باراک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
قبری در نزدیکی تل‌قادش منسوب به باراک یا دبوره

باراک یا باراق(عبری:בָּרָק‎ به معنی «رعد») پسر ابینعام از قادش نفتالی رهبر نظامی و داور بنی‌اسرائیل بود که دبوره داور افرایم، او را برای جمع‌آوری لشکر در جنگ با یابین انتخاب کرد.لشکریان باراک از میان دو قبیله زبولون و نفتالی انتخاب شدند.مقر بنی‌اسرائیل کوهستان تابور و دشت‌های اسدرائلون بود. یابین، نهصد ارابه آهنی را به همراه سیسرا امیر حتی به جنگ با یهودیان فرستاد؛ طوفان آب‌های رودخانه قیشون را در دشت روان ساخت و ارابه‌های آهنی لشکر سیسرا بی‌استفاده گردید. در جنگ باراک با سیسرا، کنعانیان از بنی‌اسرائیل شکست خوردند. دبوره، پیش‌بینی کرده بود که سیسرا به دست زنی کشته خواهد شد؛ یائل به سیسرا زهر نوشاند، و با میخ چادر او را کشت. پس از پیروزی قطعی بنی‌اسرائیل و کشته شدن یابین، دبوره شعری سرود و در آن از باراک به نیکی یاد کرد.(کتاب داوران ۵:۴)باراک در عهد جدید نیز از قهرمانان ایمان نامیده شده‌است.(عبرانیان ۱۱:۳۴) روز بزرگداشت باراک در کلیسای انجیلی ارمنستان ۳۰ ژوئن است.

داوران در انجیل
در کتاب داوران
عتنئیل
ایهود
شمجر
دبوره و باراک
جدعون
ابیملک
تولع
یائیر
یفتاح
ابصان
ایلون
عبدون
شمشون
در کتاب اول سموئیل
عیلی
سموئیل


منابع[ویرایش]

  • کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، ISBN 964-331-068-X
  • یاردون سیز. دانشنامه کتاب مقدس. ترجمهٔ بهرام محمدیان. چاپ سوم. تهران: روز نو، ۱۳۸۰. ۱۹۱۲. 
  • جیمز هاکس. قاموس کتاب مقدس. ترجمهٔ عبدالله شیبانی. چاپ سوم. تهران: اساطیر، ۱۳۷۵. ۱۱۴.