ابوعبدالرحمن محمد سلمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ابو عبدالرحمن محمد بن حسین سُلَمی نیشابوری صوفی، عارف و نویسنده ایرانی عرب زبان در سدۀ چهارم و پنجم هجری قمری بود.

نام و نسب[ویرایش]

نام کنیه نام پدر جد نسب نام و نسب کامل
محمد ابوعبدالرحمن حسین محمد بن موسی سُلَمی، نیشابوری، ازدی أبو عبد الرحمن محمد بن الحسین بن محمد بن موسی بن خالد بن سالم بن زاویة بن سعید بن قبیصة بن سراق الأزدی السلمی

تولد و مرگ[ویرایش]

او متولد ۱۰ جمادی الآخر سال ۳۲۵ هـجری قمری در نیشابور بود و در روز ۳ شعبان سال ۴۱۲ هـجری قمری در همان شهر درگذشت،

آثار و نوشته‌ها[ویرایش]

  • آداب التعازی
  • آداب الصحبة و حسن العشره
  • آداب الصوفیة
  • أمثال القرآن
  • الأربعین
  • الإخوة والأخوات من الصوفیة
  • تاریخ أهل الصفوة
  • حقائق التفسیر
  • طبقات الصوفیة:مشهورتین اثر وی که به عنوان کتابی مرجع در تصوف مطرح است.
  • مقامات الأولیاء
  • جوامع آداب الصوفیه
  • عیوب النفس و مداوتها
  • درجات المعاملات
  • کتاب السماع
  • مناهج العارفین
  • کتاب نسیم الارواح
  • کتاب کلام الشافعی فی التصوف
  • کتاب الفتوه
  • الملامتیه و الصوفیه و اهل الفتوه
  • کتاب الاربعین فی التصوف[۱]

منابع[ویرایش]

  1. دکتر مهدی دهباشی و دکتر سید علی اصغر میرباقری فرد. تاریخ تصوف (جلد ول) سیر تطور عرفان اسلامی از آغاز تا قرن ششم هجری. سمت. 130. شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۰۲-۰۲۴۹-۱.