سن پترزبورگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از پتروگراد)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سن پترزبورگ

Санкт-Петербург
پرچم نشان
پرچم
نشان
ناحیه فدرالی شمال غربی
مساحت ۱۴۳۱ کیلومتر مربع
جمعیت ۵۳۸۱۷۳۶ نفر (سال: ۲۰۱۹[۱])
تراکم جمعیت ۳٬۷۶۱ نفر در کیلومتر مربع
منطقه زمانی یوتی‌سی(تابستان: یوتی‌سی+۵)
کد تلفن ‎(+۷)۸۱۲
کد پستی ۱۹۰۰۰۰–۱۹۹۴۰۶
کد پلاک وسایل نقلیه ۷۸٬ ۹۸
موقعیت جغرافیایی
مختصات: ۵۹°۵۶′۰۰″شمالی ۳۰°۱۶′۰۰″شرقی / ۵۹٫۹۳۳۳°شمالی ۳۰٫۲۶۶۷°شرقی / 59.9333; 30.2667مختصات: ۵۹°۵۶′۰۰″شمالی ۳۰°۱۶′۰۰″شرقی / ۵۹٫۹۳۳۳°شمالی ۳۰٫۲۶۶۷°شرقی / 59.9333; 30.2667
خطای لوآ: خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «{».

سن پترزبورگ (به روسی: Санкт-Петербург، سانکت-پیتربورک) که روس‌ها به آن پِتِربورگ می‌گویند، دومین شهر بزرگ روسیه پس از مسکو است که در منتهی‌الیه شمال‌غرب این کشور واقع شده‌است. این شهر در ناحیه فدرال و مرکز استان لنینگراد Ленинградская область است. پتربورگ در ۱۶ می ۱۷۰۳ میلادی توسط پتر اول بنا شد و در سال‌های ۱۷۱۲ تا ۱۹۱۸ پایتخت روسیه بود.[۲]و[۳] این شهر از اوت ۱۹۱۴ میلادی تا ۲۶ ژانویه ۱۹۲۴ پتروگراد و از این تاریخ تا ۶ سپتامبر ۱۹۹۱ لنینگراد و از آن پس سن پتربورگ خوانده می‌شود.[۴] این شهر مرکز مهم اقتصادی، حمل و نقل، علمی و فرهنگی روسیه محسوب می‌شود. بسیاری مراکز تاریخی شهر در فهرست میراث فرهنگی یونسکو به ثبت رسیده‌اند.[۵] سن پترزبورگ کانون جلب گردشگران بسیاری ست. تنها در سال ۲۰۱۸، ۸/۵ میلیون نفر از این شهر بازدید کرده‌اند.[۶]

تاریخچه[ویرایش]

این شهر در سال ۱۷۰۳ به دستور و با نظارت پتر کبیر ساخته شد و از آن زمان تا ۱۹۱۸ پایتخت روسیه بود. مدتی پتروگراد نام داشت. پس از سرنگونی فرمانروایی تزارها به نام لنین، لنینگراد خوانده شد و با فروپاشی شوروی در این کشور به نام پیشینش بازخوانده شد. این شهر در فارسی دوره قاجار به صورت سن پطرزبورغ نامیده و نوشته می‌شد.[۷]

این شهر به عنوان صحنه وقوع انقلاب ۱۹۱۷ روسیه و پایگاه دفاع سرسختانه در برابر آلمان نازی در زمان جنگ جهانی دوم، از جایگاهی مهم و نقشی حیاتی در تاریخ روس‌ها برخوردار است. این شهر در زمان جنگ جهانی دوم، ماه‌ها در محاصره بود و مردمانش با جانفشانی و فداکاری‌های بسیار آن را حفظ کردند. سن پترزبورگ پایتخت فرهنگی روسیه نام گرفته‌است.[۸]

این شهر که به مدت دو سده پایتخت روسیه بوده‌است، بین سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۴ میلادی پتروگراد نام داشته و در زمان حکومت اتحاد جماهیر شوروی به مدت ۶۷ سال (از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱) لنینگراد خوانده می‌شده‌است.

جغرافیا[ویرایش]

سن پترزبورگ در کناره‌های رود نِوا، در شرق خلیج فنلاند در دریای بالتیک قرار گرفته‌است. زمستان در این شهر طولانی و همراه با بادهایی ست که از سمت رود نوا می‌وزد. تابستان نیز معتدل است و طولانی‌ترین روز را در ۲۲ ژوئن تجربه می‌کند. طول روز در این تاریخ، ۱۸ ساعت و ۵۰ دقیقه و برعکس در زمستان کوتاه‌ترین روز با ۵ ساعت و ۵۱ دقیقه در ۲۲ دسامبر است. پدیده معروف به شبهای سفید در طولانی‌ترین روزهای تابستان این شهر رخ می‌دهد.[۹]

مترو[ویرایش]

متروی سن پترزبورگ در سال ۱۹۵۵ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۵ خط و ۶۹ ایستگاه می‌باشد.[۱۰]

تغییر نام[ویرایش]

در سال ۱۹۱۴ میلادی، نام این شهر از سن پترزبورگ به «پتروگراد» (روسی: Петрогра́д؛ IPA: [pʲɪtrɐˈgrat])، در ۱۹۲۴ میلادی به «لنین‌گراد» (روسی: Ленингра́д؛ IPA: [lʲɪnʲɪnˈgrat]) و در ۱۹۹۱ مجدداً به سن پترزبورگ تغییر یافت. بین ۱۷۲۸–۱۷۱۳ و ۱۹۱۸–۱۷۳۲ میلادی، سن پترزبورگ پایتخت امپراتوری روسیه بود. در ۱۹۱۸ میلادی، دولت مرکزی به مسکو منتقل شد.[۱۱]

نام عامیانه[ویرایش]

در زبان فارسی از زمان قاجار به‌طور عامیانه سن پترزبورگ را «پِتِل پُرت» یا «فتل فُرت» می‌نامیدند و آن را در مثل به عنوان دورترین نقاط بکار می‌بردند در اصطلاحاتی مانند «از اینجا تا پتل پورت».[۱۲]

شب‌های سفید[ویرایش]

شهر سن پترزبورگ که از موقعیت جغرافیایی ویژه‌ای برخوردار است، شمالی‌ترین شهر پرجمعیت جهان به‌شمار می‌رود و هر سال در اوایل تابستان به علت بسیار طولانی شدن زمان تابش آفتاب در تاریکی شب فرونمی‌رود و همه مدت شبانه روز یا هوا روشن است یا گرگ و میش صبحگاهی دارد که به همین علت شب‌های اوایل فصل تابستان در این شهر شب‌های سفید نام گرفته‌است.


جاذبه‌های گردشگری[ویرایش]

نگاره‌ای هوایی از فراز کلیسای ناجی در خون و کانال گریبایدوف در شهر سن پترزبورگ.
  • موزه ارمیتاژ
  • کلیسای سنت ایزاک
  • قلعه پیتر و پاول
  • کلبه پتر کبیر
  • کلیسای ناجی در خون
  • موزه روس
  • کاخ کنستانتینوفکسی
  • کاخ کاترین
  • کاخ پترهوف
  • اسب سوار برنزی
  • دریای بالتیک

مراکز فرهنگی[ویرایش]

مراکز علمی[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Предварительная оценка численности населения на 1 января 2019 года и в среднем за 2018 г.. Проверено 23 января 2019.
  2. До 1721 года — Русского царства, в 1721—1917 годах — Российской империи, в сентябре — октябре (по старому стилю) 1917 года — Российской республики, с октября 1917 года — Советской России
  3. http://gorod-812.ru/petr-ne-delal-peterburg-stolitsey-nas-obmanyivali/
  4. Указом Президиума Верховного Совета РСФСР от 6 сентября 1991 года № 1643-I городу Ленинграду возвращено его историческое название — Санкт-Петербург. На конституционном уровне это изменение закреплено 21 апреля 1992 года (закон вступил в силу 16 мая 1992 года, с момента опубликования)
  5. Historic Centre of Saint Petersburg and Related Groups of Monuments (англ.). ЮНЕСКО. — Исторический центр Петербурга в списке Всемирного наследия ЮНЕСКО. Проверено 21 октября 2011. Архивировано 24 января 2012 года.
  6. Власти Санкт-Петербурга ожидают в 2018 году около 8,5 млн туристов. ТАСС. Проверено 20 декабря 2018.
  7. «سن پطرزبورغ». لغت‌نامه دهخدا. دریافت‌شده در ۱۷ اسفند ۱۳۹۶.
  8. http://nemke.ru/sankt-peterburg-kulturnaya-stolitsa-rossii/
  9. Даринский А. В. География Ленинграда. — Л. : Лениздат, 1982. — С. 21—29.
  10. https://ru.wikipedia.org/wiki/Линии_и_станции_Петербургского_метрополитена
  11. McColl, R. W., ed. (2005). Encyclopedia of world geography. 1. N. Y.: Infobase Publishing. pp. 633–634. ISBN 0-8160-5786-9. Retrieved February 9, 2011.
  12. http://www.magiran.com/npview.asp?ID=2348266&ref=Author

Wikipedia contributors, "Saint Petersburg," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Saint_Petersburg&oldid=197689168

پیوند به بیرون[ویرایش]