روران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
روران
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان اصفهان
شهرستان اصفهان
بخش بخش مرکزی
دهستان براآن جنوبی
نام محلی رورون
روران بر ایران واقع شده‌است
روران
۳۲°۲۸′۳۲″ شمالی ۵۱°۵۳′۳۸″ شرقی / ۳۲.۴۷۵۵۵۶° شمالی ۵۱.۸۹۳۸۸۹° شرقی / 32.475556; 51.893889
مردم
جمعیت ۱٬۹۹۹ نفر
اطلاعات روستایی
پیش‌شمارهٔ تلفن ۰۳۱–۳۸۶۴
جملهٔ خوش‌آمد بر تابلوی ورودی روستا به روستای روران خوش آمدید.

روران، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اصفهان در استان اصفهان ایران است. این روستا در حاشیه جاده بهارستان (اصفهان) به جرقویه واقع شده است. بنابر اقوال پیشینیان از این جهت که این روستا در کنار دامنه رشته کوهی به هم پیوسته از کوه‌های منطقه کلاه قاضی قرار گرفته به آن «رو ران» (روی کوهپایه) گفته شده است. این روستا دارای دو بخش اصلی (شهرک روران و ده روران) است. این روستا پس از شهر شدن زیار به عنوان مرکز دهستان براآن جنوبی شناخته شده است.

جمعیت[ویرایش]

این روستا یکی از ۲۶ روستای دهستان براآن جنوبی است و جمعیت آن براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، معادل ۱۹۹۹ نفر (۶۲۰ خانوار، ۹۸۷ مرد و ۱۰۱۲ زن) بوده‌است. بر اساس آمار مذکور روستای روران به لحاظ جمعیتی ۱۳ درصد از جمعیت دهستان براآن جنوبی را به خود اختصاص داده است. این روستا در منطقه براآن جنوبی از لحاظ جمعیت پس از زیار (۳۵۹۲ نفر) قرار دارد. روستاهای همجوار آن ازیران، کروه (اصفهان)، هرمدان، زغمار، شیدان (اصفهان) و رحیم آباد (اصفهان) است.

محصولات[ویرایش]

عمده‌ترین محصولات زراعی قابل کشت در این روستا گندم، جو، ذرت، ذرت علوفه‌ای و یونجه است. در سالهای دهه ۷۰ در این روستا برنج نیز کشت می‌شده است که به دلیل کمبود آب، سایر کشت‌ها در برنامه کشت کشاورزان این روستا قرار گرفته است. هم اکنون کشاورزان رو به کشتهای گلخانه ایی آورده‌اند و سبزی و صیفی جات گلخانه ایی (شامل خیار، فلفل، ریحان) از جمله محصولات زراعی روستا به شمار می‌آید. عمده‌ترین محصول باغی روستا انار است.

منابع آب[ویرایش]

در حال حاضر منابع اصلی تأمین آب، رودخانه زاینده رود و چاه‌های موجود در آن است. به همین دلیل در مواقعی که آب زاینده رود خشک می‌شود با بحران کم آبی مواجه می‌شود. در گذشته این روستا دارای چندین قنات معروف بوده و مزارع پرباری داشته است. پس از انقلاب بر اثر خشکسالی و کمبود آب، قنات‌ها خشک شده و از بین رفته‌اند. این روستا از در دهه ۱۳۶۰ دچار کم آبی شده که علت آن استفاده نادرست از آبهای زیر زمینی با حفر چاه‌های عمیق با دبی خروجی بالا است. با وجود کم آبی مردم این روستا هنوز هم به کشاورزی مشغول اند و چهره این روستای را زنده نگاه داشته‌اند. با عبور خط لوله انتقال آب از کوهرنگ به یزد این روستا سهمیه آب شرب را بدست آورد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]