کلاوس شولتز

کلاوس شولتز
اطلاعات هنرمند
زادروز	۸ آوریل ۱۹۴۷(۱۹۴۷-04-0۸) ‏(۶۶ سال)
اهل کشور	برلین، آلمان
سبک‌ها	الکترونیک، موج نو، ترنس، اسپیس راک، کرات راک
مدت کار	۱۹۶۹ تاکنون
ناشر(ها)	ویرجین رکوردز، برین رکوردز، Ohr رکوردز
وب‌گاه	Klaus-Schulze.com

کلاوس شولتز (به انگلیسی: Klaus Schulze)‏ آهنگ‌ساز و نوازنده گیتار، درامز، کیبورد و عضو سابق گروههای تنجرین دریم ^*[۱]و اش را تمپل ^*[۲]است.

شولتز که با نام مستعار ریچارد وانفراید نیز شناخته می‌شود زادهٔ ۴ آگوست ۱۹۴۷ در برلین آلمان است. او تابه‌حال بیش از ۴۰ آلبوم شخصی منتشر کرده است.

تاریخچه

دهه ۱۹۷۰

در سال ۱۹۷۰، کلاوس شولتز که بعنوان نوازنده درامز بهمراه ادگار فروسه^*[۳] و کنراد شنیتزلر^*[۴] در گروه تنجرین دریم بود، پس از انتشار اولین آلبوم گروه با نام "الکترونیک مدیتیشن"^*[۵]، گروه را ترک کرد و بهمراه مانوئل گوتشنیگ ^*[۶] گروه اش را تمپل را تشکیل داد. اما او پس از انتشار اولین آلبوم، این گروه را نیز ترک کرد تا به صورت انفرادی به آهنگسازی بپردازد.

شولتز اولین آلبوم انفرادی خود را در سال ۱۹۷۲ تحت عنوان "ایرلیشت" ^*[۷] منتشر کرد. در این آلبوم او از ارگ و صدای ضبط و فیلتر شدهٔ یک ارکستر -به طوری که قابل تشخیص نیست- بهره جست. آلبوم بعدی او "سایبرگ" ^*[۸] نام داشت که بسیار شبیه اولین آلبوم اوست، ولی اینبار او از سینت سایزر ای ام اس سینتی آ^*[۹] نیز استفاده کرد.

آثار او از این مقطع بسیار پیشرو و متعالی شد. از مهمترین آلبومهای او میتوان به "سحرگاه ماه" ^*[۱۰] در سال ۱۹۷۶ (اولین آلبومی که در آن، شولتز از سینت سایزر موگ مدولار ^*[۱۱] استفاده کرد)، "سراب"^*[۱۲] در سال ۱۹۷۷ و "شن روان" ^*[۱۳] در سال ۱۹۷۹ (با همکاری آرتور براون ^*[۱۴] به عنوان خواننده در آهنگ "سایه های جهالت" ^*[۱۵]) اشاره کرد. او همچنین در سال ۱۹۷۶ به گروه آهنگساز و نوازنده پرکاشن ژاپنی، سومو یاماشتا ^*[۱۶] پیوست. (در این گروه نوازنده های دیگری نیز از جمله مایکل شرایو^*[۱۷]، استیو وین وود ^*[۱۸] و ال دی مئولا ^*[۱۹] حضور داشتند.)

در موسیقی شولتز، بیشتر از هر موسیقیدان الکترونیک دیگری در آن عصر، صداهای آلی شنیده میشود، حتی هنگامی که از سازهای غیر الکترونیکی استفاده میکند، مانند گیتار آکوستیک و صدای خواننده مرد در آلبوم "رقص سیاه" ^*[۲۰] و یا ویولن سل در آلبومهای "شن روان" و "ترنسفر" ^*[۲۱] در سال ۱۹۸۱. او صدای سینت سایزر مینی موگ ^*[۲۲] را در آهنگهای خود به گونه ای توسعه داد که به صدای گیتار الکتریک شبیه میشد، که این صدا به صدای تاثیر گذاری در اجراهای زنده و آلبومهای استودیویی او تبدیل شد. در سال ۱۹۷۸ آلبوم "X" را منتشر کرد (نام آلبوم بیانگر دهمین آلبوم او نیز هست)، آلبومی که به اشخاص مهمی ارجاع داده شده است. از جمله: فردریش نیچه، لودویک دوم باواریا و ویلهلم فریدمن باخ. در سال ۱۹۷۹ او نام مستعار ریچارد وانفرید را نیز برای خود برگزید که بیانگر علاقه او به موسیقیدان آلمانی ویلهلم ریچارد واگنر است.

دهه ۱۹۸۰

در این دهه او از سازهای آنالوگ دور شد و به ساز های دیجیتال روی آورد و کمتر از دهه قبل به تجربه گرایی پرداخت. گرچه نشانه های این تغییرات در آلبوم "این را حفر کن" ^*[۲۳] که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد به چشم میخورد، اما با انتشار آلبوم "ترنسفر" بود که در آهنگسازی او فراگیر شد. این آلبوم متکی بر تکنیک سیکوانسینگ ^*[۲۴] بود که نتیجه آن اوج گرفتنهای متناوب و پایان ناپذیر است. این سبک جدید در آلبوم "آودنتیتی" ^*[۲۵] به شکل متعالی خود شنیده میشود (بخصوص در دو آهنگ اول آلبوم). این روند در سال ۱۹۸۴ با آلبوم "بیم"^*[۲۶] که برای موسیقی متن فیلمی به همین نام، به کارگردانی جرالد کارگل ^*[۲۷] ساخته شد، ادامه یافت. در این آلبوم شولتز از صداهای خشن دوری ورزید و بر پایه سیکونسر ^*[۲۸]، صداهایی بیشتر شبیه صداهای آلی سالهای اولیه فعالیت خود، تولید کرد.

دهه ۱۹۹۰

در دهه ۱۹۹۰ کلاوس شولتز به سمپلینگ ^*[۲۹] روی آورد و از صداهای از پیش ضبط شده، همچون صدای "زار زدن زنانه" در آلبومهای استودیویی و همچنین اجراهای زنده خود استفاده کرد. در سال ۱۹۹۵ با بهره گیری از این تکنیک و با همکاری مانوئل گوتشینگ به عنوان نوازنده گیتار، آلبوم "در غم" ^*[۳۰] را منتشر کرد. در این دهه او تعداد زیادی از قطعات منتشر نشده استودیویی و زنده خود را بر روی چند مجموعه سی دی منتشر کرد.

دهه ۲۰۰۰

در این دهه شولتز بیشتر به ترکیب عناصر موسیقی جز، کلاسیک، ترنس و تکنو پرداخت. او همچنین به همراه لیزا جرارد به عنوان خواننده، یک آلبوم استودیویی و دو آلبوم اجرای زنده را منتشر کرد.

ریچارد وانفرید

ریچارد وانفرید (به انگلیسی: Richard Wahnfried) یا به اختصار "وانفرید" (بعد از سال ۱۹۹۳)، تنها نام مستعار هنری شناخته شده کلاوس شولز است، که بعنوان پروژه جانبی، بین سالهای ۱۹۷۹ و ۱۹۹۷، هفت آلبوم را منتشر کرده است.

از مشخصه های اصلی موسیقی وانفرید (بر خلاف آثار معمول شولتز) میتوان به:

• گرایش به به سبکهای معمول موسیقی راک، ترنس و تکنو
• همکاری بیشتر با نوازنده های شناخته شده و گاه نا شناخته، در کنار نوازندگی سینت سایزر شولتز

نام "ریچارد وانفرید" نشان از علاقه اوست به موسیقیدان آلمانی ویلهلم ریچارد واگنر:

• ریچارد، (که ناگفته مشهود است) نام میانی واگنر است. شولتز، همچنین این نام را برای نام اولین فرزند پسر خود برگزید.
• وانفرید (در آلمانی به معنی "آرامش در نتیجه توهم و یا جنون" میباشد) نامیست که واگنر برای ویلای خود واقع در بایرویت، آلمان برگزید، جایی که بعدها واگنر در آن به خاک سپرده شد. علاقه شولتز نسبت به واگنر، به سالهای قبل از شروع پروژه "وانفرید" برمیگردد. او در آلبوم "باد زمان" ^*[۳۱] که در سال ۱۹۷۵ به بازار آمد، آهنگی بانام "وانفرید ۱۸۸۳" ^*[۳۲] ساخته بود (اشاره به مرگ و محل خاک سپاری واگنر در سال ۱۸۸۳). آهنگ دیگر این آلبوم نیز "بازگشت بایرویت" ^*[۳۳] نام دارد. بعد از سال ۱۹۹۳ آلبومهای ریچارد وانفرید، تنها تحت عنوان "وانفرید" منتشر شدند، با اشاره به نام "کلاوس شولتز" به عنوان تهیه کننده یا آهنگساز افتخاری.

آلبوم‌ها

استودیو و اجرای زنده

نام آلبوم	سال انتشار
۱. Irrlicht	‌۱۹۷۲
۲. Cyborg	۱۹۷۳
۳. Blackdance	۱۹۷۴
۴. Picture Music	۱۹۷۵
۵. Timewind	۱۹۷۵
۶. Moondawn	۱۹۷۶
۷. Body Love-soundtrack	۱۹۷۷
۸. Mirage	۱۹۷۷
۹. Body Love Vol. 2	۱۹۷۷
۱۰. "X"	۱۹۷۸
۱۱. Dune	۱۹۷۹
۱۲. ...Live...	۱۹۸۰
۱۳. Dig It	۱۹۸۰
۱۴. Trancefer	۱۹۸۱
۱۵. Audentity	۱۹۸۳
۱۶. Dziekuje Poland Live '83	۱۹۸۳
۱۷. Angst-soundtrack	۱۹۸۴
۱۸. Inter*Face	۱۹۸۵
۱۹. Dreams	۱۹۸۶
۲۰. En=Trance	۱۹۸۸
۲۱. Miditerranean Pads	۱۹۹۰
۲۲. The Dresden Performance-live	۱۹۹۰
۲۳. Beyond Recall	۱۹۹۱
۲۴. Royal Festival Hall Vol. 1-live	۱۹۹۲
۲۵. Royal Festival Hall Vol. 2-live	۱۹۹۲
۲۶. The Dome Event-live	۱۹۹۳
۲۷. Le Moulin de Daudet-soundtrack	۱۹۹۴
۲۸. Goes Classic	۱۹۹۴
۲۹. Totentag	۱۹۹۴
۳۰. Das Wagner Desaster-Live	۱۹۹۴
۳۱. In Blue	۱۹۹۵
۳۲. Are You Sequenced?	۱۹۹۶
۳۳. Dosburg Online	۱۹۹۷
۳۴. Live @ KlangArt 1-Live	۲۰۰۱
۳۵. Live @ KlangArt 2-Live	۲۰۰۱
۳۶. Moonlake	۲۰۰۵
۳۷. Vanity of Sounds	۲۰۰۵
۳۸. The Crime of Suspense	۲۰۰۶
۳۹. Ballett 1	۲۰۰۶
۴۰. Ballett 2	۲۰۰۶
۴۱. Ballett 3	۲۰۰۷
۴۲. Kontinuum	۲۰۰۷
۴۳. Ballett 4	۲۰۰۷
۴۴. Farscape	۲۰۰۸
۴۵. Rheingold	۲۰۰۸
۴۶. Dziekuje Bardzo	۲۰۰۹
۴۷. Big In Japan : Live In Tokyo 2010	۲۰۱۰

با نام ریچارد وانفراید

نام آلبوم	سال انتشار
۱. Time Actor	‌۱۹۷۹
۲. Tonwelle	۱۹۸۱
۳. Megatone	۱۹۸۴
۴. Miditation	۱۹۸۶
۵. Trancelation	۱۹۹۴
۶. Trance Appeal	۱۹۹۶
۷. Drums 'n' Balls (The Gancha Dub)	۱۹۹۷

مجموعه سی دی ها

نام آلبوم	تعداد سی دی ها	سال انتشار
۱. Siver Edition	۱۰	۱۹۹۳
۲. Historic Edition	۱۰	۱۹۹۵
۳. Jubilee Edition	۲۵	۱۹۹۷
۴. The Ultimate Edition	۵۰	۱۹۹۳
۵. Conetmporary Works I	۱۰	۲۰۰۰
۶. Conetmporary Works II	۵	۲۰۰۲

یادداشت

^  شامل Siver Edition ،Historic Edition ،Jubilee Edition و 5 سی دی دیگر.

^  بعلاوهٔ یک سی دی جایزه که تنها ۳۳۳ کپی رسمی از آن منتشر شده است.

نیمه تاریک موگ

این پروژه محصول همکاری مشترک کلاوس شولتز و پیت نملوک ^*[۳۴] است (و بیل لسول ^*[۳۵] در شماره های ۴ و ۷ این پروژه). اسامی آلبومها تغییر یافته اسامی آلبومها و آهنگهای گروه پینک فلوید هستند.

نام آلبوم	سال انتشار	نام پینک فلویدی
The Dark Side of the Moog: Wish You Were There	۱۹۹۴	Wish You Were Here
The Dark Side of the Moog II: A Saucerful of Ambience	۱۹۹۴	A Saucerful of Secret
The Dark Side of the Moog III: Phantom Heart Brother	۱۹۹۵	Atom Heart Mother
The Dark Side of the Moog IV: Three Pipers at the Gates of Dawn	۱۹۹۶	A Piper At the Gates of Dawn
The Dark Side of the Moog V: Psychedelic Brunch	۱۹۹۶	Alan's Psychedelic Breakfast
The Dark Side of the Moog VI: The Final DAT	۱۹۹۷	The Final Cut
The Dark Side of the Moog VII: Obscured by Klaus	۱۹۹۸	Obscured by Clouds
The Dark Side of the Moog VIII: Careful With the AKS, Peter	۱۹۹۹	Careful with That Axe, Eugene
The Dark Side of the Moog IX: Set the Controls for the Heart of the Mother	۲۰۰۲	Set the Controls for the Heart of the Sun Atom Heart Mother
The Dark Side of the Moog X: Astro Know Me Domina	۲۰۰۵	Astronomy Domine
The Dark Side of the Moog XI: The Heart of Our Nearest Star	۲۰۰۸	Set the Controls for the Heart of the Sun

همکاری با دیگران

سال انتشار	نام آلبوم	همکار ها
۱۹۷۰	Electronic Meditation	تنجرین دریم
۱۹۷۱	Ash Ra Tempel	Ash Ra Tempel
۱۹۷۳	Tarot	Walter Wegmüller
۱۹۷۳	Lord Krishna von Goloka	Sergius Golowin
۱۹۷۴	The Cosmic Jokers	The Cosmic Jokers
۱۹۷۴	Planeten Sit-In	The Cosmic Jokers
۱۹۷۴	Galactic Supermarket	The Cosmic Jokers
۱۹۷۴	Sci Fi Party	The Cosmic Jokers
۱۹۷۴	Gilles Zeitschiff	The Cosmic Jokers
۱۹۷۴	Planet of Man	Code III
۱۹۷۶	Go	Go
۱۹۷۶	Go Live from Paris	Go
۱۹۷۷	Go Too	Go
۱۹۷۹	French Skyline	Earthstar
۱۹۸۴	Aphrica	Rainer Bloss و Ernst Fuchs
۱۹۸۴	Drive Inn	Rainer Bloss
۱۹۸۴	Transfer Station Blue	Michael Shrieve و Kevin Shrieve
۱۹۸۷	Babel	Andreas Grosser
۲۰۰۰	Friendship	Ash Ra Tempel
۲۰۰۰	Gin Rosé at the Royal Festival Hall	Ash Ra Tempel
۲۰۰۹	Come Quietly	لیزا جرارد

آهنگهای تکی

این آهنگها در هیچ یک از آلبومهای کلاوس شولتز منتشر نشده اند.

نام آهنگ	سال انتشار
Macksy	۱۹۸۵
Berlin 1	۱۹۸۶
Unikat	۱۹۸۹
Face of Mae West	۱۹۹۰
Große Gaukler Gottes	۱۹۹۴
Vas Insigne Electionis	۱۹۹۴
Conquest Of Paradise	۱۹۹۴
Soirée Académique	۱۹۹۶
Les Bruits des Origines	۱۹۹۶
Dédié à Hartmut	۱۹۹۶
Ooze Away	۱۹۹۶
Ein würdiger Abschluß	۱۹۹۶
Dreieinhalb Stunden	۱۹۹۶
Himmel und Erde	۱۹۹۶
Der vierte Kuss	۱۹۹۶
The Schulzendorf Groove	۱۹۹۸
Manikin Jubilee	۲۰۰۲
Schrittmacher	۲۰۰۴
Zenit	۲۰۰۸
Invisible Musik	۲۰۰۸
Hommage à Polska	۲۰۰۹

یادداشت

^  در آلبوم Sehnsucht از گروه شیلر ^*[۳۶]

^  بهمراه لیزا جرارد

پاورقی‌ها

---

1. ^ Tangerine Dream
2. ^ Ash Ra Tempel
3. ^ Edgar Froese
4. ^ Conrad Schnitzler
5. ^ Electronic Meditation
6. ^ Manuel Göttsching
7. ^ Irrlicht
8. ^ Cyborg
9. ^ EMS Synthi A
10. ^ Moondawn
11. ^ Moog Modular
12. ^ Mirage
13. ^ Dune
14. ^ Arthur Brown
15. ^ Shadows of Ignorance
16. ^ Stumo Yamashta
17. ^ Michael Shrieve
18. ^ Steve Winwood
19. ^ Al DiMeola
20. ^ Blackdance
21. ^ Trancefer
22. ^ Minimoog
23. ^ Dig It
24. ^ Sequencing
25. ^ Audentity
26. ^ Angst
27. ^ Gerald Kargl
28. ^ Sequencer
29. ^ Sampling
30. ^ In Blue
31. ^ TImwind
32. ^ Wahnfried ۱۸۸۳
33. ^ Bayreuth Return
34. ^ Pete Namlook
35. ^ Bill Laswell
36. ^ Schiller

منابع

http://en.wikipedia.org/wiki/Klaus_Schulze

http://www.klaus-schulze.com

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کلاوس شولتز موجود است.