سلول‌های دندریتیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سلول های دندریتیک
Dendritic cells.jpg
سلول های دندریتیک در پوست
Dendritic cell revealed.jpg
تفسیر هنری از سلول های دندریتیک).
جزئیات
لاتین cellulae dendritrici[نیازمند منبع]
دستگاه دستگاه ایمنی
TH H1.00.01.0.00038
واژگان کالبدشناسی

سلول های دندریتیک (به انگلیسی: Dendritic cells) از انواع سلول های عرضه کنندهٔ آنتی ژن و همچنین به عنوان سلول های فرعی در دستگاه ایمنی هستند. عملکرد اصلی آن ها پردازش آنتی ژن ها و ارائه آنتی ژن ها در پاسخ اولیه برای لنفوسیت های T در حال استراحت و در پاسخ ثانویه برای لنفوسیت های خاطره ای است.[۱] سلول های دندریتیک از مغز استخوان مشتق شده و یک تیره هماتوپویتیک ویژه ای را ایجاد می کنند که کمتر از ۱٪ سلول های تک هسته ای خون محیطی را تشکیل می دهند. از جمله تفاوت این سلول ها با سایر مونونوکلئرها وجود آنتی ژن Ia، فقدان رسپتور FC، فقدان رسپتور برای گلبول قرمز گوسفند، عدم حضور ایمنوگلوبولین هایسطحیو سایر مارکر های لنفوسیتی و مونوسیتی در سطح آنهاست.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

سلول های دندریتیک برای اولین بار توسط پاول لانگرهانس در اواخر قرن نوزدهم شرح داده شد.(از این رو به آنها «سلول های لانگرهانس» نیز گفته می شود. اصطلاح سلول دندریتی در سال ۱۹۷۳ توسط رالف استاینمن و زنول ای. کوهن ابداع شد. استایمن در سال ۲۰۰۷ برای کشف نقش محوری سلول های دندریتیک در پاسخ ایمنی تطبیقی جایزهٔ آلبرت لسکر برای تحقیقات پزشکی(جایزه لسکر) را دریافت کرد و در سال ۲۰۱۱ جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی را کسب نمود.

بیماری[ویرایش]

عفونت HIV[ویرایش]

ویروس HIV _عامل بیماری ایدز_ می تواند از طریق گیرنده های مختلف به سلول های دندریتیک متصل شود. زمانی که سلول دندریتی و HIV به سمت غدد لنفاوی حرکت کنند، ویروس می تواند در این فرصت CD4+ سلول T را منتقل کند. ابن عفونت HIV می تواند بعد از درمان درمان اچ‌آی‌وی/ایدز هم ادامه داشته باشد.

خود ایمنی[ویرایش]

تغییرات سلول های دندریتی نقش عمده ای در آلرژی و بیماری های خود ایمنی مانند لوپوس اریتماتوی و بیماری التهاب روده نظیر بیماری کرون و کولیت زخمی دارد.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ وجگانی، محمد. ایمونولوژی. موسسه نشر جهاد، 1375.