گرامافون
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
گرامافون پرکاربردترین دستگاه برای پخش صدای ضبطشده از دههٔ ۱۸۷۰ تا دههٔ ۱۹۸۰ میلادی بود. اواخر عصر ناصری به ایران آمد و آنرا در آن زمان دستگاه «حافظ الصوت» یا «حبس الصوت» میخواندند و مینوشتند.[نیازمند منبع]
[ویرایش] منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Phonograph»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۱ فوریه ۲۰۱۱).
- سابقه و تاریخچهٔ ورود گرامافون به ایران را در «تاریخ اجتماعی ایران در قرن سیزدهم» نوشتهٔ «جعفر شهری» -جلد سوم- میتوان یافت.
 |
این یک نوشتار خُرد الکترونیک است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ گرامافون موجود است. |
