بافت عصبی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
بافت عصبی یکی از اصلیترین بافتها در میان مهرهداران میباشد . بافت عصبی شامل دستگاه عصبی مرکزی (مغز، نخاع) و دستگاه عصبی محیطی (اعصاب بدن ) میباشد . بافت عصبی از اکتودرم در دوران جنینی منشا می گیرد.مهم ترین خاصیت بافت عصبی تحریک پذیری،هدایت و انتقال جریان عصبی می باشد که در دو بخش قابل بررسی است :
- سیستم عصبی مرکزی ( CNS )که شامل مغز و نخاع است.
- سیستم عصبی محیطی ( PNS )که شامل اعصاب محیطی و گانگلیون هاست.
اعصاب از سلولهای ویژهای به نام نورون تشکیل شده اند. نورون واحد ساختمانی و عملکردی دستگاه عصبی است. همینطور از سلول های پشتیبان به نام گلیال و یا نوروگلی تشکیل شده است. سلولهای شوان و اولیگودندروسیتها وظیفه ساخت میلین را در بافت عصبی انسان بر عهده دارند.
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ویکیپدیای انگلیسی
- دانشنامه رشد
|
||||||||||