گورو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

به آموزگاران و راهنمایان دینی در دین‌های هندوگرایی، بوداگرایی، سیک‌گرایی و جنبش‌های دینی دیگر گورو (سانسکریت: गुरू) گفته می‌شود.

گورو در اصل همان نقشی را در این دین‌ها دارد که مرشد در صوفی‌گری. در دین‌های آسیایی، به گورو به عنوان کانالی برای دریافت فرزانگی نگریسته می‌شود.

[ویرایش] گوروهای آیین سیک

  1. گورو نانک (۱۴۶۹-۱۵۳۹)
  2. گورو انگد (۱۵۰۴-۱۵۵۲)
  3. گورو امرداس (۱۴۷۹-۱۵۷۴)
  4. گورو رام داس (۱۵۳۴-۱۵۸۱)
  5. گورو ارجن (۱۵۶۳-۱۶۰۶)
  6. گورو هر گوبیند (۱۵۹۵-۱۶۴۴)
  7. گورو هررای (۱۶۳۰-۱۶۶۱)
  8. گورو هری کریشن (۱۶۵۶-۱۶۶۸)
  9. گورو تیغ بهادر (۱۶۲۱-۱۶۷۵)
  10. گورو گوبیند سینگ (۱۶۶۶-۱۷۰۸)

[ویرایش] منابع


 
گوروهای آئین سیک

نانک | گورو انگد | گورو امرداس | گورو رام داس | گورو ارجن | گورو هر گوبیند | گورو هر رای | گورو هر کریشن | گورو تیغ بهادر | گورو گوبیند سینگ | گورو گرانت صاحب


ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر