سلیمان‌خان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از سلیمان خان)
پرش به: ناوبری، جستجو
تصویری از حاجی سلیمان‌خان در حالی که شمع‌آجین شده‌است.
اثر تورج جهانگیرلو

سلیمان‌خان تبریزی (زاده: --، مرگ:ذی قعده سال ۱۲۶۸ قمری) یکی از پیروان سید علی‌محمد باب بود. او را در هنگام کشتار بابی‌ها در تهران به اتهام تلاش برای قتل ناصرالدین‌شاه قاجار، شکنجه، شمع‌آجین، اعدام و سپس چهارپاره کردند.

انتقال جسد باب به تهران[ویرایش]

ادوارد براون در مورد عملکرد سلیمان خان پس از تیر باران سید علی محمد باب می‌نویسد:[۱]

اما شب هنگام، سلیمان خان با یکی دو تن دیگر در حالیکه در یک دست زر (طلا) و در دست دیگر شمشیر داشتند به نگهبانانی که جهت ممانعت از دفن اجساد گماشته شده بودند پیشنهاد انتخاب یکی از آندو (شمشیر یا زر) را دادند. نگهبانان زر را گرفتند و اجساد را که در ابریشم اعلاء پیچیده شده بودند، تحویل دادند. آنها در یک تابوت قرار داده شدند و مخفیانه به تهران انتقال یافتند تا آنجا در مکان امنی قرار داده شوند .

ادوارد براون نیز در کتاب یکسال در میان ایرانیان چنین می‌نگارد:[۲]

ولی سلیمان خان و چند نفر دیگر از بابیان که در تبریز نفوذی داشتند بوسیله نفوذ خود و به احتمال قوی بوسیله رشوه جنازه‌ها را از بیرون شهر برداشتند و کفنی سفید به آنها پیچیدند، و در صندوق نهادند و به تهران فرستادند. در تهران بر حسب دستور میرزا یحیی ملقب به صبح ازل (که اگرچه جوانی بیست ساله بود به جانشینی باب انتخاب گردید) جنازه‌ها را به امامزاده معصوم واقع در سر راه همدان، نزدیک رباط کریم انتقال دادند.

دستگیری حاجی سلیمان‌خان[ویرایش]

اداورد برآون می‌نویسد:تحقیق و بررسی شدیدی که توسط پلیس مخفی تهران آغاز شده بود منجر شد به دستگیری حدوداً چهل تن از بابیون که در خانه سلیمان خان غافلگیر شدند. پنج یا شش تن از اینها به انضمام بهاءالله که اکنون ادعای بیعت با اکثریت بزرگی از بابی‌ها را می‌کنند بخشیده شده اما بقیه همگی به مرگ محکوم شدند.

سلیمان خان بخاطر پناهگاهی که به فرقه ممنوعه داده بود از مقامش خلع شد و شکنجه‌های هولناک تری در راه بودند. فتیله‌های روشن روی زخمهای وارده روی اعضاء و بدنش گذاشته شدند، دندانهایش را از دهان بیرون کشیدند و روی فرق سرش بزور فروکردند.[۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Stenstrand'S, August J and Edward G Browne. “forward”. Muhammad Abdullah al-Ahari. Daltaban Peyrevi. In THE COMPLETE CALL TO THE HEAVEN OF THE BAYAN. Chicago: Magribine Press, 2006. 200. ISBN ‎ISBN 1-56316-953-3. 
  2. Browne, Edward G. «سوم». در یک سال در میان ایرانیان. ایران: کانون معرفت, 1888. 79. 
  3. Stenstrand'S, August J and Edward G Browne. “forward”. Muhammad Abdullah al-Ahari. Daltaban Peyrevi. In THE COMPLETE CALL TO THE HEAVEN OF THE BAYAN. Chicago: Magribine Press, 2006. 200. ISBN ‎ISBN 1-56316-953-3. 

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]