مهدی میثاقیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مهدی میثاقیه
زادروز ۱۳۰۶
تهران
درگذشت ۱۳۷۰
پیشه تهیه کننده سینمای
سال‌های فعالیت -۱۳۳۰
شناخته‌شده برای تأسیس استدیو میثاقیه در سال ۱۳۳۸
دوره قبل از انقلاب در ایران
صفحه در وب‌گاه IMDb
صفحه در وب‌گاه سوره
نورمن ویزدوم (چپ) مهدی میثاقیه (وسط) منوچهر وثوق (راست) در ایران - ۱۳۴۰

مهدی میثاقیه (۱۳۰۶ تهران - ۱۳۷۰) تهیه کننده سرشناس سینمای قبل از انقلاب در ایران است.

او در سال ۱۳۳۰ با بازیگری وارد سینمای ایران شد و در سال ۱۳۳۲ با همکاری برخی دیگر استودیو فیلم کارون را بنیان نهاد. استودیو میثاقیه توسط او در سال ۱۳۳۸ تأسیس گردید که بسیاری از فیلم‌های آن زمان در این استودیو تولید شدند. او همچنین مالک سینما کاپری (بهمن کنونی) و سینما فرهنگ بود. او سینما فرهنگ را قبل از انقلاب به بهروز وثوقی فروخت و سینما کاپری بعد از انقلاب مصادره شد. استودیو میثاقیه هم مصادره و به بنیاد سینمایی فارابی تبدیل گردید. پس از این تحولات بسیاری از فیلمنامه‌های موجود در استودیو میثاقیه به نام دیگران به تصویب رسید و پی گیری‌های نویسندگان اصلی ثمری نداشت.[۱][۲]

کارگردان[ویرایش]

  • مرد حنجره طلایی (۱۳۴۷)
  • انسان‌ها (۱۳۴۳)

نویسنده[ویرایش]

  • مرد حنجره طلایی (۱۳۴۷)
  • انسان‌ها (۱۳۴۳)

تهیه کننده[ویرایش]

  • جای امن (۱۳۵۶)
  • ماهی‌ها در خاک می‌میرند (۱۳۵۶)
  • برهنه تا ظهر با سرعت (۱۳۵۵)
  • گوزن‌ها (۱۳۵۳)
  • خاک (۱۳۵۲)
  • فرزند شمشیر (۱۳۵۲)
  • بلوچ (۱۳۵۱)
  • پستچی (۱۳۵۱)
  • حکیم‌باشی (۱۳۵۱)
  • سرزمین دلاوران (۱۳۵۱)
  • صادق کرده (۱۳۵۱)
  • صلاح‌الدین ایوبی (۱۳۵۱)
  • این گروه زبل (۱۳۵۰)
  • درختان ایستاده می‌میرند (۱۳۵۰)
  • رسوای عشق (۱۳۵۰)
  • سه دلاور (۱۳۵۰)
  • سه دلاور بی باک (۱۳۵۰)
  • شیادان (۱۳۵۰)
  • محلل (۱۳۵۰)
  • آدم و حوا (۱۳۴۹)
  • تاکسی عشق (۱۳۴۹)
  • حادثه جویان (۱۳۴۹)
  • شهر گناه (۱۳۴۹)
  • عروس بیانکا (۱۳۴۹)
  • روسپی (۱۳۴۸)
  • قاتلین هم می‌گریند (۱۳۴۸)
  • ببر مازندران (۱۳۴۷)
  • دزد سیاهپوش (۱۳۴۷)
  • سلطان قلب‌ها (۱۳۴۷)
  • مرد حنجره طلایی (۱۳۴۷)
  • مرد بی‌ستاره (۱۳۴۶)
  • مردی از اصفهان (۱۳۴۶)
  • نیم وجبی (۱۳۴۶)
  • بی‌عشق هرگز (۱۳۴۵)
  • حاتم طائی (۱۳۴۵)
  • سه ناقلا در ژاپن (۱۳۴۵)
  • سرسام (۱۳۴۴)
  • سه کارآگاه خصوصی (۱۳۴۴)
  • انسان‌ها (۱۳۴۳)
  • سه تفنگدار (۱۳۴۳)
  • ساحل انتظار (۱۳۴۲)
  • فرار (۱۳۴۲)
  • نابغه هفت‌ماهه (۱۳۴۲)
  • وحشت (۱۳۴۲)
  • کلید (۱۳۴۱)
  • فریاد نیمه شب (۱۳۴۰)
  • شب‌نشینی در جهنم (۱۳۳۵)
  • مهتاب خونین (۱۳۳۴)

منابع[ویرایش]

  • اللهیاری، احمد (۱۳۸۷) بهائیان در عصر پهلوی، نیمه پنهان ج ۳۱، شرکت انتشارات کیهان، شابک ۹۷۸–۹۶۴–۴۵۸–۲۲۲–۶
  • جمال امید. فرهنگ سینمای ایران. تهران: موسسه انتشارات نگاه، ۱۳۷۷. ISBN 964-6174-89-2. 
  • سید مرتضی سید محمدی. فرهنگ کارگردانهای سینمای ایران ۱۳۷۷–۱۳۰۹. تهران: نشر سیمرو، ۱۳۷۸. ISBN ۴–۳۵–۵۶۸۵–۹۶۴.