جامعه و بازار مشترک کارائیب (کاریکوم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Caribbean Community
  • Communauté caribéenne (فرانسوی)
  • Caribische Gemeenschap (هلندی )
  • Comunidad del Caribe (اسپانیایی )
سبز تیره: اعضای دایم کاریکوم. سبز لیمویی: اعضای همکار کاریکوم. سبز پسته ای: ناظر.
سبز تیره: اعضای دایم کاریکوم.
سبز لیمویی: اعضای همکار کاریکوم.
سبز پسته ای: ناظر.
صندلی منشی سازمانگویان Georgetown, Guyana
بزرگترین cities In Member States
هائیتی Port-au-Prince, Haiti
زبان رسمی انگلیسی، فرانسوی، هلندی، اسپانیایی
نوع سازمان بین‌المللی
اعضای عضو
رهبران
 -  رئیس هیئت مدیره[۱] H.E. جوونیل نویس
 -  دبیرکل ایروان لاروکه
تأسیس
 •  خزانه داری چاواروگاماس ۴ ژوئیه ۱۹۷۳ 
 •  خزانه داری ذخیره چاواروگاماس ۲۰۰۱ 
مساحت
 -  کل ۴۵۸٬۴۸۰ کیلومترمربع 
۱۷۷٬۰۲۰ مایل مربع 
جمعیت
 -   تخمین ۲۰۱۷ ۱۸٬۰۹۵٬۲۰۱[۲] 
 -  تراکم ۳۴٫۸/کیلومترمربع 
۹۰/مایل‌مربع
تولید ناخالص داخلی (PPP) تخمین ۲۰۱۷
 -  مجموع $۱۳۵٫۱ میلیارد 
 -  تولید سرانه $۷٬۴۶۴٫۰۹ 
تولید ناخالص داخلی:GDP (اسمی) تخمین ۲۰۱۷
 -  مجموع $۷۲٫۱۸۸ میلیارد 
 -  سرانه تولید ناخالص $۳٬۹۸۹ (۶۷)
شاخص توسعه انسانی (۲۰۱۶) ۰٫۷۶۵ 
وب‌سایت رسمی
CARICOM.org

جامعه و بازار مشترک کارائیب (کاریکوم)

این سازمان از طریق امضای معاهده «چاگواراماس» در ترینیداد در سال ۱۹۷۳ میلادی به عنوان جنبشی در راستای ایجاد در حوزه کارائیب شکل گرفت و جایگزین نهاد تجارت آزاد کارائیب شد که در سال ۱۹۶۵ تأسیس شده بود. در دهه ۹۰ تجدیدنظر در معاهده چاگواراماس به منظور نهادینه‌سازی گسترده‌تر همگرایی منطقه‌ای و ایجاد اقتصاد و بازار واحد کارائیب آغاز شد و در ژوئیه ۲۰۰۱ اتمام یافت. کشورهای عضو این اتحادیه عبارتند از: آنتیگوآ و باربودا، بهاماس، باربادوس، بلیز، دومنیکا، گرانادا، گویان، جامائیکا، مونتسرات، سنت کیتس و نویس، سنت لوسیا، سنت وینسنت و گرنادین‌ها، ترینیداد و توباگو. با این که تعداد اعضا زیاد است، اما جمعیت ۱۳ عضو اتحادیه ۶ میلیون نفر می‌باشد که کمتر از سه کشور دیگر حوزه دریای کارائیب یعنی هائیتی، کوبا، و جمهوری دمنیکن می‌باشد.[۳]

فعالیت عمده جامعه و بازار مشترک کارائیب[ویرایش]

یکپارچه سازی اقتصادی کشورهای عضو با استفاده از بازار مشترک حوزه کارائیب می‌باشد. در طول دهه هشتاد میلادی، مشکلات اقتصادی اعضا مانع از توسعه تجارت بین کشورهای منطقه گردید. مسئله دیگر، مشکل به‌کارگیری قانون مبدأ توسط اتحادیه بود که برابر آن کالاهای وارداتی باید از طریق کشورهای عضو عرضه شده باشد. در نتیجه عوامل فوق، این اتحادیه در طول حیات خود عمدتاً فاقد تحرک عمده ای بود، اما در اجلاس ژوئیه سال ۱۹۹۰، اعضا موافقت کردند تا یکپارچه سازی را سرعت بخشند.

نگرانی‌های پیش روی جامعه و بازار مشترک کارائیب[ویرایش]

کشورهای عضو اتحادیه همچنین نگران دفاع از موقعیت تجاری خود هستند که از سال ۱۹۸۴ مورد توجه قرار گرفت و مطابق آن محصولات صادراتی غیر سنتی اعضا بدون پرداخت عوارض به بازار ایالات متحده عرضه می‌گردید. با توجه به موافقت نامه تجارت آزاد بین ایالات متحده و مکزیک، اهمیت کالاهای صادره از این کشورها کاهش یافت. با توجه به وضعیت جدید، اعضا درخواست نمودند تا آن‌ها نیز همانند کشور مکزیک مورد توجه قرار گیرند.

ارکان جامعه و بازار مشترک کارائیب (کاریکوم)[ویرایش]

  • کنفرانس سران دولت‌ها
  • شورای وزیران جامعه
  • شورای وزارتی
  • دیوان دادگستری
  • دبیرخانه

کنفرانس سران دولت‌ها[ویرایش]

این کنفرانس منبع معتبر و موثق جامعه کشورهای حوزهٔ کارائیب است و سیاست کاری آن را تعیین می‌کند. این کنفرانس مسئول عقد پیمان‌ها از طرف جامعه و همچنین مسئول ایجاد روابط بین جامعه و سازمان‌های بین‌المللی و کشورها است.

شورای وزیران جامعه[ویرایش]

این شورا مسئول پیشبرد برنامه‌ریزی راهبردی جامعه و ایجاد هماهنگی در زمینه یکپارچگی اقتصادی، همکاری عملی و روابط خارجی است.

شورای وزارتی[ویرایش]

ارکان‌های اصلی جامعه برای انجام کارهایشان از سوی نهادهای ذیل یاری می‌شوند. این شوراها مسئول تنظیم سیاست‌ها، ارتقای شیوه‌های اجرایی همکاری نظارتی در زمینه‌های مربوطه هستند.

دیوان دادگستری[ویرایش]

در فوریهٔ ۲۰۰۱، رهبران این سازمان توافق کردند که در ۲۰۰۲ دادگاه دادگستری کارائیب را در ترینیداد تشکیل دهند. این دادگاه به حل اختلاف‌های اعضای بازار و اقتصاد واحد کارائیب می‌پردازد و به منزلهٔ دادگاه فرجام نهایی به جای هیئت مشاورین سلطنتی انگلستان در دسترس اعضای کاریکوم قرار دارد.

دبیرخانه[ویرایش]

دبیرخانه نهاد اصلی اداری جامعه کشورهای حوزهٔ دریای کارائیب است.
وظایف دبیرخانه عبارتند از:
ارایه خدمات به جلسات جامعه و کمیته‌های آن. به عمل آوردن اقدام‌های پیگیری در مورد تصمیم‌های متخذه در جلسات. انجام مطالعات و بررسی در خصوص مسایل همکاری اقتصادی و عملیاتی مربوط به منطقه با توجه به موضوعات مربوط به دستیابی به اهداف جامعه کارائیب.

منابع[ویرایش]