شهرستان ایجرود

مختصات: ۳۶°۲۵′۴۶″شمالی ۴۸°۱۶′۴۹″شرقی / ۳۶٫۴۲۹۵۰۸۸۸°شمالی ۴۸٫۲۸۰۲۴۷۲۱°شرقی / 36.42950888; 48.28024721
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شهرستان ایجرود
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانزنجان
مرکز شهرستانزرین‌آباد
سایر شهرهازرین‌آباد، حلب
بخش‌هامرکزی، حلب
سال تأسیس۱۳۷۶
اداره
فرماندارروح الله جعفری
حوزهٔ انتخابیهحوزه انتخابیه ماهنشان و ایجرود
مردم
جمعیت۳۶۶۴۱ نفر[۱] (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا۱٬۷۵۵ متر
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه۱۶ درجه سانتیگراد[۲]
بارش سالانه۱۳۶روز[۳]
روزهای یخبندان سالانه۲۴روز[۴]
داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۲۴-۳۳۷۲
وبگاهفرمانداری شهرستان ایجرود


شهرستان ایجرود یکی از شهرستان‌های استان زنجان به مرکزیت شهر زرین‌آباد است. این شهرستان با شهرستان‌های زنجان، خدابنده ،ماهنشان و همچنین شهرستان بیجار در استان کردستان همجوار است. شهرستان ایجرود دو بخش مرکزی و حلب دارد. جمعیت این شهرستان بر طبق سرشماری سال ۱۳۹۵، ۳۶٬۶۴۱ نفر بود.[۵] اهالی شهرستان ایجرود غالبا به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند.[۶][۷][۸]و تعدادی از اهالی روستاهای سفید کمر و خوئین در بخش حلب به زبان تاتی هم سخن می‌گویند.[۹][۱۰][۱۱][۱۲][۱۳][۱۴] شهرستان ایجرود بر مسیر جاده زنچان-بیجار، محور مواصلاتی دو استان زنجان و کردستان، قرار گرفته است که ۵۵ کیلومتر از این جاده از حوزه استحفاظی این شهرستان می‌گذرد.[۱۵]فاصله مرکز شهرستان با زنجان، ۳۴ کیلومتر است و نزدیک‌ترین شهرستان نسبت به مرکز استان می باشد.

نگارخانه.[ویرایش]

جاده۳۵(زنجان-بیجار) در شهرستان ایجرود
نمایی از دریاچه سد گلابر

شهرها و بخش‌ها[ویرایش]

شهر: حلب

  • بخش مرکزی
    • دهستان ایجرود بالا
    • دهستان گلابر
    • دهستان سعید آباد

شهر: زرین‌آباد

منابع[ویرایش]

  1. [۱]
  2. [۲]
  3. [۳]
  4. [۴]
  5. نتایج سرشماری نفوس و مسکن استان زنجان 1395
  6. «گذری به منطقه تاریخی «خوئین» در استان زنجان». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ اکتبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۵ ژانویه ۲۰۱۶.
  7. «دستور زبان گویش‌های ایرانی»،
  8. زبان‌های ایران و قفقاز؛
  9. مقدمه کتاب «دستور زبان گویش‌های تاتی جنوبی»، پروفسور احسان یارشاطر، لاهه - پاریس ١٩٦٩
  10. خویین میراث کهن
  11. «رزم آرا، فرهنگ جغرافیایی ایران(آبادیها)، جلد 2، ص 152». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ مه ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۱۱ مه ۲۰۲۱.
  12. «گذری به منطقه تاریخی «خوئین» در استان زنجان». بایگانی‌شده از اصلی در ۴ اکتبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۵ ژانویه ۲۰۱۶.
  13. مقدمه کتاب «دستور زبان گویش‌های تاتی جنوبی»، احسان یارشاطر، لاهه - پاریس ١٩٦٩
  14. تات‌های ایران و قفقاز؛ علی عبدلی (۱۳۸۹)
  15. «زنجان-بیجار به زنجان-بیجار». زنجان-بیجار به زنجان-بیجار. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۱۰-۰۴.
  16. [۵]