سغدیانوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سغدیانوس
دوران ۴۲۴ پیش از میلاد (تقریباً هفت ماه)
تاجگذاری ۴۲۴ پیش از میلاد
زادگاه ایران
مرگ ۴۲۳ پیش از میلاد
محل مرگ ایران
پیش از داریوش دوم
پس از خشایارشای دوم
دودمان هخامنشیان
پدر اردشیر یکم
مادر آلوگونه

سُغدیانوس از شاهزادگان هخامنشی و هفتمین پادشاه این سلسله و به باور برخی پسر غیر عقدی اردشیر یکم از زنی بابلی به نام آلوگونه بوده است.

سغدیانوس با همراهی خواجه‌ای به نام فارناسیاس و کمک‌های مادرش بر خشایارشای دوم شورید و برادرش را چند ماه بعد از به سلطنت رسیدن در خوابگاهش هنگامی که مست بود به قتل رساند[۱] و خود را شاه اعلام کرد و با دختر برادرش ازدواج کرد تا به پادشاهی خود مشروعیت ببخشد. وی تقریباً به مدت هفت ماه پادشاه سلسله هخامنشی بود اما بزرگان پارسی که از پادشاهی او ناخشنود بودند با یاری کردن برادر دیگر سغدیانوس به نام اوخوس یا وهوکه بر علیه سغدیانوس شوریدند و به حکومت چند ماههٔ او پایان دادند. پس از آن وهوکه با نام داریوش دوم به سلطنت رسید. داریوش دوم او را به یک اتاق آکنده از خاکستر انداخت و به فرمانروایی هفت ماههٔ او، در خاکستر مرگ پایان داد.[۲]

منبع‌شناسی برای زندگانی سغدیانوس[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. پیرنیا، ص ۹۵۵
  2. زرین کوب، ص ۱۷۸

منابع[ویرایش]

  • زرین کوب، عبدالحسین. تاریخ مردم ایران، پیش از اسلام. چاپ اول. تهران: مؤسسهٔ انتشارات امیرکبیر، ۱۳۶۴. 
  • پیرنیا، حسن. تاریخ ایران باستان، پیش از اسلام. چاپ چهارم. تهران: دنیای کتاب، ۱۳۶۹. 
پادشاهان پیشین:
خشایارشای دوم
سغدیانوس
شاهنشاه ایران

۴۲۴ تا ۴۲۳ پیش از میلاد.

جانشین:
داریوش دوم