الینور آکیتن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
الینور آکیتن
Church of Fontevraud Abbey Eleanor of Aquitaine effigy.jpg
مجسمهٔ الینور در صومعهٔ فنتوراود
دوشس آکیتن
کنتس پواتیه
سلطنت۹ آوریل ۱۱۳۷ – ۱ آوریل ۱۲۰۴
پیشینویلیام دهم
جانشینجان
نایب السلطنه انگلستان
سلطنت۶ ژوئیه ۱۱۸۹ - ۱ آوریل ۱۲۰۴
پیشینامپراتریس ماتیلدا
جانشینملکه النور پروونس
شهبانوی همسر فرانسه
تصدی۱ اوت ۱۱۳۷ – ۲۱ مارس ۱۱۵۲
تاج‌گذاری۲۵ دسامبر ۱۱۳۷
شهبانوی همسر انگلستان
تصدی۱۹ دسامبر ۱۱۵۴ – ۶ ژوئیه ۱۱۸۹
تاج‌گذاری۱۹ دسامبر ۱۱۵۴
همسر

جزئیاتفرزند(ها)
خاندانرامنولفیدها
پدرویلیام دهم، دوک آکیتن
مادرانور د شته لورو
زادروزحدود ۱۱۲۲
پواتیه
مرگ۱ آوریل ۱۲۰۴ (حدود ۸۰–۸۲ سال)
پواتیه، امپراتوری آنژوین
خاک‌سپاریصومعهٔ فنتوراود، فنتوراود لبیی
دین و مذهبکاتولیسم رومی

الینور دِ آکیتن از ثروتمندترین و قدرتمندترین و بانفوذترین زنان اروپای غربی در دوران قرون وسطای پسین بود.

الینور در ۱۵ سالگی پدرش را از دست داد و تمامی عناوین بزرگ، اموال و زمینهای او را به ارث برد. ۳ ماه بعد، وی با لویی هفتم، فرزند لویی ششم، شاه فرانسه ازدواج کرد. به عنوان ملکه فرانک‌ها، او در دومین جنگ صلیبی - که ناموفق بود - مشارکت ورزید. مدتی پس از جنگ، او و لویی تصمیم به طلاق گرفتند که از علل آن می‌توان به اصرار الینور و به دنیا نیاوردن پسر اشاره کرد. وی پس از مدتی با هنری، دوک نورمان‌ها، که ۱۱ سال از او جوانتر بود نامزد شد.[۱] الینور چندین فرزند از جمله ریچارد اول و جان برای هنری دوم، شاه انگلستان، به دنیا آورد اما روابط آنها به خاطر معشوقه‌های هنری، از جمله رزاموند، تیره و تار گشت. الینور در تحریک پسرانش برای شورش علیه پدرشان نقش مهمی داشت و به همین سبب به دستور هنری در سال ۱۱۷۳، الینور به جرم دخالت در امور مملکتی در برجی زندانی شد اما بعد از چند ماه دوباره به مقام هایش باز گذشت و این بار حتی به عنوان مادر پادشاه نیز معرفی شد و همزمان مقام ملکه مادر و همسر را برعهده داشت الینور بعد از مرگ همسرش به عنوان نایب السلطنه سراسر انگلستان تاثیر فوقالعاده ای بر پادشاهی داشت و برای ۱۵ سال اروپای غربی را تحت تاثیر خود قرار داده بود وی همچنین در به پاه شدن جنگ صلیبی سوم نیز نقش بسزایی داشت.

منابع[ویرایش]

  1. Marion Meade, Eleanor of Aquitaine: a biography, Hawthorn Books, 1977