نامه به فیلیپیان

نامهٔ پولُس رسول به فیلیپیان خطاب به نخستین کلیسایی است که او در خاک اروپا بنیان گذارد. این کلیسا در مقدونیه، یکی از ایالت‌های امپراتوری روم، قرار داشت. پولُس به‌هنگام نگارش این نامه، در روم زندانی بود.

هدف پولُس از نگارش نامه، در وهله اوّل تشکر از مسیحیان فیلیپی به‌خاطر هدیه‌ای بود که برای رفع نیازهایش فرستاده بودند. در ضمن، او از این فرصت بهره میجوید تا نکاتی چند را با ایشان در میان بگذارد: ۱) ایشان را از احوال خود آگاه سازد؛ ۲) تشویق‌شان کند که در تحمّل آزارها استوار بمانند و در سختی‌ها نیز شادی کنند؛ ۳) ترغیب‌شان کند که همچون مسیح فروتن باشند و اتحاد را میان خود حفظ کنند؛ ۴) به ایشان سفارش کند که تیموتائوس و اِپافْرودیتوس را به‌گرمی پذیرا شوند؛ و ۵) ایشان را از خطر معلّمان دروغین برحذر دارد.

ویژگی بارز این نامه، تأکید آن بر شادی، اطمینان، اتحاد و پشتکار در ایمان و زندگی مسیحی است. این نامه همچنین از علاقهٔ عمیق پولُس به کلیسای فیلیپی حکایت دارد.

تقسیم‌بندی کلّی

۱ - مقدمه (۱:‏۱-۱۱) ۲ - وضع و حال کنونی پولُس (۱:‏۱۲-۲۶) ۳ - اندرز دربارهٔ فروتنی و اتحاد (۱:‏۲۷ تا ۲:‏۱۸) ۴ - برنامهٔ پولُس برای تیموتائوس و اِپافْرودیتوس (۲:‏۱۹-۳۰) ۵ - هشدار در مورد شریعت‌گراها و معلّمان بی‌بندوبار (فصل ۳) ۶ - اندرزهای گوناگون (۴:‏۱-۹) ۷ - بخش پایانی (۴:‏۱۰-۲۳)

منابع

وب‌سایت کلمه/ ترجمهٔ هزارهٔ نو

فیلیپیان

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نامه به فیلیپیان موجود است.