نامه به عبرانیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

معرفی نامه به عبرانیان

نامه به عبرانیان خطاب به مسیحیان یهودی‌نژادی نوشته شده‌است که احتمالاً به‌سبب درک نادرست‌شان از مقام و کار عیسی مسیح، در خطر بازگشت به کیش سابق خود بودند. از این‌رو، نویسنده در آغاز مسیح را به‌عنوان مکاشفهٔ حقیقی و نهایی خدا معرفی می‌کند و برتری او را بر فرشتگان و موسی و کهانت یهود ثابت مینماید. او با تأکید بر سه حقیقت مسلم به این کار دست می‌زند: ۱) عیسی پسر ازلی و ابدی خداست، لذا برتر از انبیای عهد عتیق، فرشتگان و موسی است. ۲) خدا عیسی را کاهنی ابدی اعلام کرده‌است، پس او برتر از کاهنان عهد عتیق است. ۳) عیسی مؤمنان را از گناه، ترس و مرگ رهایی میبخشد و در مقام کاهن‌اعظم، نجات و رستگاری حقیقی را برای آنان به ارمغان می‌آورد. نظام قربانی‌ها و مراسم دینی یهود، تنها سایهای از این نجات عظیم است.

نویسنده با اشاره به ایمانِ شخصیت‌های برجستهٔ تاریخ قوم اسرائیل (فصل ۱۱)، خوانندگانش را به پایداری در ایمان تشویق می‌کند و در فصل دوازدهم از ایشان می‌خواهد که با چشم دوختن به عیسی، ایمان خود را با وجود همه مصیبت‌ها و سختی‌ها، تا به آخر حفظ کنند. کتاب با بیان مطالبی پندآمیز و هشدارگونه به‌پایان می‌رسد.

تقسیم‌بندی کلّی[ویرایش]

۱ - مقدمه: مسیح، مکاشفهٔ کامل خدا (۱:۱-۳) ۲ - برتری مسیح بر فرشتگان (۱:۴ تا ۲:۱۸) ۳ - برتری مسیح بر موسی و یوشع (۳:۱ تا ۴:۱۳) ۴ - برتری کهانت مسیح (۴:۱۴ تا ۷:۲۸) ۵ - برتری عهد مسیح (۸:۱ تا ۹:۲۸) ۶ - برتری قربانی مسیح (۱۰:۱-۳۹) ۷ - اهمیّت ایمان (۱۱:۱ تا ۱۲:۲۹) ۸ - نصایح و بخش پایانی (۱۳:۱-۲۵)

منابع[ویرایش]

  • وب‌سایت کلمه/ ترجمهٔ هزارهٔ نو

عبرانیان

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نامه به عبرانیان موجود است.