رضی‌الدین نیشابوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مولانا رضی‌الدین خشاب ابوجعفر محمد نیشابوری

رضی‌الدین نیشابوری
Raziuddin Nishapuri.jpg
«از ائمه فقه بود و در علم خلاف (مناظره)، تبحر داشت و با وجود اهمیت مقام علمی در شاعری هم شهرت یافت و این که مولف المعجم بارها از شعر او شاهد می‌آورد، اهمیت او را در هنر شاعری در عصر خویش نشان می‌دهد.»[۱]
اطلاعات شخصی
زادهمشخص نیست.
درگذشته۵۹۸ (قمری) / ۱۲۰۱ میلادی در نیشابور
دوراندانشمند و شاعر مسلمان سده ششم هجری
منطقهنیشابور، بخارا، بلخ، سمرقند
مذهبحنفی
آثار معروفدیوان اشعار، مکارم الاخلاق، روضة الوفاء، المحیط و الطریقة الرضویه.[۲]
شناخته شده برایقانون مند کردن روش مناظره
اشتغالفقه، شعر، عرفان و تصوف
مرتبه

رضی الدین ابوجعفر محمد نیشابوری دانشمند، فقیه، عارف و شاعر در قرن ششم قمری بوده است. تخلص وی رهی است.[نیازمند منبع]

مورخان از ویژگی کلاس‌های درس وی، زیادی شاگردان نوشته‌اند.[نیازمند منبع]

زندگی[ویرایش]

رضی الدین در نیشابور متولد شد؛ سال ولادت و زادروزش مشخص نیست. دوران جوانی و تحصیل را در نیشابور گذارند. در شهرهای بخارا، بلخ، سمرقند و مدتی هم کاشان سکونت داشت. او در سال ۵۸۲ هـ قمری در بخارا با فخر رازی مناظره‌ای داشت است. رازی دربارهٔ رضی الدین و مناظراتش نوشته:

رضی‌الدین نیشابوری مردی راست اندیش و دور از هر کژی، اما دیرفهم است و می‌باید برای تحصیل کلام در موارد جزئی تامّل و تفّکر بسیار نماید، او به عدل و انصاف عشق می‌ورزد و خیلی دیر اشتباه می‌کند یا دچار تشویش می‌شود.

منابع[ویرایش]

  • تاریخ بیهقی
  • تاریخ علمای نیشابور ص ۱۸۵
  • دیوان رضی الدّین نیشابوری، تصحیح ابوالفضل وزیرنژاد
  • لباب الالباب
  • مشاهیر نیشابور، ص ۱۳۹
  • مطلع الشمس
  • نام آوران فرهنگ ایران، ۳۱۶
  • (هفت اقلیم
  • صفا، ذبیح‌الله، «تاریخ ادبیات در ایران»، امیرکبیر، چاپ پنجم، ص ۲۹۰.
  • علامه تهرانی، «الذریعه الی تصانیف الشیعه»، بیروت جزء ۱۲، چاپ دوم، ص۱۴.
  • مجمع الفصحاء
  • «رضی الدین نیشابوری و سمرقند،» دربارهٔ زندگی و آثار رضی‌الدین نیشابوری از قهرمان سلیمانی

Thousand Years of Persian Rubaiybat: A Selection of Quatrains from the Tenth to the Twentieth Century along with the Original Persian

  • Stranger In The City: The Poetics of

Sabk-i Hindi by Shamsur Rahman Faruqi

پانویس[ویرایش]

  1. عبدالحسین زرین کوب
  2. نسخه‌ای از دیوان رضی الدین در کتابخانه سعید نفیسی موجود است.

پیوند به بیرون[ویرایش]