فصلنامه گیلگمش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فصلنامه گیلگمش
لوگوی فصلنامه گیلگمش
سردبیر شورای سردبیری
دسته‌بندی فرهنگی، گردشگری، میراث،
بسامد فصلنامه
شمارگان شماره 8
چاپ‌کننده بهارستان
سال بنیانگذاری ۱۳۹۱
نخستین شماره تابستان ۱۳۹۵
کشور  ایران
جایگاه تهران
زبان فارسی انگلیسی
فصلنامه گیلگمش انگلیسی
لوگوی فصلنامه گیلگمش انگلیسی
سردبیر سارا اسدی
دسته‌بندی فرهنگی، گردشگری، میراث،
بسامد فصلنامه
شمارگان شماره 4
زبان انگلیسی

فصلنامه میراث و گردشگری گیلگمش با رویکرد آگاهی رسانی و ایجاد انگیزه تحقیق و پژوهش برای علاقه‌مندان، دانشجویان، محققان، دست اندرکاران میراث فرهنگی، میراث طبیعی، میراث ناملموس، گردشگری، هنرهای سنتی و سایر مخاطبان، با پرداختن به موضوعات فرهنگی و تاریخی، محیط زیست و طبیعت گردی و با نگاهی به چالش‌های روز صنعت گردشگری به صورت فصلی تهیه و منتشر می‌شود.[۱][۲][۳]

نام گذاری[ویرایش]

عنوان فصلنامه بر اساس اسطوره گیلگمش، نخستین مسافر اسطوره‌ای تاریخ پادشاه شهر اوروک انتخاب شده است. بر پایهٔ فهرست شاهان سومر، گیل‌گَمِش پنجمین شاه اوروک و پسر لوگالباندا بود که در حدود ۲۷۰۰ سال پیش از میلاد مسیح در یک دورهٔ ۱۲۵ ساله بر سومریان حکمرانی می‌کرد. افسانه‌ها مادر او را ایزدبانویی به نام نینسون دانسته‌اند. اوروک یکی از شهرهای باستانی میان‌رودان در جنوب عراق کنونی بوده است. حماسه گیلگمش دربارهٔ او است.

چاپ فصلنامه[ویرایش]

گیلگمش هم به زبان فارسی و هم به زبان انگلیسی در دو مجلد جدا از هم و با محتویات مختلف چاپ می‌شود. این مجله سازگار با محیط زیست بوده، از کاغذ سنگ تهیه شده و برای چاپ آن هیچ درختی قطع و هیچ آبی مصرف نمی‌شود.

ویژه‌نامه‌ها[ویرایش]

فصلنامه «گیلگمش»، با هدف ترویج مسیرهای سفر نسبت به انتشار ویژه‌نامه‌های تحقیقاتی، پژوهشی و هدفمند اقدام می‌کند.

ویژه‌نامه‌ "سفر به هفت شهر عشق" با محوریت "جاده ابریشم"، "خراسان بزرگ"، مسیر حرکت امام رضا در ایران و مسیر زیارتی و عرفانی از ری تا مشهد است که در آبان ماه سال 96 منتشر شده است.[۴]

ویژه‌نامه "گیلگمش نوجوان" مفاهیم سفر، گردشگری، میراث‌فرهنگی، ایران‌شناسی، صنایع‌دستی، ادبیات و محیط‌زیست به زبان این گروه سنی معرفی می‌کند. این ویژه‌نامه در هفت بخش «بوم»، «چاقاله»، «دماوند»، «مینا»، «نقاره»، «هفت‌خان» و «کاوه» منتشر شده است. [۵]

سوابق فعالیت و انتشار[ویرایش]

نخستین بار اسفند ۱۳۹۱ با مجوز شرکت افق گردشگری ایرانیان با همکاری هفته‌نامه ([۱] تعطیلات نو) ویژه‌نامه‌ای به نام گیلگمش منتشر شد. سپس در سال ۱۳۹۴ زیر نظر کانون انجمن‌های صنفی راهنمایان گردشگری سراسر کشور، یک شماره الکترونیکی از مجله گیلگمش را منتشر شد و در تاریخ ۹۴٬۸٬۱۸ مجوز فصلنامه‌ای به نام “گیلگمش اخذ شد. فصلنامه، امکاناتی را نیز برای خرید و اشتراک اینترتی فراهم کرده است. [۶]

جستارهای وابسته[ویرایش]

نگارخانه (جلد فصلنامه)[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مجوز انتشار فصلنامه گردشگری گیلگمش [۲]

پیوند به بیرون[ویرایش]