گنج قارون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
گنج قارون
GanjeQarun.jpg
پوستر فیلم گنج قارون در سال ۱۳۴۴
کارگردان سیامک یاسمی
تهیه‌کننده سیامک یاسمی
نویسنده سیامک یاسمی
ابراهیم زمانی
بازیگران محمد علی فردین
فروزان
تقی ظهوری
آرمان
ایران قادری
فیلم‌برداری احمد شیرازی
تاریخ‌های انتشار
۱۳۴۴
کشور ایران
زبان فارسی

گنج قارون فیلمی ایرانی است که در سال ۱۳۴۴ ساخته شد. این فیلم ساخته سیامک یاسمی محمد علی فردین و تقی ظهوری از بازیگران اصلی این فیلم هستند داستان این فیلم در رابطه با فردی ثروتمند بنام قارون با بازی آرمان است که به دلیل اشتباهات گذشته خود را به دام یاس و ناامیدی انداخته‌است. در زمان خودکشی در اصفهان، بدست علی با بازی فردین و حسن با بازی تقی ظهوری نجات می‌یابد و از آن پس دنیا برایش رنگ و بوی تازه‌ای می‌گیرد. این فیلم نخستین فیلم سینمای ایران بود که به فروش میلیونی (یک میلیون تومان) رسید.

خلاصه داستان[ویرایش]

جوانی، مرد ثروتمندی با نام قارون را که از روی یأس قصد خودکشی دارد نجات می‌دهد و در خانهٔ خود از او نگهداری می‌کند. بعد، از طریق مادر خود درمی‌یابد که قارون پدرش است که سال‌ها قبل به خاطر هوسبازی‌هایش او و مادرش را رها کرده‌است. پسر، پدر را از خود می‌راند. قارون که وارثی ندارد، ضمن اینکه از گذشتهٔ خود نادم است، به‌دفعات سعی می‌کند که پسرش را به دست آورَد و سرانجام نیز موفق می‌شود.[۱]

بازیگران[ویرایش]

بازیگر نقش
محمدعلی فردین علی بی غم
فروزان شیرین
تقی ظهوری حسن جغجغه
آرمان قارون
عباس شباویز فرامرز
رفیع حالتی
ایران قادری مادر علی
ماروتیان
کارمن
سیروس شاندرمنی
ملیحه نظری مادر شیرین
تقی ظهوری (سمت راست) و محمد علی فردین در فیلم گنج قارون - ۱۳۴۴

حواشی[ویرایش]

هشتصد هزار نفر از جمعیت یک میلیونی تهران، بلیت گنج قارون را خریدند و برای تماشای فیلم به سینماها رفتند.[۲]

این فیلم از نظر فنی مورد نقد شدید منتقدین و هنرمندان بنام قرار داشته و دارد تا حدی که عده بسیاری از آن به عنوان سمبل فیلم‌های خالتور یاد می‌کنند.[۳][۴]

فردین و فروزان در ابتدا می‌خواسته‌اند سهم خود را از این فیلم بفروشند چون با توجه به عدم استقبال از فیلم در چند روز اول، فکر نمی‌کرده‌اند به دلیل تنوع و طولانی بودن قصه فروش خوبی داشته باشد ولی این فیلم با موفقیت روبرو می‌شود و بیست و پنج میلیون ریال فروش در تهران و شهرستان‌ها داشته‌است.[۵][۶]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]