای کنونی بافومت، پنتاگرام، لویاتان به عنوان نمادهای شیطان‌پرستی استفاده نمی‌شدند. بررسی ادبیات و تصاویر تأسیسات کلیسای شیطان به سال ۱۹۶۶ بر می‌گردد؛ شیطان‌پرستی معمولاً توسط صلیب وارونه یا صلیب و تقلید کفر آمیز از هنر مسیحی نشان داده می‌شود، همچنین تصاویر بز، شیطان، دیو برای نشان دادن شیطان‌پرستی استفاده می‌شود. با این حال در حال حاضر علامت ما بافومت است که به عنوان نماد شیطان‌پرستی در ذهن مردم و رسانه پس از تأسیس کلیسای شیطان توسط دکتر انتان لاوی ثبت شده‌است. پنتاگرام مدتی طولانی است که به فعالیت‌های شیطانی مرتبط است، حداقل از اوایل قرون وسطی کتابچه‌های مراسم سحر و جادو و کتاب‌های راهنما ادعا کرده‌اند که سرچشمه‌اش ملک سلیمان است که از شهرت افسانه‌ای اش برای جادو کردن و به‌کارگیری شیاطین در ساخت معبدش استفاده می‌کرده‌است. از قدیمی‌ترین این متون می‌توان به وصیتنامهٔ سلیمان در صد سال قبل از میلاد مسیح اشاره کرد که در آن نمودار یک پنتاگرام مرتبط با حلقهٔ سلیمان که رویش این نقش حک شده بود و با آن شیاطین را فرا می‌خواند و به کار می‌گرفت، وجود دارد.

نحوهٔ عضویت و امکانات کلیسای شیطان[ویرایش]

کلیسا انواع مراسم تشییع جنازه، عروسی، غسل شیطانی، عشای سیاه را انجام می‌دهد. این کلیسا دارای شبکهٔ رادیویی، مجله و انواع فیلم‌های مرتبط است. برای عضویت در کلیسای شیطان، خواندن کتاب‌های انجیل شیطانی و آیین شیطانی لاوی و کتاب دست‌نوشته‌های شیطانی گیلمور ضروری است.
ضمناً باید سن قانونی داشت و فردی که زیر سن قانونی باشد، عضویتش امکان‌پذیر نیست مگر پدر و مادرش قبلاً عضو شده باشند.[۲]

سلسله مراتب[ویرایش]

کلیسای شیطان، دارای ۶ سطح است که از سطح صفر تا ۵ را شامل می‌شود:

سطح صفر: عضو معمولی

سطح ۱: عضو فعال

سطح ۲: ویچ (زن)، وُرلاک (مرد)

سطح ۳: پریستس (زن)، پریست (مرد)

سطح ۴: ماجیسترا (زن)، ماجیستر (مرد)

سطح ۵: مِگا (زن)، مِیگِس (مرد)

از سطح ۳ تا سطح ۵ را «کاهنان مِندِس» می‌نامند و معمولاً نام آنها با پیشوند رِورِند یا عالی مقام ذکر می‌شود یا در ابتدای نامشان حروف Rev به اختصار نوشته می‌شود. البته برای سطح ۵، به ندرت از پیشوند Rev استفاده شده و معمولاً از همان عنوان اصلی مگا یا میگس استفاده می‌شود.

های پریست و یا های پریستس به معنای کاهن اعظم است که مدیر کلیسای شیطان به‌شمار می‌رود. چنانچه وی بر اثر مرگ یا بیماری نتواند به مسئولیتش ادامه دهد، یا انصراف دهد و یا به هر دلیلی ویژگی‌های لازم برای ادامه مسئولیت را از دست بدهد، انتخاب گزینه بعدی فقط از سطح ۴ یا ۵ امکان‌پذیر است و سطح ۳ اگرچه جزء کاهنان مندس است اما برای انتخاب کاهن اعظم لحاظ نمی‌شود.

بر خلاف اکثر ادیان، در شیطان‌گرایی به خاطر تأکید بیش از حد بر فردگرایی، هیچ الزامی به اطاعت از سطوح بالاتر نیست (مگر مواردی که مستقیماً به اداره سازمان کلیسای شیطان مربوط باشند) و اعضای معمولی نیز می‌توانند در مقابل سطوح بالاتر، نظرات مخالف ابراز نموده و عملکرد دلخواه خود را پیش بگیرند.

کاهنان مندس، اعضای «شورای نهم» را تشکیل داده و حلقهٔ اصلی کلیسا هستند. اوایل بنیان‌گذاری کلیسای شیطان، این حلقه را «دستورالعمل ذوزنقه» می‌نامیدند، اما امروزه کمتر از این نام استفاده می‌شود.[۳][۴]

رهبران کلیسا[ویرایش]

القاب دینی
پیشین:
کلیسا تأسیس شد
کاهن اعظم کلیسای شیطان
۱۹۹۷–۱۹۶۶
پسین:
بلانچ بارتون (موبده اعظم)
پیشین:
بلانچ بارتون (موبده اعظم)
کاهن اعظم کلیسای شیطان
۱۹۹۷-۲۰۰۱
پسین:
پیتر گیلمور

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Gilmore, Magus Peter H. "F.A.Q. Symbols and Symbolism". Church of Satan. Retrieved 4 April 2017.
  2. https://www.churchofsatan.com/faq-membership/?amp
  3. https://www.churchofsatan.com/hierarchy/?amp
  4. https://www.churchofsatan.com/cos-order-of-trapezoid/?amp

پیوند به بیرون[ویرایش]