کاکل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
درنای تاج‌دار خاکستری - نمونه‌ای از گونه‌های پرنده کاکل‌دار

کاکل (Crest) یک ویژگی برجسته است که توسط چندین گونه پرنده و دیگر دایناسورها روی سر آنها به نمایش گذاشته شده است. از ویژگی‌های مانند کاسکوها و تاج خروس‌ها متمایز است - گاهی اوقات به اشتباه به عنوان "تاج" نامیده می‌شود، که به ترتیب ساختاری استخوانی و گوشتی هستند.

کاکل از پرهای نیمه‌پر تشکیل شده است : یک محور بلند با ریشه‌هایی در دو طرف. اینها پرهای پردار هستند، به این معنی که نرم و قابل خم شدن هستند. در پرندگان، این نیم‌پرها در طول سر، گردن و بخش بالایی پشت دیده می‌شود و ممکن است برای شناوری و لرزاندن استفاده شود.

کاکل روی پرندگان عموماً برای اهداف نمایشی استفاده می‌شود. کاکادوها و پسرعموهای کوچکترشان، کاکاتیل‌ها، بخشی از خانواده طوطی کاکاتوییده هستند که در استرالیا، مجمع الجزایر بیسمارک و فیلیپین یافت می‌شوند و احتمالاً شناخته‌شده‌ترین پرندگانی هستند که دارای کاکل هستند. [۱] طوطی‌کاکلی و عروس هلندی‌ها دارای کاکل‌هایی هستند که ممکن است به میل خود بالا یا پایین بیاورند. کاکل آنها برای برقراری ارتباط با اعضای دیگر گونه خود، یا به عنوان نوعی دفاع برای ترساندن سایر گونه‌هایی که خیلی به آنها نزدیک می‌شوند، استفاده می‌شود، و وقتی تاج به طور ناگهانی و غیرمنتظره بالا می‌رود، آن پرنده بزرگتر به نظر می‌رسد. [۲] کاکل‌ها بسته به گونه می‌توانند خوابیده یا برگشتی روبه‌بالا باشند. کاکل دراز خوابیده دارای پرهایی است که صاف هستند و اساساً روی سر دراز می‌کشند تا زمانی که پرنده آنها را تا جایی که افراشته می‌شوند، بیرون بیاورد. به عنوان مثال، طوطی‌کاکلی سفید دارای یک کاکل دراز کشیده است. [۳] کاکل برگشتی حتی زمانی که به سمت بیرون کشیده نشده است قابل توجه است زیرا دارای پرهایی است که هنگام دراز کشیدن در سر نوک آنها به سمت بالا خم می‌شوند و هنگام افراشتن، اغلب کمی به جلو به سمت جلوی سر خم می‌شوند. بسیاری از کاکل‌های سربالا دارای رنگ‌های درخشان نیز هستند. طوطی‌کاکلی گوگرد دارای یک کاکل سربالایی است و طوطی‌کاکلی صورتی (که به عنوان طوطی‌کاکلی Leadbeater هم شناخته می‌شود)، دارای یک کاکل برگشتی برجسته است. [۲] برخی از پرندگان، مانند طوطی‌کاکلی سینه‌صورتی ، یا کاکادوی سینه‌رزی، کاکل‌های اصلاح شده‌ای دارند که دارای ویژگی‌های هر دو نوع خوابیده و برگشتی است. [۲]

بسیاری از گونه های پرندگان اهلی دارای پرهای کاکل هستند. این ساختارها دو منشأ دارند: پرورش انتخابی یا جهش. پرهای کاکل در پرندگان اهلی دارای طیف وسیعی از تنوع شکلی در میان گونه‌ها هستند. مکانیسم‌های مولکولی و ژنتیکی که مسئول تشکیل پرهای کاکل در گونه‌های پرندگان اهلی هستند به خوبی شناخته نشده است. به این ترتیب، پرهای کاکل به طور گسترده در تحقیقات ریخت‌شناسی و سایر رشته‌های زیست‌شناسی مرتبط، به ویژه در مورد گونه‌های اهلی مورد مطالعه قرار می‌گیرند. [۴]

گالری

جستارهای بیشتر

منابع

  1. Roberson, Don. "COCKATOOS Cacatuidae". Bird Families of the World. Retrieved 2 May 2013.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ Highfill, Carol. "Those Magnificent Cockatoo Crests". Cockatoo Heaven. Archived from the original on 8 July 2017. Retrieved 2 May 2013.
  3. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Moustaki وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  4. Bartels, Thomas (2003). "Variations in the morphology, distribution, and arrangement of feathers in domesticated birds". Journal of Experimental Zoology Part B: Molecular and Developmental Evolution. 298: 91–108. doi:10.1002/jez.b.28. PMID 12949771.