کبیر (صوفی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کبیر

یک نقاشی از سال ۱۸۲۵ که کبیر را با یک شاگرد نشان می‌دهد
زادروز ۱۳۹۸ میلادی.
واراناسی
درگذشت ۱۵۱۸ میلادی
قونیه
نام‌های دیگر هندی: कबीर، پنجابی: ਕਬੀਰ
پیشه بافنده
دوره گورکانیان
آثار بیجک
ستگورو رام
گفتاورد اگر جوینده حقیقی باشی، خدا را در هر لحظه‌ای از زمان دیدار خواهی کرد.

کبیر (هندی: कबीर، پنجابی: ਕਬੀਰ) (۱۳۹۸-۱۴۴۸) عارف، متصوف، شاعر و قدیس هند بود که سروده‌ها و نوشته‌هایش در جنبش بهاکتی تأثیرگذار بود.

زندگی[ویرایش]

کبیر در خانواده‌ای بافنده زاده شده بود. بر اساس افسانه‌ها، زن و مرد مسلمانی که سال‌ها بچه دار نمی‌شدند، او را در کنار رودخانه لاهاراتارا یافتند. برخی او را پسر یک برهمن دانسته‌اند. او شاگرد یک قدیس هندو به نام راماناندا بود.

با این که کبیر بافنده بود، از او در زمره شاعران نامی جهان یاد می‌شود؛ در هند نیز او از بزرگترین شاعران دانسته می‌شود.

آثار و باورها[ویرایش]

گورو گرانت صاحب بیش از پانصد شعر از اشعار کبیر را در خود جای داده است؛ پیروان آئین سیک که به طور خاص به گورو گرانت صاحب حرمت می‌نهند، کبیر را هم پایه گوروها می‌شمارند.

مهم‌ترین اثر کبیر، کتاب بیجک(به معنی جوانه) است که دربردارنده دیدگاه‌های عرفانی اوست. کبیر، به دنبال انسانی کامل و جهانی بود و از تعصب ادیان و مذاهب و گروه‌ها و نژادها بیزاری می‌جست.

در اشعارش سروده‌است:

خدا را جستجو کردم، در کنایس یهود، و در جانب دیوار غربی.

در کلیساهای نصرانی، بر روی صلیب، در پی او می‌گشتم.

به تُپّه(محل عبادت بوداییان) رفتم و به پرستشگاه‌های هندیان سرکشیدم.

به مسجد رفتم، به کعبه

در معبد او را جستجو کردم.

و در مراسم و قربانی‌ها.

در نماز و یوگا، خدا را طلبیدم.

تا این که ندای خدا را شنیدم که به من می‌گفت:

ای بنده من!

کجا را جستجو می‌کنی؟

من کنار تو هستم.

اگر تو جوینده حقیقی باشی،

مرا می‌بینی

مرا در لحظه‌ای از زمان دیدار خواهی کرد...[۱]

منابع[ویرایش]

کتاب "پرنده‌ای که در من آواز می‌خواند" برگزیده‌ای از اشعار کبیر، شاعر هندی، به گردآوری رابیندرانات تاگور و برگردان لیلا فرجامی. نشر ۱۳۸۸. ناشر آهنگ دیگر

  1. اشعار کبیر ۴۲:۳۳
  • ویلیام اوئن کول. سیکهاو معتقدات مذهبی و رویه آنان. ترجمهٔ محمود فیروزنیا. تهران: توسعه، ۱۳۶۲. ۲۶۵. 
  • نورالدین چهاردهی. سیکهاو گرونانک. تهران: میر، ۱۳۶۲. ۲۶۵. 

اشعار کبیر