سن پترزبورگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از سن‌پترزبورگ)
سن پترزبورگ
Санкт-Петербург (Russian)
—  شهر فدرال  —

پرچم

نشان
وضعیت سیاسی
کشورروسیه
ناحیه فدرالشمال غربی[۱]
منطقه اقتصادیشمال غربی[۲]
بنیان‌گذاری‌شده‌۲۷ مه ۱۷۰۳ (۱۷۰۳-05-۲۷)[۳]
شهر فدرال Day27 May[۴]
دولت (از October 2018)
 • GovernorAlexander Beglov (روسیه واحد)[۵]
آمارها
مساحت [۶]
 • مجموعا۱٬۴۳۹ کیلومتر مربع (۵۵۶ مایل مربع)
رتبه مساحتواحد فدرال
ISO 3166-2:RURU-SPE
پلاک وسایل نقلیه۷۸, ۹۸, ۱۷۸, ۱۹۸
زبان‌های رسمیروسی[۷]
Official website

سن پترزبورگ (به روسی: Санкт-Петербург، سانکت-پیتربورگ) که روس‌ها به آن پِتِربورگ می‌گویند، دومین شهر بزرگ روسیه پس از مسکو است که در منتهی‌الیه شمال‌غرب این کشور واقع شده‌است. این شهر در ناحیه فدرال و مرکز استان لنینگراد Ленинградская область است. پترزبورگ در ۱۶ می ۱۷۰۳ میلادی توسط پتر اول بنا شد و در سال‌های ۱۷۱۲ تا ۱۹۱۸ پایتخت روسیه بود.[۸]و[۹] این شهر از اوت ۱۹۱۴ میلادی تا ۲۶ ژانویه ۱۹۲۴ پتروگراد و از این تاریخ تا ۶ سپتامبر ۱۹۹۱ لنینگراد و از آن پس سن پترزبورگ خوانده می‌شود.[۱۰] این شهر مرکز مهم اقتصادی، حمل و نقل، علمی و فرهنگی روسیه محسوب می‌شود. بسیاری مراکز تاریخی شهر در فهرست میراث فرهنگی یونسکو به ثبت رسیده‌اند.[۱۱] سن پترزبورگ کانون جلب گردشگران بسیاری است. تنها در سال ۲۰۱۸، ۸/۵ میلیون نفر از این شهر بازدید کرده‌اند.[۱۲]

تاریخچه[ویرایش]

این شهر در سال ۱۷۰۳ به دستور و با نظارت پتر کبیر ساخته شد و از آن زمان تا ۱۹۱۸ پایتخت روسیه بود. مدتی پتروگراد نام داشت. پس از سرنگونی فرمانروایی تزارها به نام لنین، لنینگراد خوانده شد و با فروپاشی شوروی در این کشور به نام پیشینش بازخوانده شد. این شهر در فارسی دوره قاجار به صورت سن پطرزبورغ نامیده و نوشته می‌شد.[۱۳]

این شهر به عنوان صحنه وقوع انقلاب ۱۹۱۷ روسیه و پایگاه دفاع سرسختانه در برابر آلمان نازی در زمان جنگ جهانی دوم، از جایگاهی مهم و نقشی حیاتی در تاریخ روس‌ها برخوردار است. این شهر در زمان جنگ جهانی دوم، ماه‌ها در محاصره بود و مردمانش با جانفشانی و فداکاری‌های بسیار آن را حفظ کردند. سن پترزبورگ پایتخت فرهنگی روسیه نام گرفته‌است.[۱۴]

این شهر که به مدت دو سده پایتخت روسیه بوده‌است، بین سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۴ میلادی پتروگراد نام داشته و در زمان حکومت اتحاد جماهیر شوروی به مدت ۶۷ سال (از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱) لنینگراد خوانده می‌شده‌است.

جغرافیا[ویرایش]

سن پترزبورگ در کناره‌های رود نِوا، در شرق خلیج فنلاند در دریای بالتیک قرار گرفته‌است. زمستان در این شهر طولانی و همراه با بادهایی ست که از سمت رود نوا می‌وزد. تابستان نیز معتدل است و طولانی‌ترین روز را در ۲۲ ژوئن تجربه می‌کند. طول روز در این تاریخ، ۱۸ ساعت و ۵۰ دقیقه و برعکس در زمستان کوتاه‌ترین روز با ۵ ساعت و ۵۱ دقیقه در ۲۲ دسامبر است. پدیده معروف به شبهای سفید در طولانی‌ترین روزهای تابستان این شهر رخ می‌دهد.[۱۵]

مترو[ویرایش]

متروی سن پترزبورگ در سال ۱۹۵۵ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۵ خط و ۶۹ ایستگاه می‌باشد.[۱۶]

تغییر نام[ویرایش]

در سال ۱۹۱۴ میلادی، نام این شهر از سن پترزبورگ به «پتروگراد» (روسی: Петрогра́д‎؛ IPA: [pʲɪtrɐˈgrat])، در ۱۹۲۴ میلادی به «لنین‌گراد» (روسی: Ленингра́д‎؛ IPA: [lʲɪnʲɪnˈgrat]) و در ۱۹۹۱ مجدداً به سن پترزبورگ تغییر یافت. بین ۱۷۲۸–۱۷۱۳ و ۱۹۱۸–۱۷۳۲ میلادی، سن پترزبورگ پایتخت امپراتوری روسیه بود. در ۱۹۱۸ میلادی، دولت مرکزی به مسکو منتقل شد.[۱۷]

نام عامیانه[ویرایش]

در زبان فارسی از زمان قاجار به‌طور عامیانه سن پترزبورگ را «پِتِل پُرت» یا «فتل فُرت» می‌نامیدند و آن را در مثل به عنوان دورترین نقاط بکار می‌بردند در اصطلاحاتی مانند «از اینجا تا پتل پورت».[۱۸]

شب‌های سفید[ویرایش]

شهر سن پترزبورگ که از موقعیت جغرافیایی ویژه‌ای برخوردار است، شمالی‌ترین شهر پرجمعیت جهان به‌شمار می‌رود و هر سال در اوایل تابستان به علت بسیار طولانی شدن زمان تابش آفتاب در تاریکی شب فرونمی‌رود و همه مدت شبانه روز یا هوا روشن است یا گرگ و میش صبحگاهی دارد که به همین علت شب‌های اوایل فصل تابستان در این شهر شب‌های سفید نام گرفته‌است.

ایرانیان سن پترزبورگ[ویرایش]

  • مهدی حسینی آهنگساز ایرانی و بنیانگذار مرکز موسیقی معاصر سن پترزبورگ و مدیر هنری فستیوال بین‌المللی موسیقی ساکن شهر سن پترزبورگ است.[۱۹][۲۰][۲۱]

جاذبه‌های گردشگری[ویرایش]

نگاره‌ای هوایی از فراز کلیسای ناجی در خون و کانال گریبایدوف در شهر سن پترزبورگ.
  • موزه ارمیتاژ
  • کلیسای سنت ایزاک
  • قلعه پیتر و پاول
  • کلبه پتر کبیر
  • کلیسای ناجی در خون
  • موزه روس
  • کاخ کنستانتینوفکسی
  • کاخ کاترین
  • کاخ پترهوف
  • اسب سوار برنزی
  • دریای بالتیک

مراکز فرهنگی[ویرایش]

مراکز علمی[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Президент Российской Федерации. Указ №849 от 13 мая 2000 г. «О полномочном представителе Президента Российской Федерации в федеральном округе». Вступил в силу 13 мая 2000 г. Опубликован: "Собрание законодательства РФ", №20, ст. 2112, 15 мая 2000 г. (President of the Russian Federation. Decree #849 of May 13, 2000 On the Plenipotentiary Representative of the President of the Russian Federation in a Federal District. Effective as of May 13, 2000).
  2. Госстандарт Российской Федерации. №ОК 024-95 27 декабря 1995 г. «Общероссийский классификатор экономических регионов. 2. Экономические районы», в ред. Изменения №5/2001 ОКЭР. (Gosstandart of the Russian Federation. #OK 024-95 December 27, 1995 Russian Classification of Economic Regions. 2. Economic Regions, as amended by the Amendment #5/2001 OKER. ).
  3. Official website of St. Petersburg. St. Petersburg in Figures بایگانی‌شده در ۱۹ فوریه ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine
  4. Законодательное Собрание Санкт-Петербурга. Закон №555-75 от 26 октября 2005 г. «О праздниках и памятных датах в Санкт-Петербурге», в ред. Закона №541-112 от 6 ноября 2008 г. (Legislative Assembly of Saint Petersburg. Law #555-75 of 26 October 2005 On Holidays and Memorial Dates in Saint Petersburg. ).
  5. خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام beglov وارد نشده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  6. Official website of St. Petersburg. Петербург в цифрах (St. Petersburg in Figures) (in Russian)
  7. Official on the whole territory of Russia according to Article 68.1 of the قانون اساسی روسیه.
  8. До 1721 года — Русского царства, в 1721—1917 годах — Российской империи, в сентябре — октябре (по старому стилю) 1917 года — Российской республики, с октября 1917 года — Советской России
  9. http://gorod-812.ru/petr-ne-delal-peterburg-stolitsey-nas-obmanyivali/
  10. Указом Президиума Верховного Совета РСФСР от 6 сентября 1991 года № 1643-I городу Ленинграду возвращено его историческое название — Санкт-Петербург. На конституционном уровне это изменение закреплено 21 апреля 1992 года (закон вступил в силу 16 мая 1992 года, с момента опубликования)
  11. Historic Centre of Saint Petersburg and Related Groups of Monuments (англ.). ЮНЕСКО. — Исторический центр Петербурга в списке Всемирного наследия ЮНЕСКО. Проверено 21 октября 2011. Архивировано 24 января 2012 года.
  12. Власти Санкт-Петербурга ожидают в 2018 году около 8,5 млн туристов. ТАСС. Проверено 20 декабря 2018.
  13. «سن پطرزبورغ». لغت‌نامه دهخدا. دریافت‌شده در ۱۷ اسفند ۱۳۹۶.
  14. http://nemke.ru/sankt-peterburg-kulturnaya-stolitsa-rossii/
  15. Даринский А. В. География Ленинграда. — Л. : Лениздат, 1982. — С. 21—29.
  16. https://ru.wikipedia.org/wiki/Линии_и_станции_Петербургского_метрополитена
  17. McColl, R. W., ed. (2005). Encyclopedia of world geography. 1. N. Y.: Infobase Publishing. pp. 633–634. ISBN 0-8160-5786-9. Retrieved February 9, 2011.
  18. http://www.magiran.com/npview.asp?ID=2348266&ref=Author
  19. نقل از مسکو تایمز: مهدی حسینی؛ آهنگسازی که فضای ایران را به سنت پترزبورگ میاورد.
  20. فیلارمونی پترزبورگ: صفحه مهدی حسینی
  21. خبرگزاری اسپوتنیک: استاد موسیقی ایرانی، آثاری را روی صحنه‌های بزرگ روسیه به اجرا درمی‌آورد.

Wikipedia contributors, "Saint Petersburg," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Saint_Petersburg&oldid=197689168

پیوند به بیرون[ویرایش]