شهدای سبعه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سید علی محمد شیرازی مشهور به باب

درست در روز کشته شدن باب قیام بابی‌های نیریز و چندین هفته بعد از قیام بابیان زنجان به شکست منجر شد. در بین این دو رویداد، حادثه کشته شدن هفت تن از بابی ها اتفاق افتاده که بعقیده آگوست استنسترندز بدون هیچ اثباتی متهم بر طرح نقشه علیه نخست وزیر، میرزا تقی خان بودند.[۱]

حوادث[ویرایش]

ادوارد براون می نویسد: آنطورکه ما از دفتر خاطرات یک بانوی انگلیسی که همسرش سمت مهمی در سفارت بریتانیا را داشت فهمیدیم وفاداری آنان ، همدردی و دلسوزی همگان را برانگیخت و در بین هم کیشان خود لقب " شهدای سبعه " را دریافت کردند . در بین آنها حاج سید علی ، عموی سید علی محمد باب که بعد از فوت پدرش تحت سرپرستی او بود نیز کشته شد. حاج سید علی در آخرین لحظات در حالیکه زیر تیغ جلاد به زانو نشسته بود پیشنهاد عفو دریافت کرد به شرط آنکه با انکار ایمانش موافقت کند. او بدون تردید این پیشنهاد را رد کرد.[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. Stenstrand'S, August J and Edward G Browne. “BABISM”. محمد عبدالله آل آهاری. Daltaban Peyrevi. In THE COMPLETE CALL TO THE HEAVEN OF THE BAYAN. Chicago: Magribine Press, 2006. 200. ISBN ‎ISBN 1-56316-953-3. 
  2. Stenstrand'S, August J and Edward G Browne. “BABISM”. Muhammad Abdullah al-Ahari. Daltaban Peyrevi. In THE COMPLETE CALL TO THE HEAVEN OF THE BAYAN. Chicago: Magribine Press, 2006. 200. ISBN ‎ISBN 1-56316-953-3. 

منابع[ویرایش]