خاندان خوانساری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

خاندان خوانساری یکی از خاندان های بزرگ ایرانی است که سر سلسله ایشان سید ابوالقاسم خوانساری (میرکبیر) است.

سید ابوالقاسم خوانساری (میرکبیر) پسر حسین پسر قاسم پسر محب‌‌الله پسر مهدی پسر زین‌العابدین پسر ابراهیم پسر کریم‌الدین پسر رکن‌الدین پسر سید زین‌الدین پسر سید صالح قصیر (امامزاده سید صالح قصیر مدفون در بیدهند) پسر سید محمد پسر محمود پسر سید حسین پسر حسن پسر احمد پسر ابراهیم پسر سیّد المجاهد عیسی پسر حسن پسر حسین پسر یحیی پسر ابراهیم پسر حسن پسر عبدالله پسر موسی بن جعفر است. این تبارنامه به شکل زیر معرفی شده است:

«ابوالقاسم جعفر ابن حسین بن قاسم بن محبّ‌الله ابن مهدی بن زین‌العابدین بن ابراهیم بن کریم‌الدین بن رکن‌الدین بن سید زین‌الدین بن سید صالح الشهیر بالقصیر ابن سید محمد بن محمود بن سید حسین بن حسن بن احمد بن ابراهیم بن سیّد المجاهد عیسی بن حسن بن حسین بن یحیی بن ابراهیم بن حسن بن عبدالله ابن الامام الهمام مولانا موسی بن جعفر علیهماالسلام»

علمای این خاندان[ویرایش]

تبارشناسی[ویرایش]

فرزندان میرکبیر[ویرایش]

میرکبیر پنج فرزند به نامهای حسین (درگذشته ۱۱۹۱ ق)، علی، حسن، محمد و محمدتقی داشت. از فرزندان حسین می‌توان به ابوالقاسم (سید ابوالقاسم خوانساری (میرصغیر)، درگذشته ۱۲۴۰ ق) و حسن (درگذشته ۱۲۱۰ ق) اشاره نمود.

سید ابوالقاسم خوانساری (میرصغیر) پسرانی به نام زین‌العابدین (درگذشته ۱۲۷۵ ق) و حسین (درگذشته؟ ق) داشت. حسین بن ابوالقاسم جعفر پسری به نام اسدالله (درگذشته؟ ق) و اسدالله بن حسین پسری به نام محمدتقی (سید محمدتقی خوانساری، درگذشته ۱۳۷۱ ق) داشت. زین‌العابدین بن ابوالقاسم جعفر هم پسرانی (۸ پسر) به نام محمدباقر (سید محمدباقر خوانساری، درگذشته ۱۳۱۳ ق) صاحب روضات الجنات و محمدهاشم (سید محمدهاشم خوانساری صاحب مبانی الاصول، درگذشته ۱۳۱۸ ق) داشت. محمدباقر بن زین‌العابدین هم پسرانی (۸ پسر) به نام محمدمهدی (درگذشته ۱۳۲۴ ق)، میرزا احمد (درگذشته ۱۳۴۱ ق) و محمدمسیح روضاتی (درگذشته ۱۳۲۵ ق) داشت. محمدهاشم بن زین‌العابدین هم پسری به نام جمال‌الدین (درگذشته ۱۳۳۹ ق) داشت.

محمدمسیح روضاتی پسرانی به نام سید حسن چهارسوقی روضاتی (درگذشته ۱۳۷۷ ق) و جلال‌الدین (درگذشته ۱۳۶۰ ق) داشت. جلال الدین بن محمدمسیح پسری به نام محمدهاشم (درگذشته ۱۳۵۶ ق) و محمدهاشم بن جلال‌الدین پسری به نام محمدعلی روضاتی (درگذشته ۱۴۳۳ ق) داشت که عالم، پژوهشگر، کتاب‌شناس، تبارشناس و تراجم نگار سده ۱۵ خورشیدی بود.[۱]

محمدمهدی بن محمدباقر (صاحب روضات الجنات) پسرانی به نام محمدجعفر (درگذشته ۱۳۳۰ ق) و علی (درگذشته ۱۳۴۲ ق) داشت. علی بن محمدمهدی پسری به نام صدرالدین (درگذشته ۱۳۹۲ ق) و صدرالدین بن علی پسری به نام رضا (درگذشته ۱۴۰۶ ق) داشت و رضا بن صدرالدین پسری به نام سید احمد روضاتی (متولد ۱۳۸۶ ق و صاحب کتاب اجماعات فقها الامامیة) دارد.[۲]

حسن (درگذشته ۱۲۱۰ ق) پسر حسین نیز پسرانی به نام محمدمهدی (درگذشته ۱۲۴۶ ق) و ابوالقاسم (درگذشته ۱۲۱۲ ق) داشت که علی (درگذشته ۱۲۳۱ یا ۱۲۳۸ ق) پسر ابوالقاسم بن حسن است. از پسران محمدمهدی بن حسن می‌توان از ابوالقاسم جعفر (درگذشته؟ ق)، جمال‌الدین (درگذشته حدود ۱۳۰۰ ق) و حسن (درگذشته؟ ق) معروف به میرزابابا نام برد.

ابوالقاسم جعفر بن محمدمهدی پسرانی به نام عبدالعلی (درگذشته ۱۳۴۶ ق) معروف به ابوتراب و محمود (درگذشته؟ ق) داشت.

به نظر می‌رسد سید ابوالقاسم خوانساری (ریاضی) (درگذشته ۱۳۸۰ قمری) از نوادگان ابوتراب باشد.[نیازمند منبع]

میرزابابا پسری به نام یوسف (درگذشته ۱۳۱۲ ق) معروف به چهارسوقی و یوسف هم دو پسر به نامهای احمد (سید احمد خوانساری، درگذشته ۱۴۰۵ ق) و محمدحسن (درگذشته ۱۳۳۷ ق) داشت. احمد بن یوسف پسری به نام جعفر (سید جعفر خوانساری) داشت.

فرزندان آقا حسین[ویرایش]

آقا حسین خوانساری (درگذشته ۱۰۹۸ ق) فرزند جمال‌الدین محمد پسر حسین است. او دو پسر به نامهای جمال‌الدین محمد (آقا جمال خوانساری، درگذشته ۱۱۲۲ ق) و رضی‌الدین (درگذشته؟ ق) معروف به آقا رضی داشت.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پانویس[ویرایش]