پرش به محتوا

قیدار (خدابنده)

قیدار
کشور ایران
استانزنجان
شهرستانخدابنده
نام(های) پیشینخمسه
سال شهرشدن۱۳۴۲
مردم
جمعیت۵۰٬۰۰۰ نفر(۱۴۰۰)
جغرافیای طبیعی
مساحتدر حدود ۸٬۱۵۱ متر مربع
ارتفاع۲۰۴۰ متر
آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه۱۰/۳ درجه سانتی‌گراد
میانگین بارش سالانه۴۰۰ میلی‌متر
روزهای یخبندان سالانه۱۱۰
اطلاعات شهری
شهردارحسنعلی افشار
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۲۴
وبگاه
www.qeidar.ir
شناسهٔ ملی خودرو ایران ۹۷ ج و ۹۷ ل
کد آماری۱۵۳۳
قیدار در ایران واقع شده
قیدار
قیدار
روی نقشه ایران
۳۶°۶′۵۳″ شمالی ۴۸°۳۵′۲۸″ شرقی / ۳۶٫۱۱۴۷۲°شمالی ۴۸٫۵۹۱۱۱°شرقی / 36.11472; 48.59111

قِیدار یکی از شهرهای ایران در استان زنجان است. این شهر مرکز شهرستان خدابنده است. خدابنده از بزرگ‌ترین شهرستان‌های شمال غرب ایران به‌شمار می‌آید.[۱]

در منابع روایی شیعه، قیدار نبی به‌عنوان فرزند اسماعیل و نیای سی‌ام محمد، پیامبر اسلام، معرفی شده است. در کتاب جلاءالعیون اثر محمدباقر مجلسی و منتهاج‌البراءة تألیف میرزا حبیب‌الله هاشمی خویی، شجرهٔ قیدار به ابراهیم و آدم منسوب شده است.[۲][۳]

در برخی منابع، انتساب بقعهٔ موجود در شهر قیدار به این پیامبر، با استشهاد ۶۵ نفر از علمای طراز اول تأیید شده است. این بنا در دورهٔ ایلخانی، پس از تخریب توسط بلغار خاتون، در سال ۷۱۹ هجری قمری تجدید بنا شد و در سال ۱۳۱۹ قمری توسط جهانشاه‌خان امیرافشار مرمت گردید.[۲][۳]

در کتاب اثبات‌الوصیة منسوب به علی بن حسین مسعودی، روایتی دیگر آمده است که محل دفن قیدار نبی را کوهِ ثَبیر معرفی می‌کند.[۴]

گردشگری

از مناطق گردشگری قیدار و شعاع ۴۵ کیلومتری آن، مسجد جامع سلجوقی سجاس، باغ‌ها و دشت‌های دوتپه، جنگل‌های سهرورد، گنبد سلطانیه، سد گلابر، بند امیر و باغات و چشمه کرسف و غار کتله‌خور است.

مردم و جمعیت

[ویرایش]

جمعیت

[ویرایش]

جمعیت این شهر در سرشماری سال ۱۳۹۵ برابر با ۳۴٬۹۲۱ نفر بوده است.

جمعیت تاریخی
سالجمعیت±%
۱۳۸۵۲۵٬۵۲۵    
۱۳۹۰۳۰٬۲۵۱۱۸٫۵٪+
۱۳۹۵۳۴٬۹۲۱۱۵٫۴٪+
۱۴۰۰۳۹٬۲۵۴۱۲٫۴٪+
۱۴۰۴۴۴٬۳۶۸۱۳٪+

زبان و مذهب

[ویرایش]

زبان مردم شهر قیدار ترکی آذربایجانی است و مردم این شهر همگی مسلمان و شیعه مذهب هستند.

مسیرهای دسترسی

[ویرایش]
  • مسیر تبریز زنجان سلطانیه قیدار
  • مسیر قزوین تاکستان ابهر قیدار
  • مسیر همدان کبودراهنگ قیدار
  • مسیر سقز دیواندره بیجار قیدار

منابع

[ویرایش]
  1. «پایگاه اینترنتی مرکز آمار ایران». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۸ آوریل ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۱ ژوئن ۲۰۰۷.
  2. 1 2 مجلسی، محمدباقر (۱۳۴۲). جلاءالعیون. دارالکتب الاسلامیه. ص. ۲۲.
  3. 1 2 هاشمی خویی، میرزا حبیب‌الله (۱۳۸۷). منتهاج‌البراءة. انتشارات حجت. ص. ۱۸۸.
  4. مسعودی، علی بن حسین (1390 هـ ق). اثبات‌الوصیة. الأنوار. ص. ۱۰۰. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)