نشانگر ژنتیکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نشانگر ژنتیکی یک ژن یا بخشی از چیدمان (توالی) دی‌ان‌ای است که جایگاه شناخته‌شده‌ای بر روی فام‌تن (کروموزوم) دارد و آن را می‌توان برای شناسایی افراد یا گونه‌ها به کار برد. دگرگونی در یک نشانگر ژنتیکی می‌تواند در پی یک جهش ژنی یا دگرگونی در جایگاه فام‌تنی (کروموزومی) دیده شود. همانگونه که گفته شد، یک نشانگر ژنتیکی می‌تواند تنها بخش کوتاهی از دی‌ان‌ای باشد، برای نمونه یک چیدمان (توالی) پیرامون یک تک-نوکلئوتید چندریخت، و یا بخش درازتری از دی‌ان‌ای باشد، مانند ماهوارک‌ها.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Genetic marker»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۶ اردیبهشت ۱۳۹۱).