انلیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اِنلیل یکی از ایزدان میان‌رودان است. او ایزد فراخی، باد و نفس بود.[۱] وی پسر آنو خدای بزرگ سومری است. در اسطوره‌ها وی را خدای سرزمین‌ها نیز دانسته‌اند.[۲]

'انلیل' به معنی «ایزد باد» است. نام این خدا در گل‌نوشته‌های سومِری، اَکِدی، هیتی، کنعانی و دیگر متون میان‌رودان آمده‌است.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Halloran, John A. ; "Sumerian Lexicon: Version 3.0"; December 10th, 2006 at [۱]
  2. گیل گَمِش / ترجمه:احمد شاملو / نشر چشمه