پریکاریون
| {{{1}}} |
|---|
پریکاریون یا سوما به جسم سلولی نورونها گفته میشود. اندازه پریکاریونها گوناگون است (بین ۴ تا۱۳۵ میکرون). آنها به شکلهای گرد، ستارهای، هرمی و گاه گلابی دیده میشوند. پریکاریون نورونها معمولاً دارای هستههای درشتاند که درون آنها یک یا چند هستک وجود دارند. دلیل درشت بودن هسته در نورنها این است که این سلولها تقسیم نمیشوند. نورونها افزون بر اندامکهای رایج سیتوپلاسمی مانند دستگاه گلژی و میتوکندری دارای ویژگیهایی نیز میباشند مانند وجود دانههای نیسل در پریکاریون که دانههایی بازوفیلیک هستند. مقدار این ذرات در نورونهای حرکتی بیش از نورونهای حسی است. ویژگی دیگر وجود رشتههای نوروفیلامان در سیتوپلاسم دندریتها و آکسون هاست. نوروفیلامانها به انتقال وزیکولها در طول رشتههای عصبی کمک میکنند.
جایگاه پریکاریون[ویرایش]
پریکاریون نورونها اغلب به صورت فشرده درون گرههای عصبی یا گانگلیونها قرار دارند. این گرهها هم در دستگاه عصبی پیرامونی (PNS) به نام گانگلیونهای حسی-حرکتی هم درون دستگاه عصبی مرکزی (CNS) به نام هسته وجود دارند.
