نامه به غلاطیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

معرفی نامهٔ پولُس رسول به غَلاطیان

با انتشار پیام انجیل بر شمار مسیحیان غیریهودی افزوده می‌شد و آنان در جوار مسیحیان یهودی‌نژاد قرار می‌گرفتند. این هم‌زیستی سؤالی مهم برمی‌انگیخت: آیا شخص برای آنکه واقعاً مسیحی باشد و همچون مسیحی واقعی زندگی کند، باید شریعت موسی را اجرا کند؟ در این نامه، پولُس به بررسی این سؤال می‌پردازد و به آن پاسخ منفی می‌دهد. او تأکید می‌کند که ایمان، یگانه بنیاد زندگی مسیحی است و تنها از طریق ایمان می‌توان مقبول خدا گشت و در پیشگاه او پارسا شمرده شد.

امّا برخی آموزندگان به کلیساهای گالاتیا (یا غَلاطیه که یکی از ایالت‌های امپراتوری روم در آسیای کوچک است) آمده بودند که با این نظر پولُس مخالفت می‌کردند و اعلام می‌داشتند که برای مقبول خدا بودن و زندگی در حضور او باید شریعت موسی را به‌جا آورد.

هدف اصلی از نگارش این نامه، تشویق مؤمنان به بازگشت به ایمان اولیه است. پولُس نامه را با دفاع از رسالت خود آغاز می‌کند. او با جدیّت بر این نکته تأکید میورزد که رسالت او منشأ الهی دارد و هیچ مرجع انسانی او را بر این خدمت نگمارده‌است. پولُس اظهار می‌دارد که مأموریت او به‌طور خاص، خدمت به غیریهودیان است. سپس به دفاع از این اعتقاد می‌پردازد که انسان تنها از طریق ایمان نزد خدا پارسا شمرده می‌شود. او در فصل‌های پایانی بیان می‌کند که چگونه رفتار و منش مسیحی محصول عمل روح‌القدس در درون شخص و نتیجه محبتی است که از ایمان به مسیح ناشی می‌شود.

تقسیم‌بندی کلّی[ویرایش]

1-سلام و دعا ( 1-1/5 ) 2-دریافت ماموریت پولس برای غیر یهودیان ( 1-6/24 ) 3-پارسایی از راه ایمان نه شریعت ( 3-1/ 5-1) 4-ازادی از طریق مسیح ( 5-2/ 6-10 ) 5-افتخار به صلیب ( 6-11/17) 6-سلام اخر ( 6-18 )

منابع[ویرایش]

وب‌سایت کلمه/ ترجمهٔ هزارهٔ نو

غلاطیان

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نامه به غلاطیان موجود است.