بیانیه تهران (۱۹۹۲)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بیانیه تهران
ایجاد ۷ مه ۱۹۹۲ میلادی
(۱۷ اردیبهشت ۱۳۷۱)
محل تهران، ایران پرچم ایران
امضا کنندگان اکبر هاشمی رفسنجانی، یعقوب محمداف، لئون تر-پتروسیان
هدف میانجی‌گری ایران برای ایجاد صلح میان جمهوری آذربایجان و ارمنستان

بیانیه تهران (انگلیسی: Tehran Communiqué) یا بیانیه مشترک سران دولت‌ها در تهران در تاریخ ۷ مه ۱۹۹۲ با میانجی‌گری رئیس‌جمهور وقت ایران اکبر هاشمی رفسنجانی، توسط کفیل وقت ریاست‌جمهوری جمهوری آذربایجان یعقوب محمداف و رئیس‌جمهور ارمنستان لئون تر-پتروسیان امضاء شد که هدف از آن، پایان دادن به دشمنی‌ها و نبردهای دو کشور در منطقه ناگورنو قره‌باغ بود. پس از بی‌نتیجه ماندن میانجی‌گری‌های بین‌المللی در اوایل سال ۱۹۹۲، جمهوری آذربایجان و ارمنستان حملات شدیدی را علیه یکدیگر آغاز کرده بودند که با افزایش بحران در منطقه، مذاکرات صلح در تهران آغاز شده و به امضای بیانیه تهران ختم شد. این بیانیه به منزله پایانی قطعی برای مناقشات تلقی گردیده و طرفین به ویژه طرف آذری از این بابت اظهار رضایت کرده بود.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

جنگ قره‌باغ

منابع[ویرایش]

  1. واعظی، محمود. میانجی‌گری در آسیای مرکزی و قفقاز:تجربه جمهوری اسلامی ایران. به کوشش دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی. تهران: وزارت امور خارجه، ۱۳۸۸. صفحه ۱۳۸. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۳۶۱-۵۰۳-۱. 
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Tehran Communiqué». در [[ویکی‌پدیای انگلیسی|دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی]]، بازبینی‌شده در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۶.