کاردیومیوپاتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کاردیومیوپاتی
برشی از قلب و بطن چپ باز. بطن چپ گشادشده و دیواره ضخیم همراه فیبروز ساب‌اندوکارد (بخش سپیدرنگ درون شامه).
آی‌سی‌دی-۱۰ I42.0
آی‌سی‌دی-۹ 425.4
دادگان بیماری‌ها 2137
مدلاین پلاس 001105
پیشنت پلاس کاردیومیوپاتی
سمپ D009202

کاردیومیوپاتی (به انگلیسی: cardiomyopathy) یا بیماری ماهیچه قلب*[۱] گروه متفاوتی از بیماری‌های عضله قلب هستند که در اثر آن‌ها قلب نمی‌تواند جریان خون کافی را برای اعضای بدن فراهم‌سازد و فرد دچار نارسایی قلبی می‌شود که اغلب با آریتمی همراه است.[۱][۲][۳]

سه شکل شایع کاردیومیوپاتی٬ کاردیومیوپاتی گشادشده که شایع‌ترین شکل کاردیومیوپاتی است، کاردیو میوپاتی هیپرتروفیک یا رشد دیواره و ضخیم‌شدن عضله قلب و نیز کاردیومیوپاتی محدود کننده (Restrictive) ( کاهش انعطاف‌پذیری عضلات قلب) می‌باشد.[۴]

طبقه‌بندی[ویرایش]

صرف‌نظر از علت بیماری٬ هرنوع مشکل قلبی را می‌توان کاردیوپاتی نامید و گاه حتی کاردیومیوپاتی نیز عنوان می‌گردد که البته این نام باید در انواع بیماری قلب که منجر به نارسایی حاد در قلی می‌شود بکار برده شود.[۵]

  • کاردیومیوپاتی‌های ثانویه و کاردیومیوپاتی برون زا یا اکسترینسیک قلب٬ که درآن پاتولوژی اصلی در خارج از خود قلب است. بیشتر کاردیومیوپاتی‌ها از این نوع هستند و شایع‌ترین علت آن ایسکمی در قلب است که می‌تواند در ناکافی بودن اکسیژن مورد نیاز ماهیچه قلب تعریف شود. سازمان بهداشت جهانی این نوع کاردیومیوپاتی بیرونی را کاردیومیوپاتی ویژه می‌نامد.[۶]
  • کاردیومیوپاتی ایدیوپاتیک (بیماری اولیه) به عنوان ضعف عضله قلب یا میوکارد٬ بدون یک علت خارجی و قابل تشخیص تعریف شده است. کاردیومیوپاتی درون‌زاد یا اینترینسیک به بخش‌های کوچکتر تقسیم می‌شود تا هر نوع ویژه در زیرگروه علت مربوطه قرار گیرد. برای مثال اعتیاد به الکل باعث میوکاردیوپاتی گشادشونده هستند و بهمچنین هیپرتانسیون مزمن، تنگی شدید آئورت، نارسایی دریچه قلب، برخی عفونت‌های ویروسی ازجمله هپاتیت سی ، مسمومیت دارویی٬ آمیلوئیدوز، هموکروماتوز، بیماری‌های پریکارد، تیروتوکسیکوز و مشکل ژنتیک و برخی جهش‌های ژنتیکی در ژن دزموزوم قلب از دیگر علت‌ها می‌توانند عنوان شوند.[۷][۸]

به‌عنوان نخستین گام عملی در تشخیص کاردیومیوپاتی ذاتی، می‌بایست با آزمایش‌های تشخیصی و تجهیزی مانند اکو و آنژیوگرافی٬ بیماری‌های عروق کرونری را از میان سایر علت‌ها کنار گذاشت.

انواع[ویرایش]

علائم و نشانه‌ها[ویرایش]

علائم و نشانه‌های کاردیومیوپاتی ممکن است به اغلب بیماری‌های قلبی مانند تنگی نفس، ورم اندام تحتانی، خستگی و کوفتگی، ریتم نامنظم قلب، سرگیجه و غیره شباهت داشته‌باشد.[۱۲] آنژین صدری و در موارد شدید با نارسایی قلبی و مورمور، آریتمی و آمبولی ریه، همراه هستند.[۱۳] ممکن است تظاهرات بیماری زمینه‌ای مانند شاگاس غالب باشد.[۱۴] تغییرات نوارقلبی اغلب وجوددارد، اگرچه اغلب تغییرات، غیراختصاصی هستند. الگوی هایپرتروفی بطن چپ ممکن است مشاهده شود. موج T صاف یا وارونه شایع است، اغلب با مجموعه QRS ولتاژ پایین، همراه است. نقص هدایت داخل بطنی و بلوک شاخه‌ای، به‌ویژه بلوک شاخه‌ای چپ شایع است.[۱۵] اکوکاردیوگرافی جهت یافتن اختلالات حرکات دیواره قلبی و افیوژن پریکارد مفید است.[۱۶]

رادیوگرافی قفسه سینه می‌تواند نرمال باشد ویا شواهدی به نفع نارسایی احتقانی قلب به همراه بزرگی قلب و ادم ریوی نشان‌دهد.[۱۷] میوکاردیت و کاردیومیوپاتی خفیف اغلب، بدون علامت هستند.

درمان[ویرایش]

درمان بستگی به نوع کاردیومیوپاتی دارد و ممکن است شامل درمان دارویی، کاشت ضربان ساز[۱۸]، دفیبریلاتور، سوازندن و حذف مسیر هدایتی باشد. هدف از درمان بهبود علائم بیمار است اما بعضی از بیماران نیاز به پیوند قلب پیدا می‌کنند. درمان کاردیومیوپاتی با استفاده از روش‌های جایگزین مانند درمان با سلول‌های بنیادی از نظر تجاری در دسترس است اما شواهد قابل قبولی جهت تأیید اثرگذاری آن‌ها هنوز به‌دست‌نیامده‌است. نیتروگلیسرین در تخفیف علائم کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک[۱۹]٬ دیژیتال، بتابلوکرها و دیورتیکها در کاردیومیوپاتی اسکمیک وابسته به عروق کرونر[۲۰][۲۱] و رژیم کم نمک و کم چربی در تمامی موارد جزو درمان محسوب می‌گردند.

پانویس[ویرایش]

^ کاردیو به معنی قلب، میو به معنی ماهیچه و پاتی به معنی بیماری است.

منابع[ویرایش]

  1. Kasper, Denis Lh. et al. (2005). Harrison's Principles of Internal Medicine, 16th edn. McGraw-Hill. ISBN 0-07-139140-1. 
  2. مبانی طب داخلی. سیسیل، تهران ۲۰۰۴. 
  3. Cardiopulmonary Pharmacology for Respiratory Care, Jahangir Moini, Ch.2; page 24
  4. http://www.nhlbi.nih.gov/health/health-topics/topics/cm/types.html
  5. Gabriel A. Adelmann; McKenna, W; Bristow, M; Maisch, B; Mautner, B; O'Connell, J; Olsen, E; Thiene, G et al. (1996). Cardiology Essentials in Clinical Practice. Circulation 93 (5). pp. 841–2. doi:10.1161/01.CIR.93.5.841. ISBN 9781849963053. PMID 8598070. Retrieved $1 $2.  Check date values in: |accessdate= (help) (Full text)
  6. Richardson, P. et al.; McKenna, W; Bristow, M; Maisch, B; Mautner, B; O'Connell, J; Olsen, E; Thiene, G et al. (1996). "Report of the 1995 World Health Organization/International Society and Federation of Cardiology Task Force on the Definition and Classification of cardiomyopathies". Circulation 93 (5): 841–2. doi:10.1161/01.CIR.93.5.841. PMID 8598070.  (Full text)
  7. Klauke B, Kossmann S, Gaertner A, Brand K, Stork I, Brodehl A, Dieding M, Walhorn V, Anselmetti D, Gerdes D, Bohms B, Schulz U, Zu Knyphausen E, Vorgerd M, Gummert J, Milting H (2010). "De novo desmin-mutation N116S is associated with arrhythmogenic right ventricular cardiomyopathy". Hum. Mol. Genet. 19 (23): 4595–607. doi:10.1093/hmg/ddq387. PMID 20829228. 
  8. Brodehl A, Hedde PN, Dieding M, Fatima A, Walhorn V, Gayda S, Šarić T, Klauke B, Gummert J, Anselmetti D, Heilemann M, Nienhaus GU, Milting H (2012). "Dual color photoactivation localization microscopy of cardiomyopathy-associated desmin mutants". J. Biol. Chem. 287 (19): 16047–57. doi:10.1074/jbc.M111.313841. PMC 3346104. PMID 22403400. 
  9. Improvement in Hypertrophic Cardiomyopathy; http://www.medscape.com/viewarticle/457562_4
  10. Elliott, P.; Andersson, B.; Arbustini, E.; Bilinska, Z.; Cecchi, F.; Charron, P.; Dubourg, O.; Kühl, U.; Maisch, B.; McKenna, W. J.; Monserrat, L.; Pankuweit, S.; Rapezzi, C.; Seferovic, P.; Tavazzi, L.; Keren, A. (2007). "Classification of the cardiomyopathies: a position statement from the european society of cardiology working group on myocardial and pericardial diseases". European Heart Journal 29 (2): 270–276. doi:10.1093/eurheartj/ehm342. PMID 17916581. 
  11. Maron, B. J.; Towbin, J. A.; Thiene, G.; Antzelevitch, C.; Corrado, D.; Arnett, D.; Moss, A. J.; Seidman, C. E.; Young, J. B.; American Heart, A. (2006). "Contemporary Definitions and Classification of the Cardiomyopathies: an American Heart Association Scientific Statement from the Council on Clinical Cardiology, Heart Failure and Transplantation Committee; Quality of Care and Outcomes Research and Functional Genomics and Translational Biology Interdisciplinary Working Groups; and Council on Epidemiology and Prevention". Circulation 113 (14): 1807–1816. doi:10.1161/CIRCULATIONAHA.106.174287. PMID 16567565. 
  12. «cardiomyopathy». Mayo Clinic. 
  13. «Symptoms and Diagnosis of Cardiomyopathy». انجمن قلب آمریکا. بازبینی‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۱۴. 
  14. «Chagas Cardiomyopathy». rightdiagnosis. 
  15. «ECG Examples». life in the fastlane. 
  16. «The role of echocardiography in guiding management in dilated cardiomyopathy». European Health Journal. بازبینی‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۱۴. 
  17. «How Is Cardiomyopathy Diagnosed?». National Institutes of Health. بازبینی‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۱۴. 
  18. «Treatment of Restrictive Cardiomyopathy». Health USnews. 
  19. «Treatment of Hypertrophic Cardiomyopathy». Health USnews. 
  20. «Treatment of Ischemic or Dilated Cardiomyopathy». Health USnews، 12/31/2008. بازبینی‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۱۴. 
  21. «The role of diuretics». Cardiomyopathy association. بازبینی‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۱۴.