زوال عصبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
زوال عصبی
Parasagittal MRI of human head in patient with benign familial macrocephaly prior to brain injury (ANIMATED).gif
MRI پارا-ساجیتال سر یک بیمار با ماکروسفالی خانوادگی خوش خیم.
تخصصعصب‌شناسی، روان‌پزشکی
طبقه‌بندی و منابع بیرونی

زوال عصبی (به انگلیسی: Neurodegeneration) ازدست رفتن ساختار یا عملکرد یاخته های عصبی یا مرگشان است. بسیاری از بیماری های زوال عصبی، شامل اسکلروز جانبی آمیوتروفیک، اسکلروز چندگانه، بیماری بارکینسون، بیماری آلزایمر، بیماری هانتینگتون و بیماری پریون، در نتیجه زوال عصبی بوجود می آیند. چنین بیماری هایی غیر قابل درمان اند و منجر به زوال پیش رونده یاخته های عصبی می گردند.[۱] با پیشرفت تحقیقات، شباهت های بسیاری یافت می شوند که این بیماری ها را در سطح زیر-سلولی به یک دیگر مرتبط می سازند. کشف این شباهت ها امید هایی برای پیشرفت های درمانی ایجاد می کنند که امکان بهبود بسیاری از این بیماری ها را به طور همزمان میسر می سازند. بین اختلالات زوال عصبی مختلف، شباهت هایی چون سرهمبندی شدن غیرمعمول پروتئین ها یا القای مرگ سلولی وجود دارد.[۲][۳] زوال عصبی را می توان در سطوح مختلفی از مدارهای عصبی از سطح ملکولی گرفته تا سطوح سیستمی یافت.

پانویس[ویرایش]

  1. "What is Neurodegenerative Disease?". JPND Research. JPND Research. Retrieved February 7, 2015.
  2. Rubinsztein DC (October 2006). "The roles of intracellular protein-degradation pathways in neurodegeneration". Nature. 443 (7113): 780–6. Bibcode:2006Natur.443..780R. doi:10.1038/nature05291. PMID 17051204. S2CID 4411895.
  3. Bredesen DE, Rao RV, Mehlen P (October 2006). "Cell death in the nervous system". Nature. 443 (7113): 796–802. Bibcode:2006Natur.443..796B. doi:10.1038/nature05293. PMC 3970704. PMID 17051206.
طبقه‌بندی