والتر فیشر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
والتر فیشر
زاده۱ ژانویه ۱۹۳۱(1931-01-01)
ملیتایالات متحده آمریکا

والتر فیشر (انگلیسی: Walter Fisher؛ زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۳۱(1931-01-01)) روان‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا است.

فیشر، با اعمال رسمی دراماتیزم کنت برک، پارادایم روایی را به نظریه ارتباط معرفی کرد. فیشر استاد بازنشسته دانشکده ارتباطات اننبرگ است.

فعالیت‌های فیشر بر مبنای این مفهوم است که مردم اساساً داستان‌نویس هستند که به عنوان نظریه روایت شناخته می‌شوند.

داستان گفتن یکی از قدیمی‌ترین و جهانی‌ترین شکل‌های ارتباطات است و بنابراین فیشر ادعا می‌کند که افراد در روایت اجتماعی خود با رویکرد خود روبرو هستند و تصمیم می‌گیرند و در چارچوب روایی عمل می‌کنند (فیشر ۱۹۸۴).

اساس نظریۀ رتوریکی والتر فیشر بر فهمیدن ارتباطات انسانی از چشم‌انداز پارادایم روایت است. مقصود فیشر از روایت صرفاً انشایی داستانی نیست که مفروضات آن درست یا غلط باشد، بلکه او از روایت، کنش سمبلیک را اراده می‌کند یعنی کلمات، جملات یا کنش‌هایی که برای کسانی که آنها را خلق و تفسیر می‌کنند توالی و معنا دارند، بنابراین روایت از نظر فیشر هم با جهان واقعی و هم با جهان داستانی در ارتباط است . به باور او تمام ارتباطات انسانی زیرمجموعۀ روایت هستند، بنابراین فهمیدن روایت‌ها مساوی با درک ارتباطات انسانی است. فیشر مدعی است که تمام ارتباطات انسانی را می‌توان گونه‌ای از روایت دانست و همۀ انسان‌ها را روایت‌گران و شنوندگان روایت قلمداد کرد. پارادایم روایت فیشر در مقابل پارادایم منطقی جهان قرار می‌گیرد، یعنی در حقیقت فیشر نظریۀ پارادایم روایت را در واکنش به نظریۀ پارادایم منطقی جهان مطرح می‌کند. مقصود فیشر از پارادایم منطقی جهان آن است که نظامِ منطقِ استدلالی جهان را تعریف می‌کند. در واقع پاردایمِ منطقی جهان بر این اصل استوار است که انسان‌ها موجودات منطقی‌ای هستند که بر پایۀ استدلال و برهان ارتباط برقرار می‌کنند . سال‌ها باور بر این بود که انسان موجودی منطقی و استدلالی است که از رهگذر نظامی استدلالی می‌اندیشد و زندگی خود را بر اساس آن هدایت می‌کند. باری فیشر معتقد است که در تمام این سال‌ها این نکته از خاطرها پنهان مانده بود که آنچه بر تفکر نوع بشر حاکم است منطقِ استدلالی نیست، بلکه منطقِ روایت است . از نظر فیشر بر خلاف آنچه تا قرن‌ها گمان می‌رفت، انسان موجودی منطقی نیست که اساس دانایی او را نظام منطق استدلالی شکل دهد، بلکه انسان ذاتاً موجودی روایت‌گر است و در نتیجه منطقِ روایت بر ذهن او حاکم است .

منابع[ویرایش]

Walter Fisher (1931–2018)[1] was an American academic credited with formalizing Kenneth Burke's Dramatism and introducing the narrative paradigm to communication theory. Fisher was Professor Emeritus at the Annenberg School for Communication.

Fisher's body of work is based on the concept that people are essentially storytellers, referred to as narrative theory. Storytelling is one of the oldest and most universal forms of communication and so Fisher propounded that individuals approach their social world in a narrative mode and make decisions and act within this narrative framework

History

Narrative theory was developed by Walter Fisher. Fisher obtained his Ph.D. from the University of Iowa in 1960 and went on to become a professor, among other things. Perhaps Fisher’s most notable contribution was his formulation of the narrative approach to rhetoric and communication theory. In 1979 he was awarded the Golden Anniversary Monograph Award from the Speech Communication Association for the article that introduced narrative theory to the field of communication. However, as is the case with most new theories, narrative theory was not totally accepted by the discipline (Miller, 2005, p. 92). Narrative theory clashed with several pre-existing beliefs as to the nature of human beings and how they communicate and act. Fisher describes this contrast by identifying the tenets of what he sees as two universal paradigms: the rational world paradigm, and the narrative paradigm (Fisher, 1987).

Publications

Books

  • Fisher, Walter R. (1987). Human Communication as Narration: Toward a Philosophy of Reason, Value, and Action. Columbia: University of South Carolina Press. ISBN 0-87249-500-0

Book chapters

  • Fisher, Walter R. (1995). "Narration, Knowledge, and the Possibility of Wisdom" in Rethinking Knowledge: Reflections Across the Disciplines (SUNY Series in the Philosophy of the Social Sciences). (Fisher & Robert F. Goodman as editors). New York: State University of New York Press.

Papers

  • Fisher, Walter R. (1984). "Narration as a Human Communication Paradigm: The Case of Public Moral Argument." in Communication Monographs 51. pp. 1-22.
  • Fisher, Walter R. (1985). "The Narrative Paradigm: An Elaboration." in Communication Monographs 52. December. pp. 347-367.
  • Fisher, Walter R. (1985). "The Narrative Paradigm: In the Beginning." in Journal of Communication 35.Autumn. pp. 74-89.
  • Fisher, Walter R. (1988). "The Narrative Paradigm and the Assessment of Historical Texts." in Argumentation and Advocacy 25.Fall. pp. 49-53.
  • Fisher, Walter R. (1989). "Clarifying the Narrative Paradigm." in Communication Monographs 56. pp. 55-58.
  • Fisher, Walter R. (1994). "Narrative Rationality and the Logic of Scientific Discourse." in Argumentation 8. pp. 21-32.

References

  • Deslandes, J. (2004). A Philosophy of Emoting Journal of Narrative Theory - Volume 34, Number 3, Fall 2004, pp. 335-372.
  • Fisher, W.R. (1984). Narration as a human communication paradigm: The case of public moral argument. Communication Monographs, 52, 347-367.
  • Fisher, W.R. (1987). Human communication as a narration: Toward a philosophy of reason, value, and action. Columbia, SC: University of South Carolina Press.
  • Miller, K. (2005). Communication theories: Perspectives, processes, and contexts. New York, NY: McGraw-Hill.
  • Rowland, R.C. (1989). On limiting the narrative paradigm: Three case studies. Communication Monographs, 56, 39-54.
  • Smith, L.D. (1989). A narrative analysis of the party platforms: The Democrats and Republicans of 1984. Communication Quarterly, 37, 91-99.
  • Small, Mario Luis. (2004) Villa Victoria.

External links

References