سهرورد

مختصات: ۳۶°۰۴′۰۰″شمالی ۴۸°۲۷′۰۰″شرقی / ۳۶٫۰۶۶۷°شمالی ۴۸٫۴۵۰۰°شرقی / 36.0667; 48.4500
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سهرورد
کشور ایران
استانزنجان
شهرستانخدابنده
بخشمرکزی
سال شهرشدن۱۳۸۷ خورشیدی
مردم
جمعیت۷۱۰۰ نفر (۱۳۹۵)
اطلاعات شهری
شهرداربهروز ندرلو
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۲۴۳۴۳۵
وبگاه
کد آماری۲۰۳۹
سهرورد بر ایران واقع شده‌است
سهرورد
روی نقشه ایران
۳۶°۰۴′۰۰″شمالی ۴۸°۲۷′۰۰″شرقی / ۳۶٫۰۶۶۷°شمالی ۴۸٫۴۵۰۰°شرقی / 36.0667; 48.4500

سُهرَوَرد شهری با پوشش گیاهی فراوان، سرسبز و خوش آب و هوا واقع در شهرستان خدابنده استان زنجان می باشد. این شهر با جمعیتی بالغ بر ۷۱۰۰ نفر در ۲۴ کیلومتری شهر قیدار قرار دارد.[۲]

سُهرَوَرد از نظر جغرافیایی از جنوب به شهر گرماب از غرب به شهر بیجار کردستان، و از شرق به شهر قیدار متصل می گردد. دین مردم سهرورد مسلمان و پیرو مذهب شیعه بوده و به زبان‌ ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند.[۱] سهرورد تا سال ۱۳۸۷ه.ش روستا بود و در این سال به شهر ارتقاء یافت.[۳]

نام گذاری[ویرایش]

محمد مهریار در خصوص نامگذاری سهرورد گفته است که:

"«سهرورد» مرکب از دو جزء است: سهر + ورد. جزء اول همان «سرخ» است که از صورت «سوخر» به صورت «سهر» تحول و تطور یافته است و در این شکی نیست. اما جزء دوم «ورد» در عربی از واژگان دخیل است و از پهلوی «ورت» گرفته شده و به معنای «گل» است و بنابراین واژۀ سهرورد درست به معنای «سرخ‌گل» است که نام مناسب و زیبایی برای نام گذاری محل است و ..."[۴]

پیشینه[ویرایش]

سهرورد پیشینه‌ای تاریخی داشته و زادگاه بزرگانی همچون شیخ شهاب‌الدین سهروردی است. ابن‌حوقل دربارهٔ این شهر می‌نویسد: «از جانب سلطان امیر یا عاملی جهت رسیدگی به اموال در آنجا نیست و فراخی معیشت و ارزانی و موقعیت خوب بر اهمیت آن افزوده و شهر پربرکت و حاصل‌خیز است ومردمانش اغلب کُرد‌اند، و بیشتر سکنهٔ آن در سابق از خوارج بودند و سپس از آنجا رفته‌اند و گروهی نیز به سبب وطن‌پرستی، خفت و خواری را پذیرفته‌اند و شهری است استوار و دارای حصار»[۵]

این شهر تا سدهٔ هفتم هجری آباد بوده که در اثر حملهٔ مغول‌ها آسیب دیده‌است.

سرشناسان سهرورد[ویرایش]

صنایع دستی[ویرایش]

از صنایع دستی سهرورد می‌توان به قالی، گلیم و جاجیم اشاره کرد.

غذاهای محلی[ویرایش]

از غذاهای محلی سهرورد می‌توان به کله‌جوش و آبگوشت محلی اشاره کرد.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ وبگاه راسخون
  2. وبگاه فرمانداری شهرستان خدابنده بایگانی‌شده در ۲۱ مارس ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine، بازدید: مه ۲۰۰۹
  3. همان.
  4. مهریار، محمد (۱۳۷۹). «سهر، سهران، سهر و فیروزان، سهرورد». مجله‌ی علمی-پژوهشی دانشکده ادیبات و علوم انسانی دانشگاه اصفهان (۲۰ و ۲۱): ۳۳.
  5. ابن حقول، سفرنامه ابن حقول: ایران در «صورة الارض»، ۱۱۳.

ابن حقول، ابوالقاسم محمد (۱۳۶۶). سفرنامه ابن حقول: ایران در «صورة الارض». ترجمهٔ جعفر شعار. تهران: موسسه انتشارات امیر کبیر. ص. ۱۱۳.