گورو تیغ بهادر

گورو تیغ بهادر یا تیاگ مال (پنجابی:गुरू तेग बहादुर सिंह) نهمین گورو از گوروهای دهگانه آئین سیک بود؛

او در سال ۱۶۶۵ پس از مرگ گورو هر کریشن، پیشوایی مذهبی و سیاسی سیک‌ها را برعهده گرفت؛ تیغ بهادر به دستور امپراتور مغولی هند، اورنگ زیب، در دهلی اعدام شد .

گورو تیغ بهادر جوان‌ترین پسر از پنج پسر گورو هر گوبیند بود. او در سال ۱۶۲۱ در آمریتسار زاده شد . نام تیغ بهادر(شمشیرزن توانا) عنوانی است که گورو هر گوبیند به وی بخشیده بود. تیغ بهادر، از افراد سپاه گورو هر گوبیند بود و سواری و تیراندازی و شمشیرزنی را از بهای گورداس آموخته بود . در سال ۱۶۳۳، تیغ بهادر با دختر لالچند و بیشان کائور ازدواج کرد. او نه سال را در روستای باکالا خلوت گزید و به جای جنگ به نماز و مراقبه روی آورد. گورو هر کریشن، تیغ بهادر را به جانشینی خود برگزید.

دوران پیشوایی گورو تیغ بهادر، همزمان با پادشاهی اورنگ زیب بود که در دین اسلام تعصب داشت، و می خواست که غیرمسلمانان هند را به دین اسلام درآورد . در آغاز، گروهی از سیک‌ها در کشمیر دستگیر شدند؛ و پادشاه دستور داد که همگی مسلمان شوند . سیک‌ها به فرماندهان مغول اعلام کردند که اگر گورو تیغ بهادر مسلمان شود، آن‌ها نیز مسلمان خواهند شد .

در این زمان، اورنگ زیب دستور به دستگیری گورو تیغ بهادر داد . گورو تیغ بهادر، زندانی شد و تحت شکنجه قرار گرفت؛ از او خواسته شد که برای اثبات ادعای خود معجزه‌ای انجام دهد، اما گورو تیغ بهادر سرباز زد . سرانجام در سال ۱۶۷۵، گورو تیغ بهادر گردن زده شد.

منابع

• ویلیام اوئن کول. سیکهاو معتقدات مذهبی و رویه آنان. ترجمهٔ محمود فیروزنیا. تهران: توسعه، ۱۳۶۲. ۲۶۵. 
• نورالدین چهاردهی. سیکهاو گرونانک. تهران: میر، ۱۳۶۲. ۲۶۵.