سلطان قلب‌ها

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سلطان قلب‌ها
King of Hearts (1968 film).jpg
کارگردان محمدعلی فردین
تهیه‌کننده مهدی میثاقیه
نویسنده محمدعلی فردین
حبیب‌الله کسمایی
بازیگران محمدعلی فردین
آذر شیوا
لیلا فروهر
محمدعلی تبریزیان (همایون)
ویکتوریا
حبیب‌الله بلور
جمشید مهرداد
نیکتاج صبری
غلامحسین بهمنیار
محمدتقی کهنمویی
یاسمین
موسیقی انوشیروان روحانی
فیلم‌برداری قدرت‌الله احسانی
تاریخ‌های انتشار
۱۳۴۷
مدت زمان
۱۳۵ دقیقه
کشور ایران ایران
زبان فارسی

سلطان قلب‌ها فیلمی ایرانی به کارگردانی محمدعلی فردین در سال ۱۳۴۷ است. فیلم‌نامه این کار توسط فردین نگاشته شده است. عارف خواننده این فیلم است. از این فیلم به عنوان یکی از مشهورترین فیلم‌های سینمای ایران یاد می‌شود.

خلاصه فیلم[ویرایش]

زن و شوهر جوانی که عاشق یکدیگر بودند، بر اثر حوادثی از یکدیگر دور می‌شوند و هرکدام تصور می‌کرده که آن یکی فوت کرده است. تا اینکه یک روز…[۱]

بازیگران[ویرایش]

موسیقی سلطان قلبها[ویرایش]

در ابتدا، قرار بود به مانند گذشته، ایرج به جای محمدعلی فردین بخواند، اما (طبق گفته عوامل دیگر فیلم)، به علت اینکه ایرج مبلغ بیشتری بابت این کار درخواست کرده بود، به پیشنهاد آهنگساز این کار، انوشیروان روحانی، قرار شد عارف به جای ایرج بخواند… محمدعلی فردین، کارگردان و مهدی میثاقیه تهیه کننده، این تغییر و جابجایی را ریسک بزرگی می‌دانستند و معتقد بودند با این کار، مردم از این فیلم استقبال نخواهند کرد… ولی با اصرار انوشیروان روحانی، فردین برخلاف میل باطنی با حضور عارف به عنوان خواننده در کنار عهدیه موافقت کرد… پس از اکران در سینماها، فیلم با اقبال عمومی مواجه شد و ترانه سلطان قلبها با صدای عارف با استقبال بسیار زیادی مواجه شد که منجر به شهرت بیشتر این خواننده جوان شد و عارف به مانند فردین، ملقب به سلطان قلبها شد (که البته خود وی با این لقب مخالف است).[۲]

این ترانه که تداعی کننده این فیلم زیبا، بازی فردین و صدای عارف است، بارها توسط خوانندگان دیگری چون لیلا فروهر بازخوانی شد. این موسیقی حتی از مرزها نیز فراتر رفت و در افغانستان، با اندکی تغییر، توسط احمد ظاهر، با لهجه افغانی بازخوانی شد. همچنین رضا صادقی، خواننده ایرانی نیز در سال‌های اخیر، با الهام از این ترانه، موسیقی نسبتاً هم ریتم و هم آهنگ را با همین نام، منتشر کرد… این موسیقی همچنان به عنوان یکی از تمارین اصلی در کلاس‌های آموزش موسیقی یا نوازندگان خیابانی به کار می‌رود.

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]