سعید قهاری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سردار شهید سعید قهاری سعید
محل تولد روستای چنار علیا اسدآباد، همدان
تاریخ تولد ۵ فروردین ۱۳۳۱
محل درگذشت ارومیه
بر اثر سقوط هلی کوپتر ۲۱۴ هوانیروز
تاریخ درگذشت ۵ اسفند ۱۳۸۵
یگان‌های خدمت سپاه پاسداران ایران
فرماندهی فرمانده لشکر ۳ مخصوص نیروی زمینی (حمزه سید الشهدا)

سردار شهید سعید قهاری سعید (۵ فروردین ۱۳۳۱ در اسدآباد همدان - ۵ اسفند ۱۳۸۵ در ارومیه) از فرماندهان ارشد سپاه پاسداران ایران (فرمانده لشکر ۳ مخصوص نیروی زمینی سپاه) بود. او بر اثر سقوط بالگرد به شهادت رسید.[۱][۲][۳]

زندگی‌نامه[ویرایش]

در ۵ فروردین ۱۳۳۱ در روستای چنار علیا در اسدآباد همدان زاده شد. او که از خانواده‌ای مذهبی بود با اتمام تحصیلات ابتدایی در روستا به همدان رفت و دیپلم خود را در این شهر گرفت. او هم‌زمان با انجام خدمت سربازی برای ۲ سال و فراگیری فنون نظامی در حکومت پهلوی، با شرکت در تظاهرات‌ها مبارزات خود را هم آغاز کرد. با پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران او از نخستین پاسدارانی بود که در سال ۱۳۵۸ به سپاه پیوست و فرمانده بسیج همدان شد.[۲]

مسئولیت‌ها در سپاه[ویرایش]

او که فرمانده بسیج همدان بود بعدتر جانشین فرمانده سپاه همدان گشت و پس از آن فرمانده سپاه نهاوند شد و سپس به فرماندهی سپاه در سنقر که در آن زمان به درگیری با ضدانقلاب مشغول بود منصوب شد. در سال ۱۳۶۵ پس از سه سال خدمت در سنقر به تیپ جوانرود منصوب شد و بعد فرماندهی پاوه را عهده‌دار گشت. او در آن زمان بود که با شرکت در عملیات والفجر ۱۰ در جریان جنگ ایران و عراق توسط سلاح‌های شیمیایی دچار مصدومیت شد.[۲]

پس از پاوه به جانشینی تیپ انصار الرسول در شاخ شمیران و اورامانات منصوب شد و با گذران یک دورهٔ فشردهٔ فنون عالی نظامی دگربار به مریوان فرستاده شد و برای فرماندهی سپاه و تیپ مریوان تعیین شد. با گذشت سه سال به قائم‌مقامی قرارگاه شهید شهرامفر در سنندج منصوب شد که بعد از ۶ ماه به توصیهٔ سردار شهید احمد کاظمی (فرماندهٔ وقت قرارگاه حمزه که بعدها در اثر سقوط هواپیما به شهادت رسید[نیازمند منبع]) برای فرماندهی قرارگاه شهید کاوه در بانه رفت. پس از آن جانشین لشکر ۳ ارومیه شد که در جریان درگیری با اشرار جدایی طلب در اشنویه در یک خانه در سال ۱۳۷۳، برای بار پنجم از ناحیهٔ پا زخمی شد.[۱][۲] سپس مسئول ستاد قرارگاه حمزه سید الشهدا گشت و در کل برای ۹ سال همراه با شهید احمد کاظمی فعالیت کرد. سپس با توجه به شرایط وقت، جانشین قرارگاه نجف در کرمانشاه شد و سه سال در آنجا خدمت کرد. سپس به فرماندهی ارشد یزد و تیپ مستقل الغدیر تعیین شد و نزدیک به سه سال تیپ را آماده و عملیاتی ساخت. در همان زمان کنگرهٔ شهدای دارالعباده یزد را تأسیس کرد. در آبان ۱۳۸۵ به فرماندهی لشکر ۳ نیروی مخصوص حمزه سید الشهدا منصوب شد.[۱][۲]

حاج سعيد از همان روزهاي آغازين مسئوليت در لشكر 3 با درايت و مديريت منحصر به فردي كه داشت صرفاً مسئوليت فرماندهي نظامي لشكر را براي خود پيشه نساخت بلكه همزمان با اين مسئوليت سنگين به مسائل معيشتي كاركنان، امورات فرهنگي و تقويت صف و ستاد تواماً پرداخت؛ چرا كه ايشان پيشرفت يگان را همه جانبه مي‌پسنديد و ضعف در هر يك از آنها را تأثيرگذار بر ديگري مي‌دانست.

ايشان سركشي به خانواده‌هاي شهدا و ايثارگر و جانباز و پاسدار را در اروميه نيز مانند ديگر شهرهاي محل خدمتش آغاز كرد. او هنگام سركشي از خانواده‌ها با تمام اعضاي خانواده صحبت مي‌كرد و با صبر و حوصله فراوان به حل و فصل مشكلات آنها مي‌پرداخت. وي هنگام سركشي براي يكايك فرزندان شهدا و خانواده‌ها هدايايي از قبيل اسباب بازي و لوازم التحرير به همراه مي‌برد و باعث خوشحالي بچه‌ها مي‌شد.

وي حتي به دورترين روستاهاي اروميه جهت سركشي به خانواده‌هاي شهدا مراجعه مي‌كرد به نحوي كه ساعت 12 شب به بعد به منزل خود باز مي‌گشت.

دوره كوتاه خدمت حاج سعيد در سمت فرماندهي لشكر 3 نيروي مخصوص حمزه سيد الشهدا با تمام صداقت و خلوص پس از گذشت چهار ماه در تاريخ 4 اسفند 1385 در اروميه و در ارتفاعات جهنم دره مرز بين ايران و تركيه در درگيري با اشرار و گروهك پژاك همراه با 14 تن ديگر از پاسداران لشكر3 به پايان رسيد و حاج سعيد به همراه ياران ارتشي و سپاهي خود دعوت حق را لبيك گفت و به ديدار معبودش شتافت.[۴]

شهادت[ویرایش]

با گذشت حدود ۴ ماه از فرماندهی لشکر ۳ نیروی مخصوص سپاه، در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۸۵ در ارومیه همراه با ۱۳ تن دیگر در راه آرمانهای انقلاب اسلامی شربت شهادت نوشید.[۱][۵] گفته شد که وی بر اثر سقوط بالگرد ۲۱۴ هوانیروز در جریان بازدید از عملیات علیه حزب پژاک در منطقه شمال‌غرب ایران جان باخت.[۶][۷] بنابه نوشتهٔ خبرگزاری فارس وی «در حادثه درگیری با اشرار در شمال غرب کشور و سقوط بالگرد در شهر خوی به همراه جمعی از نیروهای سپاه و ارتش» به شهادت رسیده است.[۳] یک روز پس از این حادثه در اطلاعیه‌ای که توسط سپاه منتشر شد علت حادثه «شرایط بد آب و هوایی» اعلام شد.[۸]

پیکر او در تاریخ ۸ اسفند ۱۳۸۵ در همدان تشییع شد.[۳] اخبار درگیری‌های گسترده در شمال‌غرب کشور، نخستین بار پس از سقوط این بالگرد بود که منتشر شدند.[۹]

خانواده[ویرایش]

او دارای پنج خواهر و چهار برادر بود.[۱] همسرش فرحناز رسولی، در خصوص سال‌های زندگی با شوهرش گفته بود: «زمستان سال ۶۳ بود که با هم ازدواج کردیم، از همان موقع برحسب نیاز به همراه حاج سعید به شهرهای مرزی کردستان رفتم، ۲۳ سال زندگی مشترک را در فضایی آکنده از معنویت و در خانواده پاسداری در کنار هم تجربه کردیم، هر کدام از فرزندان مان در یکی از شهرهای مرزی متولد شده و با توکل برخدا و یاری خدا و با مشکلات جنگ و جبهه بزرگ شدند.» از سعید قهاری دو پسر به نام‌های عباس (عضو سپاه) و احمد و دو دختر به نام‌های بنت‌الهدی و فاطمه به جا مانده‌است.[۶]

در سال ۱۳۸۷ کتاب خاطرات او در شمارگان ۲۰۰۰ نسخه توسط بنیاد شهید و امور ایثارگران استان همدان منتشر شد.[۱۰]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ «قهاری سعید، سعید»(فارسی)‎. ساجد. بازبینی‌شده در ۱۸ اردیبهت ۱۳۸۹. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ «قهاری، سعید»(فارسی)‎. راسخون. بازبینی‌شده در ۱۸ اردیبهت ۱۳۸۹. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ «پیکر شهید قهاری در همدان تشییع شد»(فارسی)‎. خبرگزاری فارس. بازبینی‌شده در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸۹. 
  4. http://basijnews.ir
  5. «سپاه و درگیری‌های خونین غرب ایران»(فارسی)‎. رادیو فردا. بازبینی‌شده در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸۹. 
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ «بیاد سردار دلاور وچهارمین فرمانده شهید تیپ الغدیر سعید قهاری سعید(۱)»(فارسی)‎. یزد فردا. بازبینی‌شده در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸۹. 
  7. «درگیری نظامی در شمال غرب ایران»(فارسی)‎. رادیو فردا. بازبینی‌شده در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸۹. 
  8. «عملیات علیه 'ضدانقلاب' در شمال غرب ایران»(فارسی)‎. بی‌بی‌سی فارسی. بازبینی‌شده در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸۹. 
  9. «سپاه و درگیری‌های خونین غرب ایران»(فارسی)‎. رادیو فردا. بازبینی‌شده در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸۹. 
  10. «خاطرات شهید «قهاری» منتشر شد»(فارسی)‎. نوید شاهد. بازبینی‌شده در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸۹. 

کتاب‌های نوشته شده

کتاب آخرین دیدار به قلم حسن نایبی صفا و لیلا مصباحی طاهری

هم سفر آتش و برف به قلم فرهاد خضری