والیبال در بازی‌های المپیک تابستانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مسابقات قهرمانی والیبال المپیک هشت سال پس از به رسمیت شناخته شدن والیبال از سوی کمیته بین‌المللی المپیک در جایگاه ورزشی غیرالمپیکی، این کمیته در جلسه چهارم سپتامبر ۱۹۵۷ که در صوفیه برگزار شد، رسما ورود والیبال را به جمع ورزش‌های المپیکی اعلام کرد همان زمان فدراسیون جهانی والیبال (FIVB) را تنها نهاد تصمیم‌گیری در تمامی شئون این ورزش دانست.

پس از این در سال ۱۹۶۱ والیبال در مقام ورزشی مدال‌آور در ۲ بخش زنان و مردان به بازی‌های المپیک ۱۹۶۴ ژاپن اضافه شد.

در ادامه نتایج مسابقات والیبال در ادوار مختلف بازی‌های المپیک بررسی شده است:

توکیو ۱۹۶۴[ویرایش]

نخستین نمایش والیبال در المپیک ۶۴ رویدادی جذاب بود. در بخش مردان نبرد قهرمانی بین ۳ تیم اتحاد جماهیر شوروی، ژاپن و چکسلواکی بود که در نهایت روس‌ها پیروز میدان بودند و تیم چکسلواکی دوم شد.

ژاپنی‌ها هم که شکست غیر منتظره‌ای را در دور دوم مقابل مجارستان متحمل شدند به برنز قناعت کردند.

در بخش زنان همه چیز آن طور که انتظار می‌رفت اتفاق افتاد و ژاپن، قهرمان مسابقات جهانی والیبال زنان ۱۹۶۲ در مسکو، طلای المپیک را به گردن آویخت، شوروی دوم و لهستان سوم شد.

مکزیکو سیتی ۱۹۶۸[ویرایش]

در بخش مردان، اتحاد جماهیر شوروی با وجود شروع بد و شکست ۲ بر ۳ مقابل ایالات متحده آمریکا، در ادامه رقابتها به بازی برگشت و بالاتر از ژاپن طلا را بر گردن آویخت.

در قسمت زنان هم شوروی‌ها به مدد دلاوری و خلاقیت خود ژاپن را شکست داده و قهرمان شدند.

مونیخ ۱۹۷۲[ویرایش]

شهر مونیخ آلمان بالاخره شاهد قهرمانی مردان ژاپن با شکست آلمان شرقی بود.

شوروی هم به برنز قناعت کرد. در فینال بزرگ بخش زنان، شوروی در ست پنجم ژاپن را شکست داده و مدال طلا را به چنگ آورد.

کره شمالی هم مدال برنز را به گردن آویخت.

مونترال ۱۹۷۶[ویرایش]

مردان لهستان با هدایت هیوبرت واگنر شوروی را در دیدار فینال شکست داده و بدون باخت قهرمان شدند.

کوبا هم حضور قدرتمند خود را در عرصه جهانی با مدال برنزی که مستحق آن بود اعلام کرد.

در بخش زنان هم کشمکش سنتی ژاپن-شوروی کماکان ادامه داشت و این بار ژاپنی‌ها قهرمان شدند.

کره جنوبی سوم شد.

مسکو ۱۹۸۰[ویرایش]

تحریم بازی‌های المپیک ۱۹۸۰ از سوی کشورهای غربی (تیم زنان ژاپن، کره جنوبی و ستاره‌های نوظهور ایالات متحده آمریکا و چین در میان غایبان بودند.) موجب شد تا پنجمین دوره رقابت‌های والیبال زنان در المپیک در ید قدرت اروپایی‌ها و مثل همیشه شوروی باشد.

آلمان شرقی دوم و بلغارستان سوم شد.

کوبا هم نتوانست انتظارات را برآورده کند.

در قسمت مردان تحریم غربی‌ها چندان تاثیرگذار نبود و شوروی با شکست بلغارستان طلا گرفت و رومانی سوم شد.

لوس آنجلس ۱۹۸۴[ویرایش]

حرکت سیاسی کشورهای بلوک شرق در کناره گیری از بازی‌های المپیک لوس آنجلس چندان آسیبی به مسابقات والیبال زنان نرساند و جدال دو تازه وارد، آمریکا و چین، دیدنی بود.

اگرچه چینی‌ها در دیدارهای اولیه مغلوب ایالات متحده شدند، اما خیلی زود خود را باز یافتند و با درخشش پینگ لانک مدال طلا را تصاحب کردند.

در بخش مردان غیبت شوروی، کوبا، لهستان، و بلغارستان موجب شد تا آمریکا با شکست برزیل قهرمان شود. ایتالیا سوم شد.

سئول ۱۹۸۸[ویرایش]

آمریکا با شکست شوروی فاتح مسابقات والیبال المپیک سئول شد.

آرژانتین شگفتی ساز هم با شکست برزیلی که از بازیکنانی باتجربه سود می‌برد مدال برنز را به گردن آویخت.

در قسمت زنان هم شوروی با وجود شکست برابر ژاپن در دیداری تماشایی پرو را در فینال شکست داد و قهرمان شد.

چین سوم شد.

بارسلونا ۱۹۹۲[ویرایش]

برزیلی‌ها اولین طلای المپیک خود در والیبال را در حالی با شکست هلند به خانه بردند که تنها سه ست را در مجموع هشت دیدار به حریفان واگذار کردند.

آمریکا برنز گرفت. در بخش زنان کوبا قهرمان شد.

کارائیبی‌ها در حالی گردن آویز طلا را به چنگ آوردند که در هیچ یک از دیدارهای خود شکست نخوردند و سخت ترین دیدار خود را در نیمه نهایی مقابل آمریکا برگزار کردند.

آنها درحالی که ۲ بر یک از حریف عقب بودند موفق به شکست آمریکا و راهیابی به فینال شدند.

شوروی دوم و آمریکا سوم شد.

آتلانتا ۱۹۹۶[ویرایش]

هلند با بازیکنانی چون وان دی گور، برادران باس، مایک و پیتر بلانژه افتخار آفرین شده و با شکست ایتالیا مدال طلا را به گردن آویختند.

یوگسلاوی هم با هدایت بردران گربیک (نیکلا و ولادیمیر) صاحب گردن آویز برنز شدند.

دربخش زنان کوبا با ستارگانی چون رگلا تورس (یکی از بهترین‌های والیبال زنان) چین را شکست داده قهرمان شد.

برزیل سوم شد.

سیدنی ۲۰۰۰[ویرایش]

تیم زنان کوبا موفق به انجام کاری غیر ممکن شد و سومین طلای المپیکی پیاپی خود در سیدنی به دست آوردند.

روس‌ها با قبول شکست برابر کوبا دوم شدند و برزیل هم دومین برنز پیاپی خود را در المپیک به دست آورد.

در قسمت مردان همکاری برادران گربیک، گوران ووجویچ و ایوان میلیکوویچ جوان برنز یوگسلاوی در آتلانتا را به طلا تبدیل کرد.

روسیه دوم و ایتالیا سوم شدند.

آتن ۲۰۰۴[ویرایش]

تیم زنان چین در حالی که در دو ست از روسها عقب بودند با ارائه نمایشی خیره کنند مدال طلای المپیک در بخش زنان را به گردن آویختند.

اگرچه رکورد زنان کوبایی در کسب سه طلای پیایی المپیک در سیدنی ادامه نیافت اما کسب نشان برنز آن هم با شکست برزیل تا اندازه‌ای آنها را تسلی داد.

از سوی دیگر مردان برزیل در حد واندازه‌های لقب محبوب ترین تیم مسابقات ظاهر شده و دومین طلای المپیک خود را پس از ۹۲ بارسلونا به دست آوردند.

ارزشمند ترین بازیکن مسابقات، گیبا، ستاره مسابقات مسابقات هم لقب گرفت و برزیل با شکست ایتالیا قهرمان شد.

روسیه هم آمریکا را ۳ بر صفر از پیش رو برداشت و برنز گرفت.

پکن ۲۰۰۸[ویرایش]

مردان ایالات متحده در نخستین تلاش خود برای قهرمانی ظرف ۲۰ سال، قهرمان آتن را از سکوی اول به زیرکشیدند و خود بر آن ایستادند و اگرچه همتایان آنها در زنان هم در فینال به برزیل رسیدند، اما نتوانستند از سد آنها بگذرند.

آمریکایی‌ها موفقیت والیبال خود در پکن را مدیون دو غیر آمریکایی بودند: هیو مکاچن نیوزیلندی (سرمربی تیم مردان) و "جنی" پینگ لانگ (سرمربی زنان)، بازیکن سابق تیم ملی چین که در سال ۱۹۸۴ نخستین تلاش زنان آمریکا برای قهرمانی را ناکام گذاشت.

از سوی دیگر زنان برزیل موفقیت خود را در کسب مدال طلا مدیون ژوزه روبرتو گیمارش بودند.

"زی روبرتو" نخستین مربی بود که با هر دو تیم مردان (۱۹۹۲) و زنان (۲۰۰۸) به طلای المپیک دست یافت.

روسیه در مردان برنز گرفت و چین در زنان سوم شد.

لندن ۲۰۱۲[ویرایش]

محل برگزاری مسابقات والیبال المپیک لندن مرکز نمایشگاهی ارل کورتز در غرب لندن است.

جدول مدال‌ها[ویرایش]

مجموع[ویرایش]

رتبه کشور طلا نقره برنز مجموع
۱ Flag of the Soviet Unionاتحاد جماهیر شوروی ۷ ۴ ۱ ۱۲
۲ پرچم برزیلبرزیل ۴ ۳ ۲ ۹
۳ پرچم ژاپنژاپن ۳ ۳ ۳ ۹
۴ پرچم ایالات متحده آمریکاایالات متحده آمریکا ۳ ۳ ۲ ۸
۵ پرچم کوباکوبا ۳ ۰ ۲ ۵
۶ پرچم جمهوری خلق چینچین ۲ ۱ ۲ ۵
۷ پرچم روسیهروسیه ۱ ۳ ۲ ۶
۸ Flag of the Netherlandsهلند ۱ ۱ ۰ ۲
۹ پرچم لهستانلهستان ۱ ۰ ۲ ۳
۱۰ پرچم صربستان و مونته‌نگروصربستان و مونته‌نگرو ۱ ۰ ۱ ۲
۱۱ پرچم ایتالیاایتالیا ۰ ۲ ۳ ۵
۱۲ Flag of the German Democratic Republicآلمان شرقی ۰ ۲ ۰ ۲
۱۳ پرچم بلغارستانبلغارستان ۰ ۱ ۱ ۲
پرچم چکسلواکیچکسلواکی ۰ ۱ ۱ ۲
۱۵ پرچم پروپرو ۰ ۱ ۰ ۱
پرچم تیم متحدتیم متحد ۰ ۱ ۰ ۱
۱۷ پرچم آرژانتینآرژانتین ۰ ۰ ۱ ۱
پرچم کره شمالیکره شمالی ۰ ۰ ۱ ۱
پرچم کره جنوبیکره جنوبی ۰ ۰ ۱ ۱
پرچم رومانیرومانی ۰ ۰ ۱ ۱

مرد[ویرایش]

رتبه کشور طلا نقره برنز مجموع
۱ Flag of the Soviet Unionاتحاد جماهیر شوروی ۳ ۲ ۱ ۶
۲ پرچم ایالات متحده آمریکاایالات متحده آمریکا ۳ ۰ ۱ ۴
۳ پرچم برزیلبرزیل ۲ ۳ ۰ ۵
۴ پرچم روسیهروسیه ۱ ۱ ۲ ۴
۵ پرچم ژاپنژاپن ۱ ۱ ۱ ۳
۶ Flag of the Netherlandsهلند ۱ ۱ ۰ ۲
۷ پرچم صربستان و مونته‌نگروصربستان و مونته‌نگرو ۱ ۰ ۱ ۲
۸ پرچم لهستانلهستان ۱ ۰ ۰ ۱
۹ پرچم ایتالیاایتالیا ۰ ۲ ۳ ۵
۱۰ پرچم چکسلواکیچکسلواکی ۰ ۱ ۱ ۲
۱۱ پرچم بلغارستانبلغارستان ۰ ۱ ۰ ۱
Flag of the German Democratic Republicآلمان شرقی ۰ ۱ ۰ ۱
۱۳ پرچم آرژانتینآرژانتین ۰ ۰ ۱ ۱
پرچم کوباکوبا ۰ ۰ ۱ ۱
پرچم رومانیرومانی ۰ ۰ ۱ ۱

زن[ویرایش]

رتبه کشور طلا نقره برنز مجموع
۱ Flag of the Soviet Unionاتحاد جماهیر شوروی ۴ ۲ ۰ ۶
۲ پرچم کوباکوبا ۳ ۰ ۱ ۴
۳ پرچم ژاپنژاپن ۲ ۲ ۲ ۶
۴ پرچم جمهوری خلق چینچین ۲ ۱ ۲ ۵
۵ پرچم برزیلبرزیل ۲ ۰ ۲ ۴
۶ پرچم ایالات متحده آمریکاایالات متحده آمریکا ۰ ۳ ۱ ۴
۷ پرچم روسیهروسیه ۰ ۲ ۰ ۲
۸ پرچم پروپرو ۰ ۱ ۰ ۱
۹ پرچم لهستانلهستان ۰ ۰ ۲ ۲
۱۲ پرچم بلغارستانبلغارستان ۰ ۰ ۱ ۱
پرچم کره شمالیکره شمالی ۰ ۰ ۱ ۱
پرچم کره جنوبیکره جنوبی ۰ ۰ ۱ ۱

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]