موی بدن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
موهای بازو.

موهای آندروژنیک (انگلیسی: Androgenic hair) نوعی از موهای انتهایی هستند که پس از بلوغ به ویژه در مردان در نواحی مانند صورت، سینه و زهار رشد می‌کنند.

انواع مو[ویرایش]

به صورت کلی ما سه نوع مو داریم: موی سر، موی پرزی (vellus hair) و موی آندروژنیک. رویش مو در هر دو جنس در نقاط مختلف بدن متفاوت است، مثلاً موی ناحیه سر، فاز رشد سریع تر و فاز استراحت کوتاه تری دارد و به همین دلیل تا یک متر هم می‌تواند رشد کند. طول دوره رشد موهای ابرو یا بدن کوتاه‌تر است و در یک طول خاصی، متوقف می‌شود.

رشد موهای آندروژنیک وابسته به سطح هورمونهای جنسی مردانه است واین موها برخلاف موهای پرزی ضخیم و زبر هستند. رویش مو در مردان در نقاطی رخ می‌دهد که فولیکول‌ها به هورمون حساس هستند. نقاط حساس به رویش مو در مردان سینه، صورت، زیر شکم و کشاله ران است ولی در زنان این موها بیشتر در ناحیه زهار دیده می‌شوند.

مقایسهٔ نحوهٔ توزیع موی بدن در زنان و مردان.
بررسی میزان موی زبر در نواحی مختلف بدن ۲۳۹ مرد بالغ سفیدپوست توسط پژوهشگری از دانشگاه هاروارد[۱]
ناحیه درصد
ریش ۱۰۰٪
شکم ۸۴٪
سینه ۷۹٪
قسمت‌های انتهایی دست و پاها ۹۷٪
بالای دست و پا ۸۵٪
کپل ۳۷٪
استخوان خاجی ۴۳٪
پشت انسان ۲۸٪
پشت بدن قسمت‌های بالا (شانه، کتف و…) ۲۵٪
مو روی انگشتان دست و پا ۶۷٪

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Garn, S. M. (1951), TYPES AND DISTRIBUTION OF THE HAIR IN MAN. Annals of the New York Academy of Sciences, 53: 498–507. doi:10.1111/j.1749-6632.1951.tb31952.x