گنگک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
گنگک
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانزنجان
شهرستانخدابنده
بخشمرکزی
دهستانخرارود (خدابنده)
نام محلیگًُنگَک
مردم
جمعیت۴۰۷ نفر (سرشماری ۹۵)
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا۱۸۵۰ متر
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه۱۲ درجه
بارش سالانه۳۵۰ میلی‌متر
روزهای یخبندان سالانه۱۲۰ روز
اطلاعات روستایی
کد آماری۲۳۴۵۷۹
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۲۴۵۸۵۶

گنگک (Güngək) نام روستایی است که در شهرستان خدابنده، استان زنجان واقع شده‌است. این روستا در جنوب شرقی شهر قیدار (مرکز شهرستان خدابنده) واقع شده و حدود ۲۲ کیلومتر با آن فاصله دارد. از لحاظ تقسیمات کشوری این روستا جزء بخش مرکزی شهرستان خدابنده و دهستان خرارود می‌باشد.دهیار این روستا نورعلی حسینی نام دارد و شوراها هم به ترتیب حبیب نجفی و افصل فرجلو و فیروز فاضلی نام دارد. نام مدرسه گنگک مدرسه شهید اشرفی اصفهانی نام دارد و یک مسجد هم به نام مسجد باب الحوائج دارد. مردم روستا به امکانات گاز و آب و برق دسترسی دارند.در بعضی از نقاط این روستا مردم به اینترنت دسترسی دارند.این روستا ۲ مغازه کوچک دارد و یک میدان با نام امام حسین(ع) دارد.تمام کوچه ها و خیابان های این روستا نام گذاری شده است در این روستا ۱ خانه بهداشت وجود دارد. امیرمهدی نجفی.

معنی نام[ویرایش]

گفته می‌شود نام این روستا از واژه گنگ که در زبان محلی به معنای لوله سفالی به کار می‌رفته نشأت گرفته‌است. دلیل این نامگذاری به خاطر وجود لوله‌های سفالی این روستا بوده‌است که هنگام ساخت قلعه خانهای روستا، آب را از یک قنات واقع در بالا دست روستا به آن مکان (محل ساخت قلعه) منتقل می شود. در لغتنامه ی دهخدا این گونه معنی گنگک را نوشته است: گنگک . [ گ ُ گ َ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان خدابنده لو از بخش قیدار شهرستان زنجان که در 18 هزارگزی جنوب خاوری قیدار و 12 هزارگزی راه عمومی قرار گرفته است . هوای آن سرد و سکنه ٔآن 164 تن است . آب آن از چشمه سار تأمین میشود. محصول آن غلات ، بادام و شغل اهالی زراعت و قالیچه بافی و راه آن مالرو است

زبان و جمعیت[ویرایش]

این روستا دارای حدود ۱۰۰ خانوار می‌باشد که در مجموع جمعیتی بالغ بر۴۷۶ نفر را تشکیل می‌دهد. زبان مردم این روستا ترکی بوده و با لهجه‌ای مشابه دیگر مناطق جنوبی استان زنجان و شمال همدان تکلم می‌کنند. برای مثال:خُش گَلمیشَی به فارسی خوش آمدی

آب و هوا[ویرایش]

این روستا دارای زمستانهایی سرد و تابستانهایی معتدل می‌باشد. بارندگی در آن معمولاً از اوایل آذر ماه تا اواخر اسفند به صورت برف بوده و در بقیّه ماه‌ها به شکل باران می‌باشد.

اقتصاد[ویرایش]

اقتصاد مردم این روستا عمدتاً مبتنی بر کشاورزی و دامداری بوده و از عمده تولیدات آن می‌توان به گندم، جو، عدس، نخود، انگور، کشمش و لبنیات اشاره کرد.

آثار تاریخی[ویرایش]

تاکنون دو تپه باستانی در این روستا مورد شناسایی قرار گرفته که یکی در قسمت شمالی روستا و در مجاورت بلافصل آن قرار داشته که تحت عنوان تپه گنگک یاد می شود و دیگری در جنوب غربی روستا و با اندکی فاصله از آن قرار دارد که تحت عنوان تپه یئل دئرمانی (آسیاب بادی) شناخته می‌شود.

مکانهای دیدنی[ویرایش]

در فاصله حدود دو کیلومتری این روستا یک سد خاکی قرار دارد که بر روی رسوبات سازند قرمز فوقانی احداث گردیده‌است. همچنین این روستا توسط مراتع و کشتزارهای سرسبز و زیبا احاطه شده‌است. از دیگر جاذبه‌های آن می‌توان به رخنمون سازند قرمز زیرین و سازند قرمز فوقانی اشاره کرد که در زبان محلی بادامچالیق (بادامچه زار) نامیده شده و به عنوان یک جاذبه ژئوتوریسم مطرح می‌باشد.



کارهای محلی[ویرایش]

نانی با نام عَردَک در این روستا درست می شود که در مراسم های این روستا استفاده می شود و خیلی هم خوشمزه است. بازی های محلی هم این روستا دارد.