آداپا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

آداپا (انگلیسی: Adapa) شخصیت اسطوره‌ای بین‌النهرینی که ندانسته هدیهٔ جاودانگی را نپذیرفت. معمولاً داستان به نام «آداپا و باد جنوبی» شناخته می‌شود؛ لوح‌های شکسته‌ای از آن در عمارنه (در مصر)(ح. قرن ۱۴ پیشا دوران مشترک)، و کتابخانه آشوربانی‌پال (ح. قرن ۷ پیشا دوران مشترک) پیدا شده‌است.

بررسی کوتاه

در چندین نسخهٔ شناخته شدهٔ متن تفاوت‌هایی وجود دارد.[۱][۲]

چکیده

چکیده بر اساس ترجمه‌های (Rogers 1912), (Izre'el 2001), (Pritchard 1969)

آداپا انسانی فانی، حکیم یا کاهن معبد اِآ در اریدو بود. اِآ (که گاهی پدرش فرض شده) هدیهٔ گران‌سنگ دانایی را به او می‌دهد، ولی نه زندگی جاودانی را.

در حین انجام وظایفش، مشغول ماهیگیری در خلیج می‌شود. باد شدیدی می‌وزد، دریا متلاطم و قایق او واژگون می‌شود. آداپا خشمگین می‌شود، «بال‌های باد جنوبی را می‌شکند» و مانع از وزیدن آن به مدت هفت روز می‌شود. آنو، آداپا را برای پاسخگویی برای کردارش فرامی‌خواند؛ در همین حال ائا به آداپا یاد می‌دهد که چگونه همدلی تموز و نینگیشزیدا را (که نگاهبان دروازه‌های بهشت هستند) به دست آورد، علاوه بر آن اینکه در آنجا نخورد و نیاشامد، زیرا چنان خوراکی می‌تواند باعث مرگش شود.

یادداشت

پانویس

  1. Rogers 1912, pp. 67-75.
  2. Izre'el 2001, pp. ۵–۶.

منابع

  • "Adapa". Wikipedia. 2021-09-05.
  • Rogers, Robert William (1912), Cuneiform Parallels to the Old Testament
  • Izre'el, Shlomo (2001), Adapa and the South Wind: Language Has the Power of Life and Death
  • Sanders, Seth L. (2017), "From Adapa to Enoch: Scribal Culture and Religious Vision in Judea and Babylonia", Texts and Studies in Ancient Judaism, Mohr Siebeck (167)
  • Pritchard, James B., ed. (1969), Ancient Near Eastern Texts Relating to the Old Testament (3rd ed.)
  • Millstein, Sara J. (2016), Tracking the Master Scribe: Revision Through Introduction in Biblical and Mesopotamian Literature, OUP